موزه سلطنتی آفریقای مرکزی

موزه سلطنتی آفریقای مرکزی
نمای روبروی ساختمان اصلی موزه سلطنتی آفریقای مرکزی از سمت باغ‌ها
نقشه تمام صفحه تعاملی
نام پیشین
موزۀ کنگوی بلژیک
بنیان‌گذاری۱۸۹۸ (1898)
مکانترووران، برابانت فلاندر، بلژیک
مختصات۵۰°۴۹′۵۱″شمالی ۴°۳۱′۰۷″شرقی / ۵۰٫۸۳۰۹°شمالی ۴٫۵۱۸۵°شرقی / 50.8309; 4.5185
گونهقوم‌نگاری، تاریخ طبیعی و موزه
مدیربارت اووری[۱]
وبگاه

موزه سلطنتی آفریقای مرکزی (انگلیسی: Royal Museum for Central Africa؛ ‏هلندی: Koninklijk Museum voor Midden-Afrika (KMMA)؛ ‏ فرانسوی: Musée royal de l'Afrique centrale (MRAC)؛ ‏ آلمانی: Königliches Museum für Zentralafrika (KMZA))، که از سال ۲۰۱۸ با نام تجاری آفریکاموزئوم فعالیت می‌کند، یک موزه قوم‌نگاری و تاریخ طبیعی است که در تروورن در برابانت فلاندر، بلژیک، درست در حومه بروکسل واقع شده است. این بنا در ابتدا برای به نمایش گذاشتن دولت آزاد کنگو متعلق به لئوپولد دوم، پادشاه بلژیک در نمایشگاه بین‌المللی ۱۸۹۷ ساخته شد.[۲][۳]

تمرکز این موزه برجمهوری دموکراتیک کنگو، مستعمره سابق بلژیک است. با این حال، حوزه فعالیت و علاقه آن، به ویژه در تحقیقات زیست‌شناختی، به کل حوضه کنگو، آفریقای مرکزی، شرق آفریقا و غرب آفریقا گسترش می‌یابد و تلاش می‌کند «آفریقا» را به عنوان یک کل یکپارچه در نظر بگیرد. این مکان که در ابتدا به عنوان یک موزه استعماری در نظر گرفته شده بود، از سال ۱۹۶۰ به بعد بیشتر بر قوم‌نگاری و انسان‌شناسی تمرکز کرده است. این موزه نیز مانند بیشتر موزه‌ها، علاوه بر بخش نمایشگاه عمومی، یک دپارتمان پژوهشی را نیز در خود جای داده است. البته تمام تحقیقات آن مربوط به آفریقا نیست (به عنوان مثال، تحقیق در مورد باستان‌جانورشناسی سگلسس در ترکیه). برخی از پژوهشگران این مرکز، پیوندهای مستحکمی با مؤسسه سلطنتی علوم طبیعی بلژیک دارند.

در نوامبر ۲۰۱۳، موزه برای انجام عملیات نوسازی گسترده، از جمله ساخت فضای نمایشگاهی جدید، بسته شد و در دسامبر ۲۰۱۸ بازگشایی گردید.[۴]

ساختمان‌ها

مجموعه فعلی آفریکاموزئوم از شش ساختمان تشکیل شده است. ساختمان اصلی که در مرکز واقع شده، نمایشگاه‌های دائمی را در خود جای داده است. این بنا در دوران پادشاهی لئوپولد دوم توسط معمار فرانسوی، شارل ژیرو ساخته شد.[۵] طول این ساختمان ۱۲۵ متر (۴۱۰ فوت) و عرض آن ۷۵ متر (۲۴۶ فوت) است. نمای ساختمان به سبک کاخ‌های بزرگ نئوکلاسیک فرانسوی تزیین شده است. در سمت راست (جنوب غربی) این ساختمان باابهت، پاویون اجرایی و در سمت چپ (شمال شرقی) آن، پاویون استنلی قرار دارد که کل آرشیو استنلی را در خود جای داده است. کاخ سابق مستعمرات (که اکنون کاخ آفریقا نامیده می‌شود) به یک مرکز پذیرش، کتابخانه رسانه‌ای (مدیا تک) و سالن ضیافت تبدیل شده است.[۶] ساختمان سانتر داکوی دو پرسنل افریکن (سی‌اِی‌پی‌اِی) که در سال ۱۹۵۷ برای کارکنان آفریقایی ساخته شد، چندین دپارتمان علمی را در خود جای داده است.

در پی بازسازی کامل موزه، بخشی از آرشیوها که پیش از این پراکنده بودند، اکنون در فضاهای نمایشگاهی جدید در خود مجموعه ارائه می‌شوند. یک پاویون پذیرش که در سال ۲۰۱۶ بین ساختمان مدیریت و کاخ آفریقا ساخته شد، به عنوان ساختمان ورودی عمل می‌کند. در این ساختمان، باجه‌های بلیط‌فروشی، رختکن‌ها، یک فروشگاه، یک رستوران و همچنین یک محوطه پیک‌نیک برای کودکان قرار دارد. یک گالری زیرزمینی از ساختمان پذیرش به ساختمان موجود موزه منتهی می‌شود. از این فضا برای نمایشگاه‌های موقت نیز استفاده می‌شود. در حیاط محصور موزه، یک باغچه گود رفته (پایین‌تر از سطح زمین) همراه با یک نورگیر اضافه شده است که نور را به این طبقه زیرزمینی هدایت می‌کند.[۴]

مجموعه‌ها

آفریکاموزئوم مجموعه‌هایی را در خود جای داده است که در جهان بی‌نظیر هستند و تنها بخش کوچکی از آن‌ها قابل نمایش است. بر اساس وب‌سایت موزه،[۷] اشیاء و حیوانات به نمایش درآمده در ساختمان اصلی، کمتر از ۵٪ از کل مجموعه موزه را تشکیل می‌دهند:

  • دپارتمان جانورشناسی بیش از ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ نمونه دارد که شامل ۶٬۰۰۰٬۰۰۰ حشره و ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ ماهی می‌شود.
  • دپارتمان زمین‌شناسی و کانی‌شناسی بیش از ۵۶٬۰۰۰ نمونه چوب در مجموعه چوب‌شناسی (زیلوتک) خود و همچنین ۲۰۰٬۰۰۰ نمونه سنگ و ۱۷٬۰۰۰ کانی دارد.
  • دپارتمان انسان‌شناسی فرهنگی می‌تواند به ۱۲۰٬۰۰۰ شیء قوم‌نگاری ببالد (که ۱٬۶۰۰ مورد از آن‌ها در اتاق‌های نمایشگاه هستند). مجموعه موسیقی‌شناسی قومی شامل ۸٬۰۰۰ ساز موسیقی و همچنین ۲٬۵۰۰ ساعت ضبط از موسیقی سنتی جنوب صحرای آفریقا، به‌ویژه در آفریقای مرکزی (کنگو، رواندا و بروندی) است که قدیمی‌ترین آن‌ها به سال ۱۹۱۰ برمی‌گردد (استوانه‌های مومی توماس ادیسون). علاوه بر این، بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ فیلم و عکس در بانک‌های فیلم و عکس نگهداری می‌شوند.
  • در نهایت، دپارتمان تاریخ و خدمات علمی عمومی، هزاران شیء تاریخی و ۳۵۰ آرشیو را مدیریت می‌کند که شامل برخی از روزنامه‌های خاطرات هنری مورتون استنلی است. برخی از این مجموعه‌ها به صورت دیجیتالی قابل دسترسی هستند.

مجموعه گیاهانی (هرباریوم) که در آن زمان متعلق به موزه کنگو بود، در سال ۱۹۳۴ به باغ گیاه‌شناسی ملی بلژیک منتقل شد.

مناقشه‌ها

کنگو، گمان می‌کنم؟ (فرانتزن، ۱۹۹۷) در باغ‌های موزه[۹]

مناقشاتی پیرامون موزه سلطنتی آفریقای مرکزی وجود داشته است. این مکان پیش از این موزه‌ای خوانده شده بود که «در زمان منجمد مانده است.»[۱۰] هیچ اشاره‌ای به غارت منابع و جنایات صورت‌گرفته در حکومت آزاد کنگو و همچنین در دوران استعماری گسترده‌تر بلژیک نشده بود.[۱۰] روزنامه گاردین در ژوئیه ۲۰۰۲ گزارش داد که پس از خشم اولیه تاریخدانان بلژیکی نسبت به کتاب تاریخ عامه‌پسند شبح پادشاه لئوپولد نوشته آدام هوچیلد — که دیدگاه او را درباره حکومت آزاد کنگو در قالب آنچه برخی منتقدان یک «انتقاد تند و سوگیرانه» نامیدند، بیان می‌کرد — این موزه که با بودجه دولتی اداره می‌شود، هزینه تحقیقی درباره ادعاهای هاکشیلد را تأمین خواهد کرد.[۱۱]

نمایشگاه مدرن‌ترِ حاصل از این تحقیق با عنوان خاطره کنگو (فوریه–اکتبر ۲۰۰۵) تلاش کرد تا داستان حکومت آزاد کنگو را پیش از تبدیل شدن به مستعمره بلژیک بازگو کند و دیدگاهی کمتر یک‌سویه از دوران استعماری بلژیک ارائه دهد.[۱۰] این نمایشگاه مورد تحسین مطبوعات بین‌المللی قرار گرفت؛ به طوری که روزنامه فرانسوی لو موند نوشت: «موزه فراتر از بازخوانی یک صفحه به‌ویژه طوفانی از تاریخ عمل کرده است... [این موزه] عموم مردم را ترغیب کرده است تا با آن همراه شوند و به واقعیت استعمار بنگرند.»[۱۲] خود هوچیلد نقد و بررسی آمیخته‌ای (ترکیبی از نکات مثبت و منفی) درباره موزه نوسازی‌شده داشت.[۱۳]

نگارخانه

نمای سراسرنما (پانوراما) از ساختمان اصلی و باغ‌های موزه سلطنتی آفریقای مرکزی

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Lallemand, Alain (13 March 2023). "Un diplomate rodé à l'Afrique à la tête de l'Africa Museum". لو سوآر (in French). Retrieved 13 March 2023.
  2. ↑ Schroeder-Gudehus & Rasmussen 1992, p. 128–131.
  3. ↑ Aubry 2000, p. 179.
  4. 1 2 "During the renovation". Africamuseum.be. Retrieved 16 June 2013.
  5. ↑ "Museum history | Royal Museum for Central Africa - Tervuren - Belgium". www.africamuseum.be. Retrieved 2021-03-14.
  6. ↑ "Palais des Colonies - Lieu de prestige au coeur de Tervuren". Palais des Colonies (in فرانسوی بلژیک). Retrieved 2021-03-14.
  7. ↑ "Unique and priceless heritage An overview of our collections". africamuseum.be. Retrieved 10 November 2012.
  8. ↑ "The long dugout canoe". Royal Museum for Central Africa - Tervuren - Belgium (in English). Retrieved 2022-01-02.
  9. ↑ "The Congo, I Presume ? – Tervuren | BE-monumen". be-monumen.be (in French). 2020-05-21. Retrieved 2022-10-30.
  10. 1 2 3 McDonald-Gibson, Charlotte (2013-11-29). "Belgian museum faces up to its brutal colonial legacy". The Independent (in British English). Retrieved 2016-05-17.
  11. ↑ Osborn, Andrew (18 July 2002). "This article is more than 23 years old Belgium confronts its colonial demons". The Guardian.
  12. ↑ "La Belgique confrontée à la violence de son aventure coloniale au Congo" [Belgium confronted with the violence of its colonial adventure in the Congo]. Le Monde. 26 February 2005. Retrieved 20 Aug 2023.
  13. ↑ Hochschild, Adam (15 December 2019). "The Fight to Decolonize the Museum". The Atlantic. Retrieved 2020-08-06.

کتاب‌شناسی

منتشر شده توسط موزه

درباره موزه

به زبان انگلیسی
  • "Tervueren", Belgium and Holland (15th ed.), Leipzig: Karl Baedeker, 1910, OCLC 397759 – via Internet Archive, Congo Museum
  • Jean Muteba Rahier (2003). "Ghost of Leopold II: The Belgian Royal Museum of Central Africa and Its Dusty Colonialist Exhibition". Research in African Literatures. 34.
  • Véronique Bragard (2011). "'Indépendance!': The Belgo-Congolese Dispute in the Tervuren Museum". Human Architecture. ISSN 1540-5699.
  • Patrick Hoenig (2014). "Visualizing trauma: the Belgian Museum for Central Africa and its discontents". Postcolonial Studies. 17. Institute of Postcolonial Studies, Melbourne. ISSN 1466-1888.
به زبان‌های دیگر
  • Anne-Marie Bouttiaux (1999). "Des mises en scène de curiosités aux chefs-d'œuvre mis en scène. Le Musée royal de l'Afrique à Tervuren: un siècle de collections". Cahiers d'Études africaines (in French). 39 (155): 595–616. doi:10.3406/cea.1999.1768 – via Persee.fr. Free to read
  • Maarten Couttenier (2005). Congo Tentoongesteld. Een geschiedenis van de Belgische antropologie en het Museum van Tervuren (1882-1925) (in Dutch). Leuven: Uitgeverij Acco. OCLC 650023048.
  • Maarten Couttenier (2009). "De impact van Congo in het Museum van Belgisch Congo in Tervuren (1897-1946)". In Vincent Viaene (ed.). Congo in België: koloniale cultuur in de metropool (in Dutch). Universitaire Pers Leuven. ISBN 9789058677716.

درباره نمایشگاه ۱۸۹۷

  • Aubry, Françoise (2000). "L'exposition de Tervueren en 1897 : scénographie Art nouveau et arts primitifs". Bruxelles carrefour de cultures (in French). Brussels: Mercator. ISBN 978-90-6153-457-0.
  • Hochschild, Adam (1998). King Leopold's Ghost. Boston: Mariner Books. ISBN 978-0-358-21250-8.
  • Schroeder-Gudehus, Brigitte; Rasmussen, Anne (1992). Les fastes du progrès : le guide des expositions universelles 1851-1992 (in French). Paris: Flammarion. ISBN 978-2-08-012617-7.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ موزه سلطنتی آفریقای مرکزی موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.