موسی اسوار
موسی اسوار | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۳ مرداد ۱۳۳۲ ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۵۳ |
| درگذشت | ۳ شهریور ۱۴۰۴ (۷۲ سال) ۲۴ اوت ۲۰۲۵ تهران، ایران |
| مدفن | قطعهٔ نامآوران بهشت زهرا |
| ملیت | ایرانی |
| محل تحصیل | دانشگاه اصفهان، دانشگاه تهران |
| پیشه(ها) | مترجم ادبی، ویراستار، شاعر |
موسی اَسوار (۳ مرداد ۱۳۳۲ – ۳ شهریور ۱۴۰۴) مترجم و ویراستار ایرانی و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود.[۱] او آثار برخی از شاعران و نویسندگان عرب مانند محمود درویش، نزار قبانی، و جبران خلیل جبران را به فارسی ترجمه کرده است.[۲]
زندگی و پیشه
موسی اسوار در ۳ مرداد ۱۳۳۲/ ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۳ در کربلا، پادشاهی عراق، به دنیا آمد. نوجوانی و تحصیلات ابتداییاش را آنجا گذارند، کلاس اول ابتدایی را در مدرسهٔ ایرانیها گذراند. سیکل اول و ابتدای سیکل دوم دبیرستان را نیز در آنجا به زبان عربی آموزش دید. زبانهای عربی و انگلیسی را آموخت و دلبستهٔ ادبیات فارسی و عربی شد. از ۱۶ سالگی، سرودن شعر عربی را آغاز کرد، نخست شعر کلاسیک میسرود سپس به شعر نو گرایید. از عراق به ایران رفت و دیپلم رشتهٔ طبیعی را در تهران، در دبیرستان جم قلهک گرفت. در رشتهٔ علوم تربیتی از دانشگاه اصفهان فارغالتحصیل شد و کارشناسی ارشد را در رشتهٔ علوم تربیتی در دانشگاه تهران ادامه داد.[۳]
از دههٔ ۱۹۷۰/ ۱۳۵۰ ش، شروع به ترجمۀ آثار ادبی کرد. مجموعهای از شعرهایش را با نام «شهرهای ماه سرخ» (به عربی: مدائن القمر الأحمر) منتشر کرد. مقالاتش را در مجلهٔ عراقی «الحرف» منتشر کرد و آثار شعریاش را در چند روزنامهٔ عراقی به چاپ رساند. بعدها در ضمیمهٔ فرهنگی روزنامهٔ «کیهان» ایران نیز شروع به انتشار کرد و داستانها و آثار ادبی را از فارسی به عربی ترجمه کرد.[۴] به عنوان ویراستار و کارشناس کتاب در سازمانهای انتشاراتی مشغول به کار شد و عضو شورای کتاب شد. هنگامی که شورای عالی ویرایش در صدا و سیما در اردیبهشت ۱۳۷۰ تشکیل شد، به مدت ۱۸ سال دبیر آن بود. در شش سال آخر خدمتش در این شورا، ریاست آن را به عهده گرفت. این شورا در آذر ۱۳۹۳ تعطیل و اسوار پس از آن بازنشسته شد.[۳]
درگذشت
موسی اسوار در پی دورهای بیماری در شب ۳ شهریور ۱۴۰۴ در تهران درگذشت.[۵]مراسم تشییع او در ۵ شهریور با میزبانی فرهنگستان زبان و ادب فارسی برگزار شد. غلامعلی حدادعادل، رئیس فرهنگستان، امید طبیبزاده، علیاشرف صادقی و مریم حسینی از اعضای فرهنگستان به سخنرانی پرداختند؛ ژاله آموزگار، محمود عابدی، مسعود جعفری جزی، آبتین گلکار و موسی بیدج نیز حضور داشتند. پیکر اسوار در قطعهٔ نامآوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد.[۶]
کتابشناسی
ترجمههای منتشرشدهٔ موسی اسوار عبارتاند از:[۷]
- شکوه متنبی اثر احمد بن حسین متنبی
- چکامههای متنبی اثر احمد بن حسین متنبی
- صحیفهٔ سجّادیه
- تا سبز شوم از عشق اثر نزار قبانی
- از سرود باران تا مزامیر گل سرخ: پیشگامان شعر امروز عرب
- اگر باران نیستی نازنین، درخت باش اثر محمود درویش
- آخر شب اثر محمود درویش
- روح تشریع در اسلام اثر سید موسی صدر
- تا هر وقت که برگردیم (داستانهای کوتاه) اثر غسان کنفانی
- ماسه و کف و خدایان زمین اثر جبران خلیل جبران
- عیسی پسر انسان اثر جبران خلیل جبران
- پیامبر و باغ پیامبر اثر جبران خلیل جبران
- پرتوهایی از اندیشهٔ سید موسی صدر
- اشعار عربی سعدی
- ستارهها در دست
- ادبیات و تاریخنگاری آن اثر طه حسین[۱]
- سایههایی بر پنجره اثر غائب طعمه فرمان
پانویس
- 1 2 «کتاب ادبیات و تاریخنگاری آن نقد میشود». خبرگزاری مهر. ۹ آبان ۱۳۹۵. دریافتشده در ۱۴ شهریور ۱۳۹۶. از پارامتر ناشناخته
|کد خبر=صرفنظر شد (کمک) - ↑ صدر، پایگاه اطلاعرسانی امام موسی. «بازدید موسی اسوار از غرفهٔ مؤسسهٔ امام موسی صدر». دریافتشده در ۲۰۱۷-۰۹-۰۵.
- 1 2 «گفتوگو با موسی اسوار». mirasmaktoob.com. میرات مکتوب. ۱۷ مرداد ۱۴۰۳.
- ↑ «أصدقاء لغتنا: موسى أسوار». alaraby.co.uk (به عربی). العربی جدید. ۵ نوامبر ۲۰۱۷.
- ↑ «استاد موسی اسوار درگذشت». apll.ir. فرهنگستان زبان و ادب فارسی. ۴ شهریور ۱۴۰۴.
- ↑ «وداع اهالی فرهنگ با موسی اسوار». ibna.ir. ایبنا. ۵ شهریور ۱۴۰۴.
- ↑ «فهرست کتابهای پدیدآور: موسی اسوار |خانهٔ کتاب |ketab.org.ir». دریافتشده در ۲۰۱۷-۰۹-۰۵.