مکس مینیه
مکس مینیه | |
|---|---|
| نام هنگام تولد | مکس ژان-پل مینیه[۱] |
| زادهٔ | ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۳۸ |
| درگذشت | ۲۳ مهٔ ۲۰۰۶ نویی-سور-سن، فرانسه |
| ملیت |  فرانسوی |
| سالهای فعالیت | ۱۹۷۲–۲۰۰۰ |
| تلویزیون | در تیاف۱: جعبهٔ قاضی (۱۹۸۲–۱۹۸۷) قیمت مناسب (۱۹۸۷–۱۹۸۸)
ساحل ۸۴ و کامیونهای امید (۱۹۸۴) همه روی صحنه (۱۹۸۶) بازیهای ساعت ۲۰ (۱۹۸۴–۱۹۸۷) |
مکس مینیه (فرانسوی: Max Meynier؛ زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۳۸ – درگذشتهٔ ۲۳ مهٔ ۲۰۰۶)، مجری رادیو و تلویزیون فرانسه و همچنین بازیگر تئاتر است.
او بخش بیشتر دوران حرفهای خود را از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۹۴ در رادیو تلویزیون لوکزامبورگ گذراند، بهویژه با برنامهٔ رانندگان کامیون مهرباناند در دهه ۱۹۷۰. در تلویزیون، از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۸ او مجری برنامه قیمت مناسب در شبکه تیاف۱ بود که نخستین مجری این مسابقه نیز بهشمار میرود. سپس، بین سالهای ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲، او برنامه اعداد و حروف را در آنتن ۲ اجرا کرد.
زندگینامه
۱۹۶۹–۱۹۹۰: تحصیلات و حرفه رادیویی
ماکس مینیه در لیون در دبیرستان آمپر، در مدرسهٔ عالی بازرگانی و در مؤسسه پیتیوت تحصیل کرد، سپس در پاریس در مرکز هنرهای نمایشی خیابان بلانش ادامهٔ تحصیل داد.[۳]
پس از آغاز فعالیت در تئاتر بهعنوان بازیگر، او در سال ۱۹۶۹ به رادیو تلویزیون لوکزامبورگ (به اختصار RTL) پیوست و از ۸ مهٔ ۱۹۷۲ برنامهٔ رانندگان کامیون مهرباناند را ایجاد و اجرا کرد. ابتدا از ساعت ۲۲:۳۰ تا نیمهشب پخش میشد؛ از سال ۱۹۷۵، زمان آغاز برنامه به ساعت ۲۱ منتقل شد و از ۱۹۷۸ حتی زودتر، یعنی از ساعت ۲۰:۳۰ آغاز میشد. البته این برنامه در آخر هفتهها پخش نمیشد. این برنامه در سال ۱۹۷۹ به ریلکس مکس، در سال ۱۹۸۱ به الو مکس و از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ به فرکانس مکس تغییر نام داد.[۴] او بهمدت سیزده سال این برنامهٔ پرآوازه را اجرا کرد که با استقبال گستردهٔ رانندگان جاده روبهرو شد؛ بهطور متوسط هر شب ۸۰۰٬۰۰۰ شنونده داشت[۵] و مجری سالانه تا ۲۵٬۰۰۰ نامه دریافت میکرد.[۴]
در شب جمعه ۸ فوریه تا بامداد شنبه ۹ فوریهٔ ۱۹۷۴ در طول پخش برنامه، او موفق میشود مردی دچار اختلال روانی به نام ژاک روبر را که با یک نارنجک و تپانچه قلابی در دست، وارد استودیوی رادیو تلویزیون لوکزامبورگ شده و وانمود کرده بود که راننده کامیون است و میخواهد پیامی را روی آنتن بخواند، آرام کند.[۵] در سال ۱۹۷۶، ایستگاه RTL استودیویی ویژه برای او راهاندازی کرد که بخشی از آن بهصورت سالن پذیرش طراحی شده بود تا رانندگان جاده و مسافران بینراهی بتوانند در آن حضور یابند و در برنامه شرکت کنند.[۴]
در سال ۱۹۷۹، او به همراه کریستین بوداس و فرانسیس زگوت، نخستین رالی پاریس-داکار را پوشش داد. هر شب از ساعت ۲۰:۳۰ تا ۲۲، این رقابت را بهصورت زنده و از داخل خودروی تویوتا لندکروزر خود برای شنوندگان روایت میکرد. در سال ۱۹۸۱، او در بنیانگذاری مسابقه کامیونرانی ۲۴ ساعته لمانز مشارکت داشت و آغازگر موج مسابقات کامیونسواری در فرانسه و اروپا شد.[۴] در سال ۱۹۸۲ نیز بهمدت شش ماه اجرای برنامهٔ «مسیرهای جهان» برا بر عهده گرفت و با میکروفن خود به کشورهای گوناگون سفر کرد تا این برنامه را تهیه کند.[۴]
پس از سکتهٔ قلبی در سال ۱۹۸۶، او بهعنوان «جوکر» (مجری جایگزین) ایستگاه منصوب شد و اجرای برنامهها را در بازههای زمانی گوناگون بر عهده گرفت.[۴] او در مقطعی به همراه اِوِلین پَژِس در برنامهٔ وقایع روز تولد شما، را بر عهده داشت؛ این برنامه بعدازظهرها از ساعت ۱۵:۳۰ تا ۱۶:۳۰ پخش میشد. در سال ۱۹۹۰، او مجبور به پیوند قلب شد و سپس در سال ۱۹۹۴ RTL را ترک کرد.[۴]
۱۹۸۲–۱۹۹۲ حرفه تلویزیونی
در تلویزیون، مکس مینیه در سال ۱۹۸۲ برنامه نمای تازه را در آنتن ۲ اجرا کرد و سپس در همان سال، مجری برنامهٔ جعبهٔ قاضی در شبکهٔ تیاف۱ شد. او در سال ۱۹۸۴ در شبکهٔ افآر۳ برنامههای ساحل ۸۴ و کامیونهای امید را اجرا کرد و در سال ۱۹۸۶ نیز برنامهٔ همه روی صحنه را بر عهده داشت. وی همچنین از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷ مجری ثابت برنامهٔ بازیهای ساعت ۲۰ در همین شبکه بود. در سال ۱۹۸۷، او مسابقه تلویزیونی قیمت مناسب را برای تیاف۱ اقتباس و راهاندازی کرد و به مدت یک سال اجرای آن را بر عهده داشت.[۶] از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ نیز به مدت نه ماه مجری مسابقهٔ اعداد و حروف بود.
۱۹۹۷–۲۰۰۶: پایان دوران حرفهای، سپس مشکلات سلامتی
او در سال ۱۹۹۷ در تئاتر بازی کرد و در سال ۲۰۰۰ تمام فعالیتهای حرفهای خود را کنار گذاشت.
در سال ۲۰۰۲، مکس مینیه دومین عمل پیوند قلب و همچنین یک پیوند کلیه را پشت سر گذاشت.[۴] او در تاریخ ۲۰۰۶ بر اثر سرطان در منزلش در نویی-سور-سن درگذشت.[۴] پیکر او در گورستان پر-لاشز در پاریس سوزانده شد و سپس در آرامگاه خانوادگیاش در گورستان گوتیه در لیون به خاک سپرده شد.[۷]
بررسی فرصتهای شغلی در هنر و رسانه
انتشارات
- مکس مینیه، هزار و یک شب با رانندگان کامیون دوستداشتنیام، زندگینامه، انتشارات دولا تابل روند، ۱۹۷۸.
- مکس مینیه، چه خبر؟ قلبم. کتابی دربارهٔ نخستین پیوند قلب او.
تئاتر
- ۱۹۶۱: شب دوازدهم اثر ویلیام شکسپیر، کارگردانی ژان لو پولن، تئاتر دو ویو کلمبیه
- ۱۹۶۹: ورود برای عموم ممنوع اثر ژان مارسان، کارگردانی ژان لو پولن، تئاتر سلستین
- ۱۹۹۷: ازدواج برای سه نفر اثر ژرژ فیدو، کارگردانی آنتونی واکرز، تئاتر ژیمناز ماری بل
کارنامهٔ صوتی
- ۱۹۷۷: برو فرانسه
- ۱۹۸۱: جاده
- ۲۰۱۴: مکس مینیه، رانندگان کامیون مهرباناند، اریک گویات، LEDLM، رادیو تلویزیون لوکزامبورگ
تلویزیون
- ۱۹۶۶: در تئاتر امشب – عشق، همیشه عشق اثر ژاک ویلفرید و ژان ژیرو، کارگردانی پیر موندی، تهیهکننده پیر صباغ، تئاتر مارینی
منابع
- ↑ https://deces.matchid.io/id/dQUX0L11pdMt
- ↑ État civil sur le fichier des personnes décédées en France depuis 1970
- ↑ "Biographie Max Meynier Comédien, Animateur d'émissions de radio et de télévision". whoswho.fr. Retrieved 2021-05-25.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 "L'animateur radio Max Meynier est mort". TF1 News.fr (به فرانسوی). AFP. 2006-05-23. Retrieved 2021-01-31.
- 1 2 Jacques Pradel. "Dans la nuit du 8 au 9 février 1974, une prise d'otages à RTL". RTL.fr (به فرانسوی). Retrieved 2016-05-16.
- ↑ "Max Meynier Carrière". fierdetreroutier.com (به فرانسوی).
- ↑ "Nouveau cimetière de la Guillotière". geneanet.org (به فرانسوی). Retrieved 2018-06-06.