مگسران
مگسران یا مگسپران ابزاری است که برای راندن حشرهها به کار میرود.[۱] در اقلیم گرمسیری، وسیلهای شبیه به آن به عنوان بادبزن استفاده میشود که آن را در هند یا آسیای جنوبی، چوری، چامارا یا پراکیرناکا میخوانند.[۲] در هنر اندونزی، مگسرانها با شیوا همراهی دارند.[۳] در بازارهای خاورمیانه، مگسرانها برای راندن حشرهها به کار میرود.
در گذشته، مگسرانها را علاوه بر پر طاووس یا دم اسب، از دم غژگاو میساختند و برای تزیین اسب و پیل یا سرِ نیزهها به کار میبردند و آن را پرچم مینامیدند.[۲]
در ادبیات فارسی
در تجاربالسلف آمده است:[۴]
و غلامی دیگر مگسران در دست داشتی و علیالدوام مگس میراندی.
| جلوهٔ رنگین ندارد عاقبت هشیار باش | شهپر طاوس را آخر مگسران میکنند |
میریحیی شیرازی:[۱]
| ریخته از هر طرفی دستهای | همچو مگسران حنابستهای |
مگسران حنابسته، مگسرانی که از موی دم اسب سازند و آن را سرخ کنند مثل دم اسب.[۱]
نگارخانه
مگسرانی در دست تارا، نمادهای هندی-بودایی، قرن هشتم میلادی.
مگسرانی هندی که در آداب پرستش استفاده میشود._waving_the_Sikh_scripture_to_show_respect.jpg)
مگسرانی نارنجی برای باد زدن محترمانه کتابهای سیک
مگسرانی از پلینزی
سنگنگاره مجلس بارعام شاهی بر فراز جرز درگاه شمالی تالار صدستون. اردشیر یکم بر تخت نشسته و خواجه درباری در پشت او با پوشش پارسی با مگسرانی در بالای سر شاه و حولهای در دست.[۵]
منابع
- 1 2 3 4 «معنی مگس ران | لغتنامه دهخدا». www.vajehyab.com. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۳-۰۴.
- 1 2 پورداوود، ابراهیم. هرمزدنامه. ص. ۲۹۸.
- ↑ «Shiva and Parvati - Rijksmuseum Amsterdam - Museum for Art and History». web.archive.org. ۲۰۰۷-۰۹-۱۲. بایگانیشده از اصلی در ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۷. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۳-۰۴.
- ↑ نخجوانی، هندوشاه. تجارب السلف. ص. ۲۵۰.
- ↑ جمشیدنژاد، نگار (۲۰۲۱-۰۳-۱۷). «تختجمشید شکوهی به بلندای تاریخ ایرانزمین». امرداد. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۳-۰۴.