میخائیل گنیسین
| میخائیل گنیسین | |
|---|---|
| نام تولد | میخائیل فابیانویچ گنیسین |
| زاده | ۲ فوریهٔ ۱۸۸۳ روستوف-نا-دونو، امپراتوری روسیه |
| خاستگاه | |
| درگذشته | ۵ مهٔ ۱۹۵۷ (۷۴ سال) مسکو، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی |
| ژانر | موسیقی کلاسیک، اپرا، فوتوریسم روسی |
| پیشه(ها) | آهنگساز و مدرس موسیقی |
میخائیل فابیانویچ گنیسین (روسی: Михаил Фабианович Гнесин؛ ۲ فوریهٔ ۱۸۸۳ – ۵ مه ۱۹۵۷)[۱] یک آهنگساز و مدرس موسیقی اهل روسیه بود.[۱]
او دانشآموختهٔ کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو و از شاگردان نیکولای ریمسکی-کورساکف و آناتولی لیادوف بود و یکی از آثار مشهورش با عنوانِ «خاندان مکابی و عنفوانِ جوانیِ حضرت ابراهیم» سبب شد تا به او، لقبِ «گلینکای یهود» بدهند.[۱]
وی برنده جوایز متعددی از جمله «جایزه استالین» شده بود.