میریام تلالی

میریام تلالی
نام هنگام تولدمیریام ماسولی تلالی
زادهٔ۱۱ نوامبر ۱۹۳۳
دورنفونتین، ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی[۱]
درگذشت۲۴ فوریهٔ ۲۰۱۷ (۸۳ سال)
دورنفونتین، ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی
دیگر نام‌هامیریام ماسولی تلالی-لهوتسو
تحصیلاتدانشگاه ویتواترسرند؛
دانشگاه ملی لسوتو
پیشه(ها)نویسنده، پژوهشگر و ناشر
شناخته‌شده
برای		نخستین زن سیاه‌پوست آفریقای جنوبی که یک رمان منتشر کرد
آثار برجستهمیریام در متروپولیتن (۱۹۷۵؛ با عنوان بین دو جهان، ۱۹۷۹)؛ آماندلا (۱۹۸۰)
همسراستیون لهوتسو
فرزندان۲
جوایزنشان ایکهامانگا – نقره‌ای (۲۰۰۸)

میریام تلالی (۱۱ نوامبر ۱۹۳۳ – ۲۴ فوریه ۲۰۱۷) رمان‌نویس اهل آفریقای جنوبی بود. او نخستین زن سیاه‌پوست در آفریقای جنوبی بود که یک رمان به زبان انگلیسی منتشر کرد. این رمان با عنوان موریل در متروپولیتن در سال ۱۹۷۵ منتشر شد و بعدها با عنوان مورد علاقهٔ او، بین دو جهان، انتشار یافت. تلالی همچنین از نخستین نویسندگانی بود که دربارهٔ سووتو نوشت.

او در سال ۱۹۸۰ رمان قدرت را منتشر کرد که بر قیام سووتو در سال ۱۹۷۶ تمرکز دارد. همچنین مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه با عنوان داستان‌های سووتو نوشت که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. بیشتر آثار او در ابتدا از سوی رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی ممنوع شده بودند.[۲][۳][۴]

زندگی و کار

میریام ماسولی تلالی[۵] در دورن‌فانتین، ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی به دنیا آمد و در سوفیاتاون بزرگ شد.[۶] او تحصیلات خود را در مدرسهٔ انگلیکان سنت سیپریان و سپس در دبیرستان مادیبانه ادامه داد. تلالی در دانشگاه ویتواترسرند تحصیل کرد، اما در دوران آپارتاید و پس از آنکه این دانشگاه پذیرش دانشجویان سیاه‌پوست را متوقف کرد، تحصیل خود را در آنجا ادامه نداد. او سپس به دانشگاه ملی لسوتو، که در آن زمان «دانشگاه پیوس دوازدهم» نام داشت، در روما، لسوتو رفت.[۷]

تلالی به دلیل کمبود منابع مالی تحصیل در آنجا را نیز ترک کرد و به یک مدرسهٔ آموزش امور دفتری رفت. او پس از آن به عنوان حسابدار در یک فروشگاه مبلمان در ژوهانسبورگ مشغول به کار شد.[۶][۸]

تلالی تجربیات خود را به عنوان کارمند دفتری برای اولین کتابش، موریل در متروپولیتن، به کار گرفت، رمانی خودزندگی‌نامه‌ای که «دیدگاهش در ادبیات آفریقای جنوبی، دیدگاهی جدید است».[۹] اگرچه در سال ۱۹۶۹ نوشته شده بود، اما به مدت شش سال منتشر نشد و توسط بسیاری از ناشران در آفریقای جنوبی رد شد. در سال ۱۹۷۵، انتشارات راوان، رمان موریل را در متروپولیتن منتشر کرد: «تنها پس از حذف بخش‌هایی که فکر می‌کردند مطمئناً به هیئت سانسور - نهاد ناظر ادبی آفریقای جنوبی - توهین می‌کند. اما با وجود این تلاش، رمان تقریباً بلافاصله پس از انتشار ممنوع شد، زیرا هیئت سانسور آن را در بافت سیاسی آفریقای جنوبی نامطلوب اعلام کرد.»[۱۰] این کتاب پس از انتشار در سال ۱۹۷۹ توسط لانگمن با عنوان مورد علاقه‌اش «بین دو جهان»[۴] و ترجمه‌های بعدی آن به زبان‌های دیگر، از جمله ژاپنی، لهستانی، آلمانی و هلندی، مخاطبان بیشتری را به خود جلب کرد. در سال ۱۹۸۸، تلالی در مقاله‌ای که در آمستردام در برابر کمیته مبارزه با سانسور ارائه داد، گفت:[۱۱] «به بی‌فرهنگ‌ها، پرچم‌های کتاب‌ها، منتقدان… ما نویسندگان سیاه‌پوست آفریقای جنوبی (که با وظیفه آگاه‌سازی مردم و خودمان روبرو هستیم) برای کسانی می‌نویسیم که می‌دانیم مخاطب مربوطه هستند. ما قرار نیست بنویسیم تا در تعریف شما از آنچه شما «هنر واقعی» توصیف می‌کنید، قرار بگیریم… وظیفه ما نوشتن برای مردممان و دربارهٔ آنهاست.»[۱۲]

دومین رمان تلالی، که بر پایهٔ قیام سووتو در سال ۱۹۷۶ نوشته شده بود، اندکی پس از انتشار در سال ۱۹۸۰ در آفریقای جنوبی نیز ممنوع شد.[۱۰] از دیگر آثار بعدی تلالی می‌توان به میهلوتی، به معنای «اشک‌ها»، اشاره کرد که مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه، مصاحبه‌ها و آثار غیرداستانی بود و در سال ۱۹۸۴ توسط انتشارات سیاه‌پوستان منتشر شد؛ تلالی از بنیان‌گذاران این انتشارات بود.[۱۰]

رمان‌های تلالی در سال ۱۹۸۶ از فهرست آثار ممنوعه خارج شدند.[۶] کتاب ردپاهایی در باتلاق نیز در سال ۱۹۸۹ توسط انتشارات دیوید فیلیپ در آفریقای جنوبی منتشر شد و انتشارات پاندورا آن را با عنوان داستان‌های سووتو منتشر کرد.[۶][۱۳]

تلالی از بنیان‌گذاران و نویسندگان مجلهٔ استف‌رایدر بود و برای آن ستون ثابتی با عنوان «سخن گفتن سووتو» می‌نوشت. او همچنین برای دیگر نشریات آفریقای جنوبی، از جمله روزنامهٔ رند دیلی میل، مطلب می‌نوشت.[۱۴]

فعالیت‌های ادبی تلالی او را به نقاط مختلف جهان، از جمله هلند، کشاند؛ او یک سال در این کشور کار کرد.[۱۵] او همچنین به ایالات متحده آمریکا سفر کرد. تلالی در سال ۱۹۷۸ در یک برنامهٔ بین‌المللی نویسندگی در دانشگاه ایالتی آیووا شرکت کرد و در سان‌فرانسیسکو، آتلانتا، واشینگتن، دی.سی. و نیویورک سخنرانی‌هایی انجام داد. او همچنین در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ به عنوان پژوهشگر مهمان در برنامهٔ پژوهش‌های آفریقای جنوبی در دانشگاه ییل فعالیت کرد.[۶]

تلالی در سال ۲۰۱۰ در همایش بین‌المللی واژه‌های زنان: جهان‌های آفریقایی؛ ازسرگیری گفت‌وگو میان نویسندگان زن آفریقایی و زنان آفریقایی‌تبار شرکت کرد. این همایش در تئاتر ویندی‌براو در ژوهانسبورگ برگزار شد.[۱۶]

تلالی در سال ۲۰۱۷ در سن ۸۳ سالگی درگذشت[۱۷] مجموعه‌ای از آثار برگزیده او با عنوان «میریام تلالی: آزادی نوشتن»، با ویرایش و مقدمه پوملا دینئو گوکولا، در سال ۲۰۲۱ منتشر شد.[۱۸]

کتابشناسی برگزیده

  • موریل در متروپولیتن، ژوهانسبورگ: انتشارات راوان، ۱۹۷۵. همچون میان دو جهان، لانگمن، ۱۹۷۹.
  • آماندلا، آفریقای جنوبی: انتشارات ویولیا، ۱۹۸۰شابک ‎۹۷۸–۰۸۶۹۷۵۱۸۹۳.
  • میهلوتی، ژوهانسبورگ: اسکوتاویل، ۱۹۸۴.
  • ردپاهایی در باتلاق ، انتشارات دیوید فیلیپ، ۱۹۸۹شابک ‎۹۷۸–۰۸۶۴۸۶۱۲۶۹. به عنوان داستان‌های سووتو، لندن: پاندورا، ۱۹۸۹.
  • جهان تقسیم‌شده (Muriel در ترجمه آلمانی متروپولیتن)، Lehutso Legacy LLC. ، ۱۹۷۵
  • داستان‌های سووتو، ترجمه آلمانی: Lehutso Legacy LLC.

برای مطالعهٔ بیشتر

  • برنت لینفورس و راینهارد ساندر، نویسندگان کارائیبی و سیاه‌پوست آفریقایی قرن بیستم، دیترویت: انتشارات گیل، ۱۹۹۶.
  • درک اتریج و رزماری جین جالی، نوشتن دربارهٔ آفریقای جنوبی: ادبیات، آپارتاید و دموکراسی ۱۹۷۰–۱۹۹۵، کمبریج (بریتانیا) و نیویورک: انتشارات دانشگاه کمبریج، ۱۹۹۸.
  • کریستینا کالهد، دست و پنجه نرم کردن با مردسالاری‌ها: راهبردهای روایی مقاومت در نوشته‌های میریام تلالی. رساله دکترا، ۱۳۸۵. منتشر شده توسط دانشگاه اوپسالا.
  • سارا ناتال، «ادبیات و بایگانی: زندگینامه متون»، در کارولین همیلتون (ویراستار)، بازآفرینی بایگانی، کیپ تاون: دیوید فیلیپ، ۲۰۰۲.

منابع

  1. ↑ "Miriam Tlali". Women's Words: African Worlds. 21 August 2010. Retrieved 17 July 2011.
  2. ↑ "Famed author Miriam Tlali turns 80" بایگانی‌شده در ۱۶ مه ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine, eNews Channel Africa (ENCA), 11 November 2013.
  3. ↑ Boswell, Barbara (28 February 2017). "Rest in power, Miriam Tlali: author, enemy of apartheid and feminist". theconversation.com. Retrieved 2 March 2017.
  4. 1 2 Gugu Hlongwane, "Miriam Tlail", in Brian Schaffer (ed.), The Encyclopedia of Twentieth-Century Fiction, Wiley-Blackwell, 2011, pp. 1366–1368.
  5. ↑ Gugu Hlongwane, "Miriam Tlail", in Brian Schaffer (ed.), The Encyclopedia of Twentieth-Century Fiction, Wiley-Blackwell, 2011, pp. 1366–1368.
  6. 1 2 3 4 5 "Miriam Tlali", South African Literary Awards (SALA).
  7. ↑ "Miriam Tlali", South African Literary Awards (SALA).
  8. ↑ Hans M. Zell, Carol Bundy & Virginia Coulon, A New Reader's Guide to African Literature, Heinemann Educational Books, 1983, p. 499.
  9. ↑ Mary Dyer, Reality, vol. 7, no. 6, January 1976, p. 15.
  10. 1 2 3 Theophilus T. Mukhuba, "An Introduction to Miriam Tlali's Muriel at Metropolitan", The Postcolonial Literature and Culture Web.
  11. ↑ "Miriam Tlali", South African History Online, 14 March 2014.
  12. ↑ "Remove the Chains: South African Censorship and the Black Writer." Index on Censorship, Vol. 13, No. 2, 1988, p. 199.
  13. ↑ "Tlali, Miriam"; The Columbia Electronic Encyclopedia, 6th edition, 2007.
  14. ↑ Margaret Busby, "Miriam Tlali", in Daughters of Africa, London: Jonathan Cape, 1992, p. 431.
  15. ↑ Cecily Lockett, "An Interview with Miriam Tlali", Southern African Review of Books, June/July 1989, pp. 20–21.
  16. ↑ Women's Words: African Worlds: Renewing a Dialogue between African Women Writers and Women of African Descent, The Department Of Arts And Culture In Association With The Windybrow Theatre (Pan-African Centre For The Arts), 25–26 August 2010.
  17. ↑ "SA's first black woman novelist' Miriam Tlali' dies". Sowetan Live. 3 March 2017. Retrieved 20 February 2024.
  18. ↑ "'Miriam Tlali understood the complicated meanings of being "the first" for a black woman'—Read an excerpt from Pumla Dineo Gqola's new book Miriam Tlali: Writing Freedom". The Johannesburg Review of Books. 18 June 2021. Retrieved 20 February 2024.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.