محمد مخدوم
سید محمد مخدوم نیشابوری | |
|---|---|
![]() مدفن میرمخدوم، گورستان شهمیر، روستای مهرآباد، چندکیلومتری جنوب شهر نیشابور | |
| درگذشت | ۸۵۰ هجری |
| مدفن | مهرآباد، نیشابور |
| دیگر نامها | محمد مدنی |
| پیشه(ها) | شاعر، محقق ادبیِ دربار تیموری |
| آثار | نظم درآوردن رسالهٔ "محبت نامه"، دیوان اشعار |
| دوره | قرن نهم |
سید محمد مخدوم نیشابوری ملقب و مشهور به میر مخدوم(یا مختوم) از شاعران سده نهم هجری، دوره تیموری و معاصر شاهرخ بوده است.
زندگی
پدرش از مدینه بود. محمد مخدوم در هرات در خدمت یکی از امیران تیموری، امیر شاه قاسم الانوار بوده است و هنگامی که این امیر را به جرم شیعه بودن از هرات اخراج کردند، محمد مخدوم را نیز به دستور شاهرخ به زندان افکندند.[۱].
نمونه اشعار
| در دایره ی وجود موجود یکی است | از کعبه و از کنشت مقصود یکی است | |
| بر صحنه کائنات خطی است مبین | که ای سالک ره عابد و معبود یکی است |
| موجود حقیقی به جز انسان نبوَد | بر هر فهمی این سخن آسان نبوَد | |
| یک جرعه ازین شراب نابت ندهند | تا خلق و خدا پیش تو یکسان نبوَد |
| خواهی که ز اصل کار آگاه شوی | بر تخت حیات جاودان شاه شوی | |
| در راه طلب بنده ی درویشان باش | تا در دو جهان مقبول الله شوی |
پانویس
- ↑ تذکره رضا قلی خان هدایت
منابع
مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به محمد مخدوم در ویکیگفتاورد موجود است.
- تذکره ریاض العارفین
- تاریخ علمانی نیشابور، ص 238
- تذکره رضا قلی خان هدایت
- مشاهیر نیشابور، ص 266
