میل می-۱۴

میل-۱۴
میل-۱۴پی‌ال نیروی دریایی لهستان در سال ۲۰۱۱
کاربری بالگرد ضد زیر دریایی
تولیدکننده کارخانه هلیکوپترسازی مسکو میل
نخستین پرواز س‍تامبر ۱۹۶۹
معرفی‌شده در ۱۹۷۵
وضعیت خارج از سرویس و پایان تولید
کاربر اصلی هوا دریای شوروی
Russian Naval Aviation
Libyan Air Force
ساخته‌شده ۱۹۶۹-۱۹۸۶
تعداد ساخته‌شده ۲۳۰
توسعه‌یافته از میل میل-۸

میل-۱۴ ( روسی: Миль Ми-14 ، نام گزارش ناتو : Haze ؛ با نام مستعار الی در اتحاد جماهیر شوروی ) یک بالگرد آبی خاکی ساخت اتحاد جماهیر شوروی سابق با قابلیت‌های هسته‌‌ای و ضد زیردریایی است که بر مبنای میل-۸ طراحی شده است.

انواع مختلف

Mi-14 گرجستانی
V-14
نمونه اولیه هلیکوپتر Mi-14. [۱]
میل-۱۴ پی‌ال (ناتو Haze-A)
هلیکوپتر جنگی ضد زیردریایی ، مجهز به مجهز به APM-60 MAD ، OKA-2 Sonobuoys و یک رادار جستجوی نوع 12-M قابل جمع شدن ، مسلح به یک اژدر تک AT-1 یا APR-2 ، یک بمب هسته ای Skat ، هشت بار شارژ عمق . [۲] یک Mi-14PL منفرد برای انجام آزمایش با موشک هوایی Kh-23 (تعیین ناتو AS-7 کری) به سطح مورد استفاده قرار گرفت اما به نظر نمی‌رسد که این نوع وارد خدمت شده باشد. [۳]
میل-۱۴ پی‌ال ام
نسخه جنگ ضد زیر دریایی بهبود یافته با مجموعه Osmminog ASW ، با رادار جستجوی جدید ، سونار فرو رفته و کامپیوتر دیجیتال. استفاده محدود [۴]
میل-۱۴ پی‌ال/آر
تبدیل دو Mi-14PŁ (نام لهستانی Mi-14PL) به نسخه جستجو و نجات ، با تجهیزات ASW برداشته شده ، در سال ۲۰۱۰ توسعه یافت. [۵]
میل-۱۴ بی‌تی (ناتو Haze-B)
بالگرد جاروبرقی معادن با سیستم های ASW برداشته شده و مجهز به سیلندرهای مقابله با معادن مجهز شده است. 25-30 ساخته شده است ، با شش فروند صادر شده به آلمان شرقی و دو فروند به بلغارستان.
میل-۱۴ پی‌اس (ناتو Haze-C)
نسخه جستجو و نجات با چراغهای جستجو و درهای کشویی با بالابر. [۶]
میل-۱۴ پی‌ایکس
هلیکوپتر آموزشی جستجو و نجات نیروی دریایی لهستان (تعیین غیر رسمی).
میل-۱۴ پی‌زداچ
میل-۱۴ پی‌ال نیروی دریایی لهستان در نمایشگاه Radom Air ۲۰۰۵
نسخه Firebuster دوزیست Mi-14BT. [۷] قیمت تبدیل در مورد USD1M.
Mi-14PZh Eliminator III
هلیکوپترهای Mi-14BT به هواپیماهای آتش نشانی تبدیل شدند.
میل-۱۴ جی‌پی
تبدیل Mi-14PL به حمل و نقل مسافر ملکی 24-26 صندلی.
میل-۱۴پی
هلیکوپتر حمل و نقل غیرنظامی ۲۴ نفره.

کاربران

تا سال ۱۹۹۹ ، حدود ۲۳۰ مورد تحویل داده شده بود که صادرات آن به بسیاری از متحدین اتحاد جماهیر شوروی از جمله بلغارستان ، کوبا ، آلمان شرقی ، لیبی ، لهستان و سوریه انجام شد .

اپراتورهای فعلی

 گرجستان
  • نیروی هوایی گرجستان [۸]
میل-۱۴ پی‌اسنیروی دریایی لهستان
 لیبی
  • نیروی هوایی لیبی [۸]
 کره شمالی
  • نیروی هوایی ارتش خلق کره [۸]
 لهستان
  • نیروی دریایی لهستان [۸]
 جمهوری کنگو
  • نیروی دریایی کنگو [۸]
 سوریه
میل-۱۴ نیروی هوایی لیبی
 اوکراین
  • نیروی دریایی اوکراین [۸]
 یمن
  • نیروی هوایی یمن [۸]

اپراتورهای قبلی

 بلغارستان
  • نیروی دریایی بلغارستان [۹]
 کوبا
  • نیروی هوایی کوبا [۹]
 آلمان شرقی
  • نیروی دریایی آلمان شرقی [۱۰]
    میل-۱۴بی‌تی در Aerotec International
 آلمان
 روسیه
  • هواپیمایی دریایی روسیه [۹]
 اتحاد جماهیر شوروی
  • هواپیمایی دریایی شوروی [۱۲]
یوگسلاوی
  • نیروی هوایی یوگسلاوی [۱۳]

مشخصات (Mi-14PL)

  • داده‌ها از Jane's All The World's Aircraft 1992–93[۱۴]

    ویژگی‌های عمومی
  • خدمه: 4
  • طول: ۱۸٫۳۸ متر (۶۰ فوت ۴ اینچ)
  • ارتفاع: ۶٫۹۳ متر (۲۲ فوت ۹ اینچ)
  • وزن خالی: ۱۱٬۷۵۰ کیلوگرم (۲۵٬۹۰۴ پوند)
  • بیشترین وزن برخاست: ۱۴٬۰۰۰ کیلوگرم (۳۰٬۸۶۵ پوند)
  • پیشرانه: ۲ عدد turboshaft engines Klimov TV3-117MT، ۱٬۴۵۴ کیلووات (۱٬۹۵۰ اسب بخار) در هر موتور
  • قطر روتور اصلی: ۲۱٫۲۹ متر (۶۹ فوت ۱۰ اینچ)
  • مساحت روتور اصلی: ۳۵۶ متر مربع (۳٬۸۳۰ فوت مربع) *Blade section:NACA 23012[۱۵]

عملکرد

  • حداکثر سرعت: ۲۳۰ کیلومتر بر ساعت (۱۴۰ مایل بر ساعت، ۱۲۰ گره)
  • بُرد معبر: ۱٬۱۳۵ کیلومتر (۷۰۵ مایل، ۶۱۳ مایل دریایی)
  • مداومت پروازی: 4 hours with maximum fuel[۱۶]
  • حداکثر ارتفاع: ۳٬۵۰۰ متر (۱۱٬۵۰۰ فوت)

تسلیحات

  • torpedoes, bomb and depth charge

منابع

یادداشت

    1. ↑ Gunston 1995, p. 238.
    2. ↑ Mladenov Air International March 2001, pp. 187–188.
    3. ↑ Mlandenov Air International March 2001, p. 188.
    4. ↑ Mladenov Air International April 2001, p. 244.
    5. ↑ Adam Gołąbek, Andrzej Wrona, Śmigłowce Mi-14PŁ/R w służbie, in: Lotnictwo Nr. 7/2011, pp. 40–47 (in Polish).
    6. ↑ Mladenov Air International April 2001, p. 245.
    7. ↑ Mladenov Air International April 2001, p. 246.
    8. 1 2 3 4 5 6 7 8 "World Air Forces 2018". Flightglobal Insight. 2018. Retrieved 1 December 2017.
    9. 1 2 3 "World Air Forces 2013" (PDF). Flightglobal Insight. 2013. Retrieved 5 April 2013.
    10. ↑ "Volksmarine Mil Mi-14 "Haze"". Retrieved 5 April 2013.
    11. ↑ "Marineflieger Mil Mi-14 "Haze"". Retrieved 5 April 2013.
    12. ↑ "World Air Forces 1987 pg. 86". flightglobal.com. Retrieved 5 April 2013.
    13. ↑ "World Air Forces 1997 pg. 71". flightglobal.com. Retrieved 5 April 2013.
    14. ↑ Lambert, Mark; Munson, Kenneth; Taylor, Michael J.H., eds. (1992). Jane's all the world's aircraft 1992–93 (83rd ed.). Coulson, Surrey, UK: Jane's Information Group. ISBN 978-0710609878.
    15. ↑ Lednicer, David. "The Incomplete Guide to Airfoil Usage". m-selig.ae.illinois.edu. Retrieved 16 April 2019.
    16. ↑ http://fas.org/man/dod-101/sys/ac/row/mi-14.htm

    جستارهای وابسته

    پیوند به بیرون