نارایان ماهاراج
نارایان ماهاراج | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۲۰ می ۱۸۸۵ باگالکوت، هند |
| درگذشت | ۳ سپتامبر ۱۹۴۵ (۶۰ سال) کدگائون، هند |
| دوره | قرن بیستم |
| حیطه | هندوستان |
| مکتب | هندوئیسم |
نارایان ماهاراج (انگلیسی: Narayan Maharaj) (۲۰ می ۱۸۸۵ - ۳ سپتامبر ۱۹۴۵) استاد معنوی هندی بود که توسط پیروان خود به عنوان سات گورو مطرح شد. وی در کدگائون هند زندگی میکرد.
سالهای نخست زندگی
نارایان در باگالکوت هند ایالت کارناتاکا متولد شد. پدر او زمانی که وی تنها ۱۴ ماه داشت و مادرش نیز زمانی که او ۴ ساله بود فوت کردند. بعد از آن سرپرستی او را مادربزرگش بر عهده داشت. طولی نکشید او بر سر نزاع خانوادگی خانه را ترک گفت و در نهایت در جستجوی خلوت به معبد شیوا رفت. پس از آن، به توصیهٔ قدیسی به مدت ده ماه به گانگاپور رفته و روشنگری کسب کرد.[۱]
به عنوان یک سات گورو او به مناطق مذهبی متعددی سفر کرد از جمله: واراناسی، کدارنا، بادرینا، نپال، معبد اومکارشوار، ماهاکالشوار، رامشوار، کلکته، بنگلور، مادورای، راماکریشنا، معبد کانچی پورام، میسور، دارکا، ماهابالشوار، تروپاتی[۲].
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Narayan Maharaj». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲ اکتبر ۲۰۱۶.