نازاریو سائورو
 نازاریو سائورو در ۱۹۱۵ | |
| اطلاعات شخصی | |
|---|---|
| ملیت | ایتالیایی |
| زاده | ۲۰ سپتامبر ۱۸۸۰ کاپودیستریا، منطقه ساحلی اتریش (اکنون کوپِر، اسلوونی) |
| درگذشته | ۱۰ اوت ۱۹۱۶ (۳۵ سال) پولا، اتریش-مجارستان (اکنون کرواسی) |
| ورزشی | |
| ورزش | قایقرانی |
نازاریو سائورو (به ایتالیایی: Nazario Sauro) (۲۰ سپتامبر ۱۸۸۰ - ۱۰ اوت ۱۹۱۶) یک الحاق‌گرا و ملوان ایتالیایی متولد اتریش بود.
او که اهل ایستریا، که در آن زمان بخشی از امپراتوری اتریش-مجارستان بود و بنابراین شهروند آن منطقه محسوب می‌شد، در طول جنگ جهانی اول به نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا پیوست و به درجه ستوانی رسید. او در ژوئیه ۱۹۱۶ در جریان یک مأموریت اسیر شد. دادگاه امپراتوری او را به جرم خیانت به کشور محکوم کرد و در ۱۰ اوت همان سال در پولا اعدام شد و پس از مرگش مدال طلای شجاعت نظامی به او اعطا شد. او از برجسته‌ترین چهره‌های الحاق گرایی ایتالیا و بزرگترین نماینده الحاق‌طلبی ایستریا بود.
زندگینامه
او که در کاپودیستریا، در منطقه‌ای که آن زمان ساحل اتریش (کوپِر امروزی، اسلوونی) بود، متولد شد، از سنین بسیار پایین به دریانوردی روی آورد و در 20 سالگی کاپیتان یک کشتی باری شد. بعدها، در سال ۱۹۱۰، سائورو کارمند شرکت کشتیرانی زوتیاتی شد که بنادر ایستریا و دالماتیا را به سن جورجیو دی نوگارو و چروینانو دل فریولی متصل می‌کرد.
پس از سال ۱۸۶۶، زمانی که ونیز و منطقه‌ای متشکل از جمهوری ونیز به ایتالیا ضمیمه شدند، در ایستریا که در گذشته تحت حکومت ونیز بود، حمایت‌هایی برای اتحاد با ایتالیا وجود داشت. تینو گاواردو، پیو ریگو گامبینی و نازاریو سائورو مشهورترین کسانی بودند که اتحاد ایستریا را به پادشاهی ایتالیا ترویج کردند. در طول جنگ جهانی اول، بسیاری از کسانی که چنین دیدگاه‌هایی داشتند، برای جنگ با امپراتوری اتریش در ارتش ایتالیا ثبت نام کردند. برخی از آنها توسط اتریشی‌ها به عنوان خائن دستگیر و به دار آویخته شدند.[۱]
با شروع جنگ جهانی اول، سائورو به ونیز رفت تا به دیگر پناهندگانی که در آنجا جمع شده بودند و ایتالیا را برای پیوستن به درگیری در کنار متفقین تحت فشار قرار می‌دادند، بپیوندد. هنگامی که ایتالیا در سال ۱۹۱۵ به این تلاش پیوست، سائورو داوطلب نیروی دریایی ایتالیا بود و به یک واحد اژدرافکنی منصوب شد و در مدت ۱۴ ماه بیش از ۶۰ مأموریت انجام داد. در ژوئن ۱۹۱۶، او به درجه ستوان دوم در زیردریایی جاچینتو پولینو ارتقا یافت و مدال نقره دریافت کرد.
دستگیری و مرگ
در ۳۰ ژوئیه همان سال، قایق سائورو برای انجام خرابکاری در بندر فیومه مجارستان (که اکنون رییکا در کرواسی است) اعزام شد، اما در خلیج کوارنر به صخره‌ای برخورد کرد. خدمه توسط ناوشکن اتریش-مجارستانی ساتلیت رهگیری و زندانی شدند. سائورو به جرم خیانت قبلی خود شناخته و محاکمه شد.
و پس از مواجهه با یک دادگاه نظامی در پولا (که اکنون پولا در کرواسی است) به اعدام محکوم و به دار آویخته شد. سائورو پس از اعلام هویت جعلی خود به عنوان نیکولو سامبو، توسط همشهریانش جووانی ریکوبون، جیوانی شیاوون و برادر همسرش لوئیجی استفه، مارشال گارد مالی اتریش،[۲][۳] شناسایی شد. در نهایت، رویارویی دراماتیک با مادرش که برای نجات او از چوبه دار، منکر آشنایی با او شد (آنا سائورو دپانگر در سال ۱۹۱۹ بر اثر حمله قلبی درگذشت). حکم اعدام به جرم خیانت بزرگ، با طناب دار، در ۱۰ آگوست ۱۹۱۶در زندان‌های نظامی پولا اجرا شد.
نازاریو سائورو از سلول خود دو نامه به نزدیکانش نوشت؛ پس از مرگش، گابریل دانونزیو درخواست کرد که این نامه‌ها به عنوان یادگاری دائمی از قهرمانی سائورو به نمایش گذاشته شوند. این نامه‌ها در حال حاضر در موزه مرکزی ریزورجیمنتو در رم به نمایش گذاشته شده‌اند. یکی از این نامه‌ها که خطاب به همسرش نوشته شده، چنین است:
نینای عزیز، نمی‌توانم از تو عذرخواهی نکنم که تو را با پنج فرزندمان که هنوز به شیر تو نیاز دارند تنها گذاشتم؛ همچنین می‌دانم که چقدر سخت خواهی جنگید و مبارزه خواهی کرد تا آنها را بزرگ کنی و در مسیر درست قرار دهی، مسیری که امیدواریم مانند پدرشان باشد. اما چیز زیادی برای گفتن ندارم جز اینکه از انجام وظیفه‌ام به عنوان یک ایتالیایی، از ته دل راضی هستم. خوشحال باش، زیرا خوشبختی من چیزی جز دانستن این نیست که ایتالیایی‌ها می‌دانستند چگونه وظیفه خود را انجام دهند و آن را انجام دادند. همدم عزیز، به فرزندانمان بیاموز که پدرشان اول از همه یک ایتالیایی بود، سپس یک پدر و در نهایت یک مرد. نازاریو
— ونیز، ۲۰ مه ۱۹۱۶ - نامه نازاریو سائورو به همسرش نینا
از او به عنوان یک قهرمان ایتالیا یاد می‌شود و پس از مرگش مدال طلای شجاعت نظامی به او اعطا شد. دو کشتی نیروی دریایی ایتالیا به افتخار او نامگذاری شده‌اند:
- ناوشکن نازاریو سائورو، ساخته شده در سال ۱۹۲۶ و غرق شده در سال ۱۹۴۱
- زیردریایی نازاریو سائورو، ساخته شده در سال ۱۹۸۰ و از سال ۲۰۰۹ از رده خارج شده است.
مطالب مرتبط
- الحاق گرایی ایتالیا
- ایتالیایی‌های ایستریا
- وحدت ایتالیا
- چزاره باتیستی
- گولیلمو اوبردان
- مهاجرت ایستریا-دالماسی
پانویس
کتاب‌شناسی
- Carlo Pignatti Morano. La vita di Nazario Sauro ed il martirio dell'eroe, Milano, Fratelli Treves Editori, 1922
- Sem Benelli. Il Sauro, L'Eroica editrice. Trieste, 1919.
- Romano Sauro e Francesco Sauro, Nazario Sauro. Storia di un marinaio, Venezia, La Musa Talìa, 2013.