فهرست نامهای ایرانی
فهرستی از نامهای ایرانی که برای نامگذاری افراد به کار میرود. در این فهرست تنها آن دسته از نامها که ریشهای از زبانهای ایرانیتبار دارند آمده است.
نامهای پسران
آ
- آفریدون
- آتش
- آبتین
- آراز[توضیح ۱]
- آترین
- آتروپات
- آذرخش
- آذرمه
- آرتین
- آراد
- آدرین
- آرین
- آرتا
- آرتان
- آرش
- آرشام
- آرمان
- آروین
- آریا
- آریابان
- آریانا
- آریوبرزن
- آزاد
- آزرمگان
- آلان
- آوه
- آویژه
- آیینگشسب
- آریو
- آریافر
- آریامن
- آریامنش
- آریامهر
- آریان
ا
ب
ت
- تیام[توضیح ۹]
- تیرداد
- تهماسب
- تهمتن
- تهمورث
- تورج
- تابان
ج
- جاماسب
- جاوید
- جمشید
- جوانشیر
- جهانگیر
- جهانبخش
- جهانشاه
- جهاندار
- جهان
خ
- خداداد
- خدابخش
- خدایار
- خسرو
- خشایار
- خوبیار
- خورشید
- خورزاد
د
- دارا
- دادویه
- دادمهر
- دایار[توضیح ۱۰]
- دامون[توضیح ۱۱]
- دانوش
- دانو
- داراب
- داریوش
- دیاکو
ر
- رادین
- رامبد
- رامین
- رامتین
- رخشان
- رستان
- رشنواد
- روزبه
- رادمان
- رادمهر
- رامان
- رایان[توضیح ۱۲]
- رایکا[توضیح ۱۳]
- رها
- رهام
- راد
- رستم
- ریونیز[توضیح ۱۴]
- ریکا[توضیح ۱۵]
ز
- زاب
- زانا
- زال
- زامیاد
- زاوش
- زرتشت
- زردشت
- زانیار[توضیح ۱۶]
- زند [توضیح ۱۷]
- زوبین
- زربال
- زرمهر
- زرفام
ژ
- ژوبین
- ژیار
- ژیوار
- ژیوان
- ژیهات
- ژیان
- ژوناس
س
- سیروان[توضیح ۱۸]
- ساسان
- سامان[توضیح ۱۹]
- سام[توضیح ۲۰]
- سروش[توضیح ۲۱]
- سرخاب
- سپهر[توضیح ۲۲]
- سپنتا
- سورن
- سورنا[توضیح ۲۳]
- سوشیانت
- سوشیانس
- سهراب
- سهند[توضیح ۲۴]
- سیامک
- سیاوش[توضیح ۲۵]
- سیروس
- سینا
ش
- شادمهر
- شروین[توضیح ۲۶]
- شراگیم[توضیح ۲۷]
- شاپور
- شایا
- شایان
- شاهرخ
- شاهین
- شباهنگ
- شهرام
- شاهکام
- شهراد
- شهاب
- شهرداد
- شهریار
- شهریوش
- شهروز
- شیرزاد
- شیرنگ
- شهیار
- شهبد
- شهنام
- شوپه[توضیح ۲۸]
- شیریزدان
- شیرویه
ف
- فربد
- فرزان
- فرسا
- فرامرز
- فرزاد
- فرزام
- فرزین
- فردین
- فرداد
- فرود
- فرورتیش
- فرمان
- فرهنگ
- فریبرز
- فرناد
- فرهاد
- فرنام
- فرهام
- فرهود
- فروهر
- فیروز
- فرشاد
- فرشید
- فرخ
- فرخان
- فرخزاد
- فربد
- فهام
- فریاد
ک
- کورش
- کارن[توضیح ۲۹]
- کامبیز
- کامران
- کامشاد
- کامیار
- کاوه
- کاووس
- کنارنگ
- کورس
- کورش
- کیانوش
- کیارش
- کیاوش
- کیا
- کیان
- کیوس
- کوشا
- کیخسرو
- کیقباد
- کیکاووس
- کیوان
- کیومرث
- کیوس[توضیح ۳۰]
گ
- گرگین
- گستهم
- گیو
- گودرز
- گَرسیوَز
- گرشاسب
- گشتاسب
- گلینوش
- گرشا[توضیح ۳۱]
ل
- لهراسب
م
- مهدیار
- مازیار[توضیح ۳۲]
- ماکان[توضیح ۳۳]
- مانی
- ماهان
- مرداس
- مرزبان
- مهرگان[توضیح ۳۴]
- مرداویج[توضیح ۳۵]
- مزدک
- مکابیز
- منوچهر
- مهبد
- مهداد
- مهرداد
- مهرزاد
- مهران[توضیح ۳۶]
- مهزاد
- مهراب
- مهراسپ
- مهرشاد
- مهرمردان
- مهزیار
- مهیار[توضیح ۳۷]
- مهرنگ
- میلاد
ن
- نامآور
- نرمن
- نریمان
- نکیسا (نگیسا)
- نوید
- نوشزاد
- نیما[توضیح ۳۸]
- نوژن
- نوذر
- نیاسا
و
- وارش[توضیح ۳۹]
- ونداد[توضیح ۴۰]
- وندیداد
- وهومن (باستانیبهمن)
- ویَشار[توضیح ۴۱]
- وشمگیر
ه
- هیرمان[توضیح ۴۲]
- هامون
- هودین
- هرمز
- هورمزد
- هِنارَس[توضیح ۴۳]
- هومن
- هوشنگ
- هوتن
- هومان
- هوشیار
- هورداد
- هیربد
ی
- یاور
- یزدگرد
- یزدان
- یزداندار
- یادگار
نامهای دختران
آ
- آبگینه
- آبنوس
- آتوسا[توضیح ۴۴]
- آذر[توضیح ۴۵]
- آذرافروز[توضیح ۴۶]
- آذرگون[توضیح ۴۷]
- آزرمیدخت
- آذرنوش[توضیح ۴۸]
- آذین
- آرا
- آرام
- آرتمیس
- آرزو
- آرمانا
- آرمیتا
- آرمیتی
- آریانا
- آریادخت
- آریانوش
- آرینا
- آزاده
- آسا: مانند
- آسانا
- آستیاژ
- آفتاب
- آفرین
- آگرین
- آلا
- آلاء
- آلاله[توضیح ۴۹]
- آناهیتا[توضیح ۵۰]
- آندریا
- آنوشا
- آوا[توضیح ۵۱]
- آوید
- آویده
- آویزه
- آویسا
- آوین
- آوینه
- آهو
ا
- ابریشم
- اختر[توضیح ۵۲]
- ارغوان[توضیح ۵۳]
- اَسپاکو
- اروشا
- افروز
- افروغ
- افسانه
- افسر
- افسون[توضیح ۵۴]
- افشان
- افشار
- اومَتی[توضیح ۵۵]
- امتیس[توضیح ۵۶]
- امیتیس[توضیح ۵۷]
- اناهید
- اندیشه
- انوشه[توضیح ۵۸]
- ایران
- ایرانا[توضیح ۵۹]
- ایرانو[توضیح ۶۰]
- ایرمن
- ایریانا[توضیح ۶۱]
- ایران بانو
- ایراندخت
- ایلدا[توضیح ۶۲]
ب
- بانو[توضیح ۶۳]
- بنفشه[توضیح ۶۴]
- بهار
- بهاران
- بهاره[توضیح ۶۵]
- بهارک[توضیح ۶۶]
- بهدیس
- بهدخت
- بهرخ
- بهشید
- بهناز[توضیح ۶۷]
- بهنوش
- بوسه
- بیتا[توضیح ۶۸]
- باران
پ
- پائیزه
- پارمیس
- پدیده
- پرتو
- پردیس
- پرستو
- پرند
- پرنیا
- پرنیان
- پروانه
- پروین
- پری
- پریا
- پریچهر
- پریدخت
- پریرو
- پریزاد
- پریسا
- پریشاد
- پریماه
- پریناز
- پریوش
- پگاه
- پوپک
- پوران
- پوران
- پوراندخت
- پوری
- پونه
- پژهان
- پیمانه
- پرنیان
- پارمیدا
- پادینا
ت
- تیارا[توضیح ۶۹]
- تیاناز[توضیح ۷۰]
- تیدا[توضیح ۷۱]
- تابنده
- ترانه
- ترسا
- ترمه
- ترنه
- تهمینه
- ترنگ[توضیح ۷۲]
- توراندخت
- توسکا[توضیح ۷۳]
- تینا
- تینار[توضیح ۷۴]
- تیکا[توضیح ۷۵]
- توسکا
ج
- جوانه
چ
- چکامه
خ
- خجسته
- خورشید
- خوروَش
د
- دانه
- دُرّی
- دریا
- دلارا
- دلارام
- دلبر
- دلکش[توضیح ۷۶]
- دلوسه[توضیح ۷۷]
- دوکا
- دینا
- دلبین
- دادآفرید
- دادخت
- دالیا
- دالیه
- دالاهو
- دامور
- دامینه
- دیانوش
- دایا
- دخت میتر
- درادیس
- درخشا
- دردانه
- درسا
- درنا
- درناز
- دربار dorbaar
- دره dorreh
- دریا
- دل آسای
- دلآرا
- دلارام
- دلانگیز
- دل آویز
- دلبر
- دلبند
- دلپذیر
- دلپسند
- دلخواه
- دلدار
- دلربا
- دلستان
- دلشاد
- دلکش
- دلگشا
- دلناز
- دلنشین
- دلنواز
- دلیجان
- دلینا (گل)
- دمیتر demitr
- درسین dorsin
- درجان dorjaan
- دومارا (خیلی زیبا)
- دومارینا (پیروزی)
- دوماریانا (گل امید)
- دونا
- دهما (پارسا)
- دی بانو
- دی دخت
- دیده
- دیهیم
ر
- رامش
- راژین
- راشر
- رامینا
- رسا
- رها
- رهام
- روان
- رود
- رودابه
- روجا[توضیح ۷۸]
- روشنک
- روناک[توضیح ۷۹]
- رؤیا
- روژین[توضیح ۸۰]
- روژینا
- ریرا[توضیح ۸۱]
ز
- زری
- زرین
- زریندخت
- زَنوِر
- زِنوار
- زویا
- زیبا
- زینا
- زیوار
- زیور
ژ
- ژاله
- ژرفا
- ژیلا
- ژینر
- ژینا
س
- سارک
- سارینا[توضیح ۸۲]
- ساغر
- ساناز
- سایه
- سپیده
- ستاره
- ستوده
- سرگل
- سروناز
- سمانه
- سودابه
- سوری
- سوزان
- سوسن
- سوگل
- سوگند[توضیح ۸۳]
- سیما
- سیمین
ش
- شاپرک
- شاپری
- شادان
- شادی
- شانا
- شانار
- شایسته
- شبره
- شبنم
- شرمینه
- شکیبا
- شمیلا
- شمیم
- شهپر
- شهربانو
- شهرخ
- شهربانو
- شهرزاد
- شهرناز
- شهره
- شهناز
- شهین
- شوکا[توضیح ۸۴]
- شقایق
- شکوفه
- شکوه
- شکیلا
- شیدا
- شیده
- شیرین
- شیرینبانو
- شیفته
- شیلا
- شیما
- شیوا
- شورانگیز
غ
- غمزه
- غنچه
ف
- فاختک
- فرانک
- فرشته
- فروزنده
- فروغ
- فرنیا[توضیح ۸۵]
- فریبا
- فریما
- فرین
- فریناز
- فوژان
- فیروزه
- فریماه
- فرنوش
ق
- قشنگ
ک
- کاساندان[توضیح ۸۶]
- کتایون
- کمند
- کرانه
- کیانا
- کیجا[توضیح ۸۷]
- کیمیا
- کیهانه
گ
- گردآفرید
- گلاره
- گلاوژ
- گلافروز
- گلاندام
- گلبانو
- گلبهار
- گلابتون
- گلبیز
- گلپا
- گلپری
- گلپونه
- گلتاج
- گلتن
- گلرخ
- گلرو
- گلشن
- گلشید
- گلشیفته
- گلمیس
- گلنار
- گلناز
- گلنوش
- گلورچین[۱]
- گلی
- گوهر
- گوهرشاد
- گیتا
- گیتی
- گیسو
- گیلا
ل
- لُردا[توضیح ۸۸]
- لادن
- لاله
- لالهرخ
م
*مهدیه
- مازون
- مامک
- مانا
- ماندان
- ماندانا
- مانلی
- ماتیسا[توضیح ۸۹]
- ماهپری
- ماهتو
- ماهچهر
- ماهدخت
- ماهبرزین
- ماهنوش
- ماهجهان
- ماهزاد
- ماهک
- ماهتیتی[توضیح ۹۰]
- مرجان
- مرجانه
- مروارید
- مژده
- مژگان
- مسل
- مستانه
- مشکاندخت
- مشکیندخت
- مونا
- منیژه
- مهتا
- مهتاب
- مهدخت
- مهدیس
- مهرآذر
- مهرا
- مهراد
- مهراب
- مهرانگیز
- مهرانه
- مهربانو[توضیح ۹۱]
- مهرخ
- مهرریز[۲]
- مهرسا
- مهروا
- مهرک
- مهری
- مهزاد
- مهسا
- مهستی
- مهشید
- مهکامه
- مهناز
- مهنوش
- مهکامه
- مهین
- موژان
- میترا
- میخک
- میگل
- میشکا[توضیح ۹۲]
- مینا
- مینو
ن
- نازآفرین
- نازگل
- نازنین
- نازیلا
- ناژیلا
- ناژین
- ناهید
- نرگس
- نرمین
- نسترن
- نسرین
- نگار
- نگین
- نهال
- نوا
- نوشآفرین
- نوشزاد
- نوشین
- نیلوفر
- نیکو
- نیکی
- نیکسا
- نیشا
- نیوشا=شنونده
و
- ویس
- ویدا[توضیح ۹۳]
- وِنو[توضیح ۹۴]
ه
- هیلناز[توضیح ۹۵]
- هستی
- هما
- هنگامه
- هاویر[۳]
ی
- یارا
- یاس
- یاسَمَن
- یگانه
- یکتا
- یسنا
جستارهای وابسته
توضیحات و معنای اسامی
- ↑ نام لُری به معنی بعض
- ↑ نام لُری به معنی اشکهایم
- ↑ نام طبری (مازندرانی) رییس گارد سلطنتی خشایارشا بود زادگاه او ورکانه (گرگان امروزی) بود
- ↑ شریک، رفیق، نام یک سلسله پادشاهی ایران
- ↑ نام مازندرانی (نام رشته کوههای شمال ایران) اَل به معنی: عقاب، البرز یعنی جایگاه عقاب
- ↑ (نام لُری به معنای سخت و محکم، استوار)
- ↑ نام لُری به معنای کشاورز، دِروگر
- ↑ (معنی: قد بلند) (مترادف امروزی آن در لری بَرز، بَرزول به معنای بلند، مرتفع) (پارسی کهن)
- ↑ نام لُری، به معنای چشمهایم
- ↑ نام لُری (به معنی یار مادر)
- ↑ نام مشترک در گیلکی و طبری و لری (مازندرانی) به معنی:جنگل
- ↑ همریشه با واژه رایانه از مصدر رایانیدن به معنای اندیشیدن. بن ماضی: رایانش. بن مضارع:رآی (رایان:اندیشمند، متفکر، باهوش)
- ↑ نام گیلکی (گیلانی) به معنای دوست داشتنی، محبوب است.
- ↑ (دهخدا:نام پسر کیکاوس و داماد طوس) (فردوسی:جز از ریونیز آن گو تاجدار---سزد گر نباشد یک اندر شمار)
- ↑ نام مازندرانی/تبری. به معنای پسر
- ↑ نام کردی به معنی دانا
- ↑ نام یک ایل لُر
- ↑ نام کردی
- ↑ نظم و ترتیب
- ↑ نام یکی از پهلوانان شاهنامه
- ↑ [فرشته] پیام رسان، گاهی به جبریل اشاره دارد.
- ↑ آسمان
- ↑ نام سردار پارتی
- ↑ پایدار و استوار
- ↑ نام یکی از شاهزادگان ایرانی که در شاهنامه آمده است
- ↑ نام مازندرانی (از اسپهبدان طبرستان)
- ↑ با کسره: مانند شیر (شیر به مازندرانی:شِر) نام پسر نیما یوشیج (شِرآگیم یوشیج). نام یکی از اسپهبدان تبرستان در دوران ساسانی
- ↑ نام مازندرانی شو به معنی: شب و په به معنی:نگهبان یا مراقب (در شالیزارهای مازندران سازهای چوبی قرار میدهند به نام نپار تا فرد شب در آنجا نگهبان شالیزار باشد برای امان ماندن از حیوانات وحشی همانند خوک)
- ↑ نام مازندرانی (خاندان کارن طبرستان)
- ↑ نام اصیل ایرانی (فارسی و مازندرانی/تبری)، دارای پیشینه تاریخی منسوب به دوره ساسانیان منتصب به شاهنشاه کاواد/قباد (قباد یکم). نام کیوس گوران شاعر ایرانی اهل مازندران
- ↑ نام مازندرانی به معنی پادشاه کوه و کوهستان
- ↑ نام مازندرانی (نام سردار طبری)
- ↑ نام سردار دیلمی (نام مشترک در گیلکی و تبری)
- ↑ برتخت نشستن فردیدون شاه پیشدادی بعد از شکست ضحاک مصادف بود با اول مهرماه از جشنهای ایران باستان
- ↑ بنیانگزارسلسله زیاریان (نام مشترک در گیلکی/تبری)
- ↑ نام مشترک در (فارسی/تبری) یکی از هفت خاندان ممتاز ایران باستان مرکز حکومت آنها ری و طبرستان بود
- ↑ نام مشترک در (فارسی /تبری) در زبان طبری به معنی یار یا همراه من میباشد
- ↑ نام مشترک در فارسی و تبری در زبان طبری فعل نیامدن یا کماندار میباشد نام نیما یوشیج پدر شعر نو فارسی
- ↑ نام مازندرانی (تبری)، به معنای باران (بارش). "ب" در گویش تبری تبدیل به "و" میشود. برای مثال: بارش=وارش (مازنی)، برف=ورف (مازنی)
- ↑ نام مازندرانی (از اسپهبدان طبرستان)
- ↑ نام مازندرانی (تبری) به معنی: بیدار یا هوشیار
- ↑ نام لُری، به معنای به یاد ماندنی
- ↑ نام لُری به معنای فریاد رِس
- ↑ نام یک شاهزاده ایرانی، به معنی دارندهٔ ران فربه و زیبا
- ↑ آتش، نهمین ماه ایرانی
- ↑ نام پسر مهرنوش پسر اسفندیار
- ↑ نام گلی به رنگ سرخ
- ↑ پاک دین
- ↑ نام گل
- ↑ الهه آب
- ↑ نغمه، صدا
- ↑ ستاره
- ↑ نام درختی که گل و شکوفه سرخ رنگ میدهد
- ↑ طلسم و جادو
- ↑ (دختر هووخشتره شاهنشاه ایران و همسر بختالنصر دوم، که باغهای معلق بابل را برای او ساخت)
- ↑ (یونانیشدهٔ نام ایرانی «اومتی»)
- ↑ (یونانیشدهٔ نام ایرانی «اومتی»)
- ↑ خوشبخت
- ↑ به معنای ای ایران. ایران+حرف ندای آ=ای ایران
- ↑ به معنای ایران نوین. ایران+نو=ایران نوین، ایران جدید. (ایران پسین=فرزند پسین/آخرین/کوچکتر)
- ↑ (نام دختر شاهزاده سابق پهلوی، علیرضا پهلوی (دوم)، پسر محمدرضا پهلوی برادر ولیعهد سابق رضا پهلوی (دوم))
- ↑ نام لُری، به معنای مادر ایل
- ↑ خانم، متشخص، زن مجرد
- ↑ نام گل
- ↑ آورنده بهار
- ↑ بهار کوچک
- ↑ دارنده بهترین ناز
- ↑ بی نظیر
- ↑ نام لُری، به معنای چشم آرا
- ↑ نام لُری، به معنای چشمهای ناز
- ↑ نام لُری، به معنای چشم مادر
- ↑ نام مازندرانی به معنی: قرقاول میباشد
- ↑ نام مازندرانی (مربوط به تبری باستان). نام نوعی درخت در جنگلهای شمال ایران و بهویژه مازندران.
- ↑ نام مازندرانی (تبری) تی تی به معنی:شکوفه و نار مخفف انار در زبان تبری به معنی شکوفه انار میباشد
- ↑ نام مازندرانی (تبری)، نام یک پرنده بومی در شمال ایران بهویژه استان مازندران.
- ↑ نام مازندرانی به معنی: دلنشین
- ↑ نام مازندرانی به معنی:دلانگیز
- ↑ نام مازندرانی (تبری) به معنی ستاره سرخ دم سحر نام دیوان تبری نیما یوشیج
- ↑ روشنایی
- ↑ (=درخشنده و تابناک)(کردی)
- ↑ نام مازندرانی (از مشهورترین اشعار نیما یوشیج) به معنی پرنده ای شبیه گنجشک
- ↑ (به معنی پاک و خالص)
- ↑ به معنی گوگرد، در ایران باستان برای تشخیص گناهکار از بیگناه به متهم گوگرد میخوراندند که اگر زنده میماند، بیگناه بود.
- ↑ نام مازندرانی (تبری) به معنی نوعی آهویی کمیاب
- ↑ (فر) در فارسی یعنی دارای جلال و شکوه و (نیا) یعنی جد و پدربزرگ و در کل (فرنیا) یعنی (دارنده اصل و نسب و نیاکان بزرگ) و این اسم برای دختران مورد استفاده قرار میگیرد
- ↑ همسر کوروش بزرگ
- ↑ نام مازندرانی/تبری. به معنای دختر
- ↑ نام لُری، به معنای مادر لُر
- ↑ نام مازندرانی (تبری)، به معنای ماه خالی (ماه کامل). ماه+تیسا(=خالی، یکدست، ساده)
- ↑ نام مازندرانی (تبری)
- ↑ زن با محبت
- ↑ نام مازندرانی (تبری)، به معنای گنجشک.
- ↑ جوینده
- ↑ نام لُری به معنای بانو
- ↑ نام لُری، به معنای مو بور و زیبا
منابع
- محمدجواد باستانی راد (۱۳۸۴)، زیباترین نامهای دختران و پسران، به کوشش رضا چربدست.، قم: سرچشمه پاکان، شابک ۹۶۴-۹۶۴۳۵-۴-۰