یواس‌اس آبراهام لینکلن (سی‌وی‌ان-۷۲)

یواس‌اس آبراهام لینکلن (سی‌وی‌ان-۷۲)
آبراهام لینکلن در اقیانوس اطلس، ۳ ژانویه ۲۰۱۹
پیشینه
مالک (ایالات متحده) United States Navy Ensign
نام‌گذاری: آبراهام لینکلن
تاریخ اهدا: ۲۷ دسامبر ۱۹۸۲
سازنده: شرکت کشتی‌سازی نیوپورت نیوز
آب‌اندازی: ۳ نوامبر ۱۹۸۴
آغاز کار: ۱۳ فوریه ۱۹۸۸
حمایت شده توسط: جوآن کی. وب
تعمید: ۱۳ فوریه ۱۹۸۸
اعزام: ۱۱ نوامبر ۱۹۸۹
شعار: نابود نخواهیم شد
نام مستعار: Abe
وضعیت: در حال خدمت
نشان:
مشخصات اصلی
کلاس و نوع: ناو هواپیمابرناو هواپیمابر رده نیمیتز
وزن: ۱۰۴٬۱۱۲ تن بزرگ (۱۰۵٬۷۸۳ تن متری)
درازا:
  • مجموع: ۱٬۰۹۲ فوت (۳۳۲٫۸ متر)
  • آب‌خور: ۱٬۰۴۰ فوت (۳۱۷٫۰ متر)
پهنا:
  • مجموع: ۲۵۲ فوت (۷۶٬۸ متر)
آبخور:
  • بیشینه ناوبری: ۳۷ فوت (۱۱٬۳ متر)
  • حد: ۴۱ فوت (۱۲٬۵ متر)
پیشرانه:
سرعت: ‎ (۵۶+ کیلومتر بر ساعت؛ +۳۵ مایل بر ساعت)
برد: مسافت نامحدود؛ ۲۰ تا ۲۵ سال
خدمه تکمیلی:
  • بخش کشتی: ۳٬۲۰۰
  • بخش هوایی: ۲٬۴۰۰
حسگرها و
دستگاه‌های پردازشگر:
  • رادار جستجوی هوایی سه‌بعدی ای‌ان/اس‌پی‌اس-۴۸
  • رادار جستجوی هوایی دوبعدی ای‌ان/اس‌پی‌اس-۴۸ (وی)۵
  • رادار اکتساب هدف بی‌ای‌ان/اس‌پی‌کیو-۹
  • رادار کنترل ترافیک هوایی ای‌ان/اس‌پی‌ان-۴۶
  • رادار کنترل ترافیک هوایی سی‌ای‌ان/اس‌پی‌ان-۴۳
  • رادار کمکی فرود ای ان/اس‌پی‌ان-۴۱
  • ۴ × سامانه ناوبری ام‌کی۹۱ ان‌اس‌اس‌ام
  • ۴ × رادار ام‌کی۹۵
تجهیزات الکترونیکی
و جنگ الکترونیک:
  • مجموعه ضد جنگ الکترونیک اس‌ال‌کیو-۳۲ای (وی)۴
  • ضد اژدر اس‌ال‌کیو-۲۵ای نیکسی
جنگ‌افزار:
زره: اطلاعات طبقه‌بندی‌شده
هواپیماهای قابل حمل: ۹۰ هواگرد بال‌ثابت و هلیکوپتر

ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن (به انگلیسی: USS Abraham Lincoln)، یک ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز متعلق به نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است که از سال ۱۹۸۹ میلادی در حال خدمت است.

تاریخچه کشتی

ساخت

قرارداد ساخت این ناو هواپیمابر به شرکت کشتی‌سازی نیوپورت نیوز در تاریخ ۲۷ دسامبر سال ۱۹۸۲ اعطا شد، ساختمان اصلی آن در ۱۱ نوامبر ۱۹۸۴ در نیوپورت نیوز، ویرجینیا به اتمام رسید. این ناو در تاریخ ۱۳ فوریه سال ۱۹۸۸ به آب انداخته شد و در ۱۱ نوامبر ۱۹۸۹ تحویل گردید. هزینه ساخت این ناو ۴٫۵ میلیارد دلار به قیمت سال ۲۰۰۷ می‌باشد.

گروه ضربت ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن

ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن بخشی از گروه سوم حمله هوایی ناو هواپیمابر (CSG-3) است که به همراه بال هوایی نهم ناو هواپیمابر (CVW-9) به آب انداخته شده است و ناو هواپیمابریو اس اس آبراهام لینکلن به عنوان پرچمدار این گروه ضربت تلقی می‌شود و محل استقرار فرماندهی اسکادران ناوشکن ۲۱ می‌باشد.

کشتی‌های اسکادران ۲۱ ناوشکن

کد نشان‌ها اسکادران نام مستعار هواپیمای اختصاص داده شده
VFA-14
اسکادران جنگنده ضربتی ۱۴ توپاترز اف/ای-۱۸ای سوپر هورنت
VFA-41
اسکادران ۴۱ جنگنده ضربتی آس‌های سیاه اف/ای-۱۸اف سوپر هورنت
VMFA-314
اسکادران ۳۱۴ جنگنده تهاجمی نیروی دریایی شوالیه‌های سیاه اف-۳۵سی لایتنینگ ۲
VFA-151
اسکادران جنگنده ضربتی ۱۵۱ خودسرها اف/ای-۱۸ای سوپر هورنت
VAQ-133
اسکادران ۱۳۳ حمله الکترونیکی جادوگران EA-18G گراولر
VAW-117
اسکادران ۱۱۷ هشدار زودهنگام هوابرد ناو هواپیمابر وال‌بنگرها ای-۲دی هاوک‌آی
HSC-14
اسکادران ۱۴ بالگرد رزمی دریایی شارژرها ام‌اچ-۶۰اس سی‌هاوک
HSM-71
اسکادران ۷۱ هلیکوپتر تهاجمی دریایی رپتورز ام‌اچ-۶۰آر سی‌هاوک

ماموریت‌ها

۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹

ناو آبراهام لینکلن در سپتامبر سال ۱۹۹۰ به اقیانوس آرام فرستاده شد. اولین استقرار این ناو به‌طور ناگهانی به علت عملیات طوفان صحرا/حفاظت صحرا در تاریخ ۲۸ مه سال ۲۰۰۰ انجام گرفت.

در راه اقیانوس هند، کشتی راه خود را برای پشتیبانی از عملیات تخلیه بعد از شورش کوه پیناتوبو در جزیره لوزون واقع در فیلیپین تغییر داد. در حمایت از عملیات حراست پرشور[۱] لینکلن فرماندهی ۲۳ کشتی را عهده‌دار بود تا ۴۵٬۰۰۰ نفر را از پایگاه دریایی خلیج سوبیک به بندر سوگبو در ویسایا منتقل نماید. این کار بزرگ‌ترین تخلیه کادر فعال نظامی و خانواده‌های آنها در زمان صلح در تاریخ محسوب می‌شود.

بعد از عملیات حراست پرشور لینکلن به سمت خلیج فارس رهسپار شد، تا عملیات شناسایی و گشت هوایی را در عراق و کویت انجام دهد، و به سربازان کشورهای هم‌پیمان و ایالات متحده که در عملیات توفان صحرا شرکت داشتند یاری رساند.

در اوایل سال ۱۹۹۲ کشتی از عملیات کشیک جنوبی[۲] که قسمتی از تحریم سازمان ملل موسوم به منطقه پرواز ممنوع در جنوب عراق بود پشتیبانی کرد.

در اکتبر سال ۱۹۹۳، به ناو هواپیمابر دستور رفتن به سواحل سومالی برای کمک به عملیات انسان‌دوستانه سازمان ملل داده شد. برای چهار هفته آبراهام لینکلن گشت‌های هوایی را برای پشتیبانی از عملیات بازگشت امید[۳] بر روی مگادیشو انجام داد.

آبراهام لینکلن اولین ناو هواپیمابری شد که بعد از انقضای «قانون منع زنان از نبرد»[۴] در تاریخ ۲۸ آوریل سال ۱۹۹۳ هوانوردان زن را با کادر پروازی یکپارچه ساخت. کشتی سن دیگو را در تاریخ ۲۴ اکتبر ۱۹۹۴ برای انجام آموزشهای جدید ترک کرد. روز بعد، ستوان کارا اسپیرز هالتگرین[۵] اولین خلبان زن هواپیمای اف-۱۴ درهنگام نزدیکی نهایی برای فرود به علت ترکیبی از نقص فنی موتور و اشتباه خلبان در دریا سقوط کرد و جان سپرد.

استقرار سوم آبراهام لینکلن در آوریل سال ۱۹۹۵ در حالی آغاز شد که به خلیج فارس فرستاده شده بود، جایی که کشتی در عملیات‌های کشیک جنوبی و حسگران هشیار[۶] کمک کرده بود. در حین تجدید تدارکات در بین مسیر، ناو لینکلن که سعی می‌کرد که خود را در موقعیت عملیات هوایی قرار دهد، باعث رویارویی ناگهانی و تصادم به پهلوی ناو ساکرامنتو (اِی‌اُای-۱)[۷] و خرد کردن چارچوب‌های اصلی و تا قسمتی خرد کردن قسمت پیاده شدن خدمه زن شد و یک حفره بزرگ در روساخت ناو ساکرامنتو ایجاد کرد (اتاق سامانه تاکتیکی ناوبری هوایی). لینکلن قادر بود که به عملیات خود ادامه دهد در صورتی که ناو ساکرامنتو مجبور بود در جبل علی در امارات متحده عربی به خاطر تعمیرات برای چند هفته لنگر اندازد.

آبراهام لینکلن چهارمین استقرار خود را در ژوئن ۱۹۹۸ شروع کرد. بار دیگر کشتی راه خود را به طرف خلیج فارس برای پشتیبانی از عملیات کشیک جنوبی در پیش گرفت. کشتی در خلیج فارس در طی یکی از گرمترین تابستان‌های آن سال‌ها برای سه ماه ماند. دما در عرشه پرواز تا ۱۵۰ درجه فارنهایت (۶۶ درجه سانتیگراد) گزارش شد.

در سال ۱۹۹۹ کشتی در چندین تمرین داخلی نیروی دریایی شرکت کرد و رهسپار یک بازدید کلی در حوضچه تعمیر دریایی پوژه ساوند[۸] در برمتون، واشینگتن شد.

بعد از سال ۲۰۰۰

ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در حالی که نشان پایان مأموریت را بر خود دارد در تاریخ ۲ مه سال ۲۰۰۳ به بندر بر می‌گردد.

استقرار پنجم ناو هواپیمابر در اوت سال ۲۰۰۰ در حالی آغاز شد که ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن دوباره برای پشتیبانی از عملیات کشیک جنوبی به خلیج فارس عزیمت کرده بود. در این استقرار، ناو هواپیمابر، گروه پروازی، و گروه کشتی‌های جنگی نشان لیاقت و تقدیر نیروی دریایی را کسب کردند. علاوه بر آن کشتی نشان معروف آرلی برک را برای بهترین فرماندهی در ناوگان اقیانوس آرام کسب کرد. ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در بندر مستقر شد.

در ماه ژانویه ۲۰۱۲ این ناو جنگی وارد خلیج فارس شد و وزارت دفاع آمریکا پنتاگون اعلام کرد: ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در تاریخ ۳ بهمن ۱۳۹۰ از تنگه هرمز عبور کرد و از این پس در خلیج فارس مستقر خواهد بود.[۹]در همین حال وزارت دفاع بریتانیا در بیانیه‌ای اعلام کرد یک ناو بریتانیایی و یک ناو فرانسوی نیز به همراه کاروان ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن از تنگه هرمز عبور کردند.[۱۰][۱۱]

در ۷ مه ۲۰۱۹ این ناو جنگی دوباره رهسپار خلیج فارس شد به گفته مشاور امنیت آمریکا هدف از اعزام این ناو جلوگیری از تهدید ایران برای بستن تنگه هرمز خلیج فارس است که می‌تواند قیمت نفت را در جهان به بالاترین حد ممکن در طول تاریخ برساند و از این گذر اقتصاد دنیا را با مشکل جدی مواجه سازد.[۱۲]

در ۶ اوت ۲۰۲۴ ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن به جهت جایگزینی با ناو هواپیمابر تئودور روزولت به منظور ایجاد بازدارندگی در برابر ایران در جریان جنگ اسرائیل و حماس بار دیگر راهی خلیج فارس شد.[۱۳]

اعزام ناو هواپیمابر یواس‌اس آبراهام لینکلن در واکنش به تحولات ایران در سال ۱۴۰۴

در پی اعتراضات گسترده دی ۱۴۰۴ در ایران و گزارش‌های مربوط به سرکوب معترضان توسط نیروهای امنیتی،[۱۴][۱۵] ایالات متحده ناو هواپیمابر یواس‌اس آبراهام لینکلن را به همراه چند ناوشکن مجهز به موشک‌های هدایت‌شونده به خاورمیانه اعزام کرد.[۱۶][۱۷][۱۸][۱۹] دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اعلام کرد این اقدام به‌طور مستقیم در واکنش به برخورد خشونت‌آمیز حکومت ایران با معترضان دی ۱۴۰۴ و به‌منظور اعمال فشار و بازدارندگی انجام شده است. او با اشاره به اعزام یک «آرمادا» به منطقه گفت ایالات متحده تحولات ایران را «بسیار نزدیک» زیر نظر دارد و هشدار داد ادامه کشتار معترضان می‌تواند با پاسخ شدید آمریکا روبه‌رو شود.[۱۶][۱۷][۱۸][۱۹]

به گفته مقام‌های دفاعی آمریکا، گروه ضربت یواس‌اس آبراهام لینکلن شامل حدود ۵٬۰۰۰ ملوان و تفنگدار دریایی، به‌همراه اسکادران‌هایی از جنگنده‌ها، بالگردها و هواپیماهای جنگ الکترونیک است. این ناو که پیش‌تر در منطقه اقیانوس آرام مستقر بود، پس از هشدارهای علنی ترامپ دربارهٔ آمادگی نظامی آمریکا در صورت ادامه سرکوب معترضان، به خاورمیانه اعزام شد.[۱۶][۱۷][۱۸][۱۹] اعزام یواس‌اس آبراهام لینکلن نشان‌دهنده استفاده ایالات متحده از حضور نظامی به‌عنوان ابزار فشار سیاسی و بازدارندگی در واکنش مستقیم به اعتراضات دی ۱۴۰۴ ایران و سرکوب معترضان ارزیابی شده است.[۱۶][۱۷][۱۸][۱۹] همچنین طبق اعلام گزارش ها و تایید مقامات ایالات متحده ناو هواپیمابر یواس‌اس آبراهام لینکلن به خاور میانه رسید.[۲۰][۲۱][۲۲]

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ یواس‌اس آبراهام لینکلن (سی‌وی‌ان-۷۲) موجود است.

نگارخانه

پانویس

  1. ↑ Operation Fiery Vigil
  2. ↑ Operation Southern Watch
  3. ↑ Operation Restore Hope
  4. ↑ Combat Exclusion Law
  5. ↑ Kara Spears Hultgreen
  6. ↑ Operation Vigilant Sentinel
  7. ↑ USS Sacramento (AOE-1)
  8. ↑ Puget Sound
  9. ↑ «اتحادیه اروپا نفت ایران و بانک مرکزی را تحریم کرد». العربیه. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۲.
  10. ↑ «British, French ships join US carrier in Strait of Hormuz». گوگل نیوز.
  11. ↑ «Warships enter Hormuz without incident». فاینانشیال تایمز.
  12. ↑ آمریکا: ناو لینکلن به دلیل افزایش تحرکات ایران در منطقه اعزام می‌شود
  13. ↑
  14. ↑ Correspondent, Christina Lamb, Chief Foreign (2026-01-17). "Iran report says 16,500 dead in 'genocide under digital darkness'". www.thetimes.com (به انگلیسی). Retrieved 2026-01-22.
  15. ↑ CBS News (January 13, 2026). "Iran's bloody crackdown could be deadliest in modern history; Death toll feared to exceed 12,000" (به انگلیسی).
  16. 1 2 3 4 «Trump says "armada" of warships is headed toward Iran "just in case" - CBS News». www.cbsnews.com (به انگلیسی). ۲۰۲۶-۰۱-۲۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۲۶.
  17. 1 2 3 4 Wintour، Patrick؛ editor، Patrick Wintour Diplomatic (۲۰۲۶-۰۱-۲۴). «Trump says US 'armada' heading to Middle East as Iran death toll put above 5,000» (به انگلیسی). The Guardian. شاپا 0261-3077. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۲۶.
  18. 1 2 3 4 «ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن به خاورمیانه رسید». www.afintl.com. ۲۰۲۶-۰۱-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۲۶.
  19. 1 2 3 4 reuters (January 22, 2026). "Trump says US 'armada' heading toward Iran". reuters (به انگلیسی).
  20. ↑ «ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن به خاورمیانه رسید». www.afintl.com. ۲۰۲۶-۰۱-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۲۶.
  21. ↑ Liebermann, Zachary Cohen, Mostafa Salem, Oren (2026-01-26). "US carrier strike group is now in the Middle East region, sources say". CNN (به انگلیسی). Retrieved 2026-01-29.
  22. ↑ español, KONSTANTIN TOROPIN Leer en (2026-01-26). "US aircraft carrier arrives in the Middle East as tensions with Iran remain high". AP News (به انگلیسی). Retrieved 2026-01-29.


This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.