نایف بن عبدالله
| شاهزاده نایف بن عبدالله الأمير نايف بن عبدالله | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نایب‌السلطنه اردن | |||||
 شاهزاده نایف در تاج‌گذاری پدرش ملک عبدالله یکم, امان, ۱۹۴۶ | |||||
| زاده | ۱۴ نوامبر ۱۹۱۴ طائف, حجاز | ||||
| درگذشته | ۱۲ اکتبر ۱۹۸۳ (۶۸ سال) امان, اردن | ||||
| آرامگاه | آرامگاه سلطنتی, کاخ رغدان | ||||
| همسر(ان) | مهرماه سلطان | ||||
| فرزند(ان) |
| ||||
| |||||
| دودمان | هاشمی | ||||
| پدر | عبدالله یکم | ||||
| مادر | سوزدیل خانم | ||||
شاهزاده نایف بن عبدالله (عربی: الأمیر نایف بن عبدالله؛ ۱۴ نوامبر ۱۹۱۴ - ۱۲ اکتبر ۱۹۸۳) پسر کوچکتر ملک عبدالله یکم، پادشاه اردن، از همسر دومش، سوزدیل خانم بود. نایف به عنوان عضوی از سلسله هاشمی، خانواده سلطنتی اردن از سال ۱۹۲۱، از نوادگان مستقیم محمد از نسل سی و نهم بود.[۱]
نایف در کالج ویکتوریا در اسکندریه تحصیل کرد. او آموزش نظامی را در ترکیه گذراند و بین آوریل ۱۹۳۹ تا کمی قبل از شروع جنگ جهانی دوم در سپتامبر همان سال، به عنوان دستیار افتخاری رئیس جمهور ترکیه، عصمت اینونو، منصوب شد. او در ۲۰ ژوئیه ۱۹۵۱، پس از ترور عبدالله، به عنوان نایب السلطنه اردن منصوب شد، زیرا طبق گزارش‌ها، برادر ناتنی بزرگترش، ملک طلال، از وضعیت سلامتی نامناسبی رنج می‌برد. نایف تا ۶ سپتامبر ۱۹۵۱ به جای برادرش حکومت کرد، تا اینکه طلال صلاحیت خود را برای به عهده گرفتن وظایف سلطنتی او اثبات کرد. نایف در ۱۲ اکتبر ۱۹۸۳ در اردن درگذشت.[۲]
منابع
- ↑ Bein, Amit (2017-11-09). Kemalist Turkey and the Middle East (به انگلیسی). Cambridge University Press. pp. 95–96. ISBN 978-1-107-19800-5.
- ↑ Boletín Oficial del Estado