نشان نظامی ساووی

نشان نظامی ساووی
نشان صلیب بزرگ شوالیه از نشان نظامی ساووی
گونهنشان شوالیه
اهداء برایشجاعت
برگزارکنندهپادشاهی ایتالیا و پادشاهی ساردنی
مشمولیتپرسنل نظامی
وضعیت۲ ژانویه ۱۹۴۷
بنیان‌گذاریتورین، ۱۴ اوت ۱۸۱۵
نخستین دورهویکتور امانوئل یکم
آخرین دورهانریکو دی نیکولا
ترتیب اهمیت
درجه بالاترنشان سنت موریس و لازاروس
برابرنشان نظامی ایتالیا
درجه پایین‌ترنشان غیرنظامی ساووی

نشان نظامی ساووی (انگلیسی: Military Order of Savoy) ابتدا نشان افتخاری پادشاهی ساردینیا و سپس نشان افتخار پادشاهی ایتالیا بود. پس از لغو سلطنت ایتالیا، این نشان به نشان نظامی ایتالیا تبدیل شد.

ریشه نشان نظامی ساووی به نشان نظامی ایتالیا اعطا شده توسط ویکتور آمادئوس سوم ساردینیا به سربازانش برمی‌گردد.

بین سال‌های ۱۷۸۹ تا ۱۸۱۵ این مدال به دلیل جمهوری‌های پیدمونت و ساب‌آلپین و متعاقباً رژیم ناپلئونی در ایتالیا در ساووی و پیدمونت، بلااستفاده ماند. در ۱ آوریل ۱۸۱۵ این مدال دوباره توسط ویکتور امانوئل اول ساردینیا اعطا شد و در ۱۴ آگوست همان سال با نشان نظامی ساووی جایگزین شد. این نشان نظامی قرار بود به سربازانی اعطا شود که در ارتش ناپلئون جنگیده و به دلیل شایستگی نظامی، بخشی از لژیون افتخار یا نشان تاج آهنین شده بودند. همچنین به افسران ارتش و نیروی دریایی سلطنتی ساردینیا اعطا شد که به دلیل شجاعت، به مقام شوالیه‌های نشان مقدس موریس و لازاروس رسیده بودند. این نشان به همه افراد، صرف نظر از مذهب یا رتبه سرباز، اعطا می‌شد. در زمان چارلز آلبرت ساردینیایی، این نشان به نفع نشان مقدس موریس و لازاروس و مدال شجاعت نظامی که دوباره برقرار شده بود، کنار گذاشته شد.

در سال ۱۸۵۵، در طول جنگ کریمه، ویکتور امانوئل دوم نشان نظامی ساووی را برای پاداش دادن به انواع دیگر شایستگی‌های نظامی، از سرباز ساده گرفته تا افسر عالی رتبه، که در طول نبرد شاهکار نظامی ویژه‌ای انجام می‌دادند، دوباره برقرار کرد.

پس از تأسیس جمهوری، این نشان در سال ۱۹۴۷ به نشان نظامی ایتالیا تغییر نام داد و تا به امروز تحت این عنوان اعطا می‌شود.

منابع

    پیوند به بیرون