نشان ویتوریو ونتو
| نشان ویتوریو ونتو | |
|---|---|
 رو و پشت نشان | |
| اهدا توسط the ایتالیا | |
| گونه | نشان جوانمردی |
| بنیان‌گذاری | ۱۸ مارس ۱۹۶۸ |
| کشور | ایتالیا |
| شایستگی | کهنه سربازان نظامی |
| معیار | خدمت در درگیری‌های ۱۹۱۵–۱۹۱۸ و پیش از آن |
| وضعیت | لغو شد |
| بانی | جوزپه ساراگات |
| Grand Master | رئیس‌جمهور ایتالیا |
| رئیس هیئت مدیره | ژنرال سپاه |
| درجه‌ها | شوالیه |
| جزء اسمی | OVV |
| وبگاه | www |
| آمار | |
| آخرین | ۱۵ مارس ۲۰۱۰ |
| تقدم | |
| بعدی (بالاتر) | نشان ستاره ایتالیا |
| پیشین (پایین‌تر) | صلیب جنگ برای تهور نظامی |
 روبان نشان | |
نشان ویتوریو ونتو (انگلیسی: Order of Vittorio Veneto) یک نشان شوالیه‌گری ایتالیایی بود که در سال ۱۹۶۸ توسط پنجمین رئیس‌جمهور ایتالیا، جوزپه ساراگات، به عنوان یک نشان ملی تأسیس شد. این نشان «برای ابراز قدردانی ملت» از کسانی که مدال و صلیب جنگی شجاعت نظامی را دریافت کرده بودند و حداقل شش ماه در جنگ جهانی اول و درگیری‌های قبل از آن جنگیده بودند، اهدا می‌شد.
این نشان با درجه شوالیه اعطا می‌شود. با گذشت بیش از ۵۰ سال از جنگ، اکثر دریافت‌کنندگان آن بازنشسته شده بودند. برای شوالیه‌هایی که درآمدی بالاتر از کمک هزینه مالیاتی خود نداشتند، مستمری اندکی به نفع دریافت‌کنندگان اعطا می‌شد که در صورت فوت به بیوه یا فرزندان خردسال پرداخت می‌شد. این کمک هزینه همچنین به کسانی که در نیروهای مسلح سابق اتریش-مجارستان جنگیده بودند و پس از الحاق به ایتالیا شهروند ایتالیا شدند، اعطا می‌شد.
این نشان با حکم رئیس‌جمهور ایتالیا، به توصیه وزیر دفاع ایتالیا اعطا شد. یک سپهبد ریاست شورا را بر عهده داشت که درخواست‌های ارائه شده توسط افراد واجد شرایط به شهرداری محل اقامت را بررسی می‌کرد. با مرگ آخرین شوالیه‌های بازمانده ویتوریو ونتو در سال ۲۰۰۸، این نشان به حالت تعلیق درآمد و در سال ۲۰۰۸، با لغو قانون اولیه، رسماً منحل شد. با این حال، در ۱۵ مارس ۲۰۱۰، علیرغم اینکه هنوز معلق بود، دوباره احیا شد.
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Order of Vittorio Veneto». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۸ سپتامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
