نظام جدید

نقاشی رنگ روغن که بازدید فتحعلی‌شاه و عباس میرزا از ارتش را نشان می‌دهد، مربوط به ۱۸۱۵/۱۶

نظام جدید پروژه‌ای بود که توسط عباس میرزا ولیعهد ایران برای ایجاد یک ارتش امروزی که قادر به جنگیدن در یک محیط مدرن باشد، آغاز شد. [۱] [۲] نام و اصلاحات نظامی این پروژه شبیه اصلاحات نظام جدید عثمانی بود که توسط سلطان سلیم سوم عثمانی انجام شد. [۳]

عباس میرزا ابتدا اسیران جنگی و فراریان روسی را برای آموزش‌های عملی به کار گرفت. [۴] سامسون ماکینتسف، فرمانده‌ای در ارتش عباس میرزا که به درجه ژنرالی رسید، مشهورترین این نیروهای روسی بود. [۲] این رویکرد استخدام مربیان خارجی زمانی تقویت شد که نیروهای غیرقابل اعتمادی که در فرانسه جنگیده بودند، در طول جنگ ائتلاف ششم در اروپا به جبهه قفقاز اعزام شدند. در سال ۱۸۱۹، یک هنگ ۸۰۰ نفره از فراریان روسی تشکیل شد. در سال ۱۸۰۷ مربیان فرانسوی در تبریز شروع به کار کردند، اما پس از قطع روابط ایران با فرانسه، افسران بریتانیایی اکثریت کادر آموزشی را تشکیل می‌دادند. [۴] ایده‌ها و رویه‌های اداری جدید با اصلاحات نظام معرفی شدند. سربازان نظام شروع به پوشیدن یونیفرم کردند که در ابتدا به رنگی شبیه سبز روسی بود و سپس به آبی فرانسوی تبدیل شد. [۲] از آنجایی که یونیفرم جدید شبیه لباس غیرمسلمانان بود و با لباس اسلامی مغایرت داشت، روحانیون سنت‌گرا در ابتدا با آن مخالفت کردند. با این حال، حکومت توانست آن‌ها را متقاعد کند که این امر برای دفاع از مناطق مسلمان‌نشین ضروری است. [۱] عنوان سرباز (کسی که حاضر است سر خود را فدا کند) که هنوز هم در ارتش ایران امروز استفاده می‌شود، به سربازان داده شد. [۲]

برادران حسود عباس میرزا، به ویژه محمدعلی میرزا دولتشاه، و همچنین اعضای سنتی دربار، عباس میرزا و میرزا بزرگ قائم مقام را به دلیل ایده‌هایشان در مورد اصلاحات نظامی مبتنی بر الگوی اروپایی مورد انتقاد قرار دادند. حتی اتهاماتی مبنی بر مسیحی بودن میرزا بزرگ، که نیروی محرکه اصلی این اصلاحات بود، وارد شد. [۵]

پانویس

  1. 1 2 Amanat 2017, p. 199.
  2. 1 2 3 4 Behrooz 2023, p. 43.
  3. ↑ Behrooz 2023, p. 43 (see note 2).
  4. 1 2 Busse 1982, pp. 79–84.
  5. ↑ Behrooz 2023, p. 51.

منابع

Amanat, Abbas (2017). Iran: A Modern History. Yale University Press. ISBN 978-0-300-11254-2.

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.