نفروپتاح
| ||||||||||||
| نفروپتاح به هیروگلیف | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| دوره: پادشاهی میانه مصر (۲۰۵۵–۱۶۵۰ ق.م.) | ||||||||||||
نفروپتاح (به انگلیسی: Neferuptah) یا پتاحنفرو دختر پادشاه مصر آمنمهات سوم (حدود ۱۸۶۰ قبل از میلاد تا ۱۸۱۴ قبل از میلاد) از دودمان دوازدهم مصر بود. خواهر او فرعون سوبکنفرو بود.
نفروپتاح یکی از نخستین زنان سلطنتی است که نامش در کارتوش نوشته شده است. اگرچه او هرگز لقب «همسر پادشاه» را نداشت، اما باید از جایگاه ویژهای برخوردار بوده باشد. این احتمال وجود دارد که او به عنوان یک حاکم آینده در نظر گرفته شود.[۱][۲]
عناوین او شامل عضوی از نخبگان، نظرکردهٔ بزرگ، ستایششدهٔ بزرگ و دختر تنی محبوب پادشاه بود.[۳]
مکان دفنی برای او در مقبرهٔ پدرش در هواره المقطع آماده شد.[۴] با این حال، او در آنجا دفن نشد، بلکه در یک هرم کوچک در هواره المقطع دفن شد. مقبره او در سال ۱۹۵۶ توسط یک تیم مصری زیر نظر نجیب فراغ و زکی اسکندر دست نخورده پیدا شد که در حدود ۲ کیلومتری هرم پدرش قرار داشت و هنوز جواهرات او، یک تابوت سنگی گرانیتی، سه گلدان نقره و اشیاء دیگر در آن وجود داشت.
روی گور سنگی گرانیتی یک «دستورالعمل قربانی» پیشنهادی و کوتاه نوشته شده بود. در داخل گور سنگی، بقایای پوسیده دو تابوت چوبی پیدا شد. قسمت بیرونی با ورق طلایی تزئین شده بود. کتیبههای مشابهی بر روی تابوت ملکه حتشپسوت،[۵] که حدود ۳۰۰ سال بعد زندگی میکرد، یافت شد. قبر او بر روی پاپیروسی که در اللاهون پیدا شده است ذکر شده است.[۶] او در کنار پدرش در معبد مدینه مادی به تصویر کشیده شده است. اشیاء متعلق به او عبارتند از ابوالهول از گرانیت سیاه و تکه مجسمه ای که بر روی الفانتین یافت شده است.[۷]
منابع
- ↑ Aidan Dodson & Dyan Hilton, The Complete Royal Families of Ancient Egypt, Thames & Hudson (2004) ISBN 0-500-05128-3, p.98
- ↑ Dodson & Hilton, p.25
- ↑ Nagib Farag, The discovery of Neferwptah, 1971, p. 20
- ↑ W. M. Flinders Petrie, Kahun, Gurob, and Hawara, London 1890, p.15, pl. V
- ↑ Wolfram Grajetzki, "The Coffin of the "King's Daughter" Neferuptah and the Sarcophagus of the "Great King's Wife" Hatshepsut", Göttinger Miszellen: Beitrage zur ägyptologischen Diskussion, 205 (2005), 55-66
- ↑ Petrie Museum UC 32212, published in: M Collier, S. Quirke: The UCL Lahun Papyri: Letters, Oxford 2002 شابک ۱−۸۴۱۷۱−۴۶۲−۳, p.138-139
- ↑ Farag, pp. 101-103