نمایشگاه جهانی شیکاگو
| ۱۸۹۳ شیکاگو | |
|---|---|
![]() نمایشگاه کلمبیایی شیکاگو در ۱۸۹۳ | |
| بررسی اجمالی | |
| رده در دفتر نمایشگاههای بینالمللی (BIE) | جهانی |
| نام | نمایشگاه کلمبیایی جهان |
| مساحت | ۶۹۰ جریب فرنگی (۲۸۰ هکتار) |
| بازدیدکنندگان | ۲۷٬۳۰۰٬۰۰۰ |
| شرکتکنند(گان) | |
| کشورها | ۴۶ |
| مکان | |
| کشور | ایالات متحده |
| شهر | شیکاگو |
| محل برگزاری | جکسون پارک و پارک میدوی در شیکاگو |
| مختصات | ۴۱°۴۷′۲۴″ شمالی ۸۷°۳۴′۴۸″ غربی / ۴۱٫۷۹۰۰۰°شمالی ۸۷٫۵۸۰۰۰°غربی |
| جدول زمانی | |
| افتتاحیه | ۱ مه ۱۸۹۳ |
| اختتامیه | ۳۰ اکتبر ۱۸۹۳ |
| جهانی نمایشگاهها | |
| قبلی | نمایشگاه پاریس ۱۸۸۹ در پاریس |
| بعدی | نمایشگاه بروکسل ۱۸۹۷ در بروکسل |
| نمایشگاههای تخصصی | |
.jpg)
نمایشگاه کلمبیایی جهان (انگلیسی: World's Columbian Exposition) که با نام نمایشگاه جهانی شیکاگو نیز شناخته میشود، یک نمایشگاه جهانی بود که از ۱ مه تا ۳۰ اکتبر ۱۸۹۳ در شیکاگو برگزار شد تا چهارصدمین سالگرد ورود کریستف کلمب به جهان جدید در سال ۱۴۹۲ را گرامی بدارد.[۱] این نمایشگاه بر پایهٔ طراحی دانیل برنهم و فردریک لاو اولمستد شکل گرفت و بهعنوان الگویی از جنبش شهر زیبا شناخته میشود.[۲] مرکز این نمایشگاه در جکسون پارک قرار داشت و با عنوان «شهر سفید» شناخته میشد؛ این بخش شامل ۱۴ ساختمان بزرگ به سبک معماری نئوکلاسیک بود که با گچ سفید پوشانده شده بودند.
بیش از ۲۷ میلیون نفر از این رویداد بازدید کردند. یکی از جاذبههای برجستهٔ آن، نخستین چرخوفلک جهان با ارتفاع ۲۶۴ فوت (۸۰ متر) بود که برای رقابت با برج ایفل ساخته شده بود.[۳] این نمایشگاه نقطهعطفی در جنگ جریانها محسوب میشد؛ نیکولا تسلا و جرج وستینگهاوس با به نمایش گذاشتن سیستم جریان متناوب (AC) خود، برتری آن را بر سیستم جریان مستقیم (DC) مورد حمایت توماس ادیسون به اثبات رساندند. این رویداد نخستین نمایشگاه تمامالکتریک بود و بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ لامپ را با استفاده از سیستم چندفاز تسلا روشن میکرد.[۴] این نمایشگاه میزبان ۴۶ کشور بود و شامل غرفههای ملی، بخش پارک میدوی با تفریحات متنوع، و همچنین نخستین دورهٔ پارلمان ادیان جهان میشد. همچنین، فردریک جکسون ترنر در این رویداد مقالهٔ مشهور خود را دربارهٔ پایان مرز ارائه داد.
پس از پایان نمایشگاه، بیشتر ساختمانها تخریب شدند. تنها دو ساختمان از آن دوران باقی ماندند: کاخ هنرهای زیبا (که اکنون موزه علم و صنعت شیکاگو است) و ساختمان کنگرهٔ جهان (که اکنون بخشی از مؤسسه هنر شیکاگو محسوب میشود).[۵]
منابع
- ↑ "Bird's-Eye View of the World's Columbian Exposition, Chicago, 1893". کتابخانه دیجیتال جهانی. 1893. Archived from the original on 26 مه 2015. Retrieved 2013-07-17.
- ↑ Larson, Erik (2003). The Devil in the White City. Crown. ISBN 0-609-60844-4.
- ↑ "A Flight on the 1893 Ferris Wheel". edsitement.neh.gov. Retrieved 2025-09-27.
- ↑ Richard Moran (2007) Executioner's Current, p. 97
- ↑ About The Museum بایگانیشده در ۸ آوریل ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine – موزه علم و صنعت شیکاگو
- ایلینوی در ۱۸۹۳ (میلادی)
- ساید جنوبی، شیکاگو
- عصر طلایی
- معماری در شیکاگو
- معماری دهه ۱۸۹۰ (میلادی) در ایالات متحده آمریکا
