نوازنده دوره‌گرد
نوازندهٔ دوره‌گرد (به انگلیسی: Minstrel) در ابتدا به هر نوع سرگرم‌کننده‌ای در اروپای قرون وسطایی اطلاق می‌شد. این اصطلاح در اصل هر گونه سرگرم‌کننده مانند موسیقی‌دان، شعبده‌باز، آکروبات، خواننده یا دلقک را توصیف می‌کرد؛ بعدها، از سدهٔ شانزدهم به بعد، به معنای سرگرم‌کننده‌ای متخصص شد که آهنگ می‌خواند و ساز می‌نواخت.[۱][۲]
توصیف
نوازندگان دوره‌گرد، ترانه‌هایی اجرا می‌کردند که داستان سرزمین‌های دور، یا رویدادهای تاریخی واقعی یا خیالی را روایت می‌کردند. اگرچه آن‌ها داستان‌های خود را می‌آفریدند، اما اغلب آثار دیگران را به خاطر می‌سپردند و آن‌ها را آرایش می‌دادند.[۳] معمولاً توسط سلاطین و اشراف به خدمت گرفته می‌شدند. با پیچیده‌تر شدن دربارها، به تدریج تروبادورها جایگزین آن‌ها در دربار شدند و بسیاری از آن‌ها به نوازندگان دوره‌گرد دوره‌گرد تبدیل شدند و در خیابان‌ها به اجرا پرداختند؛ محبوبیت آن‌ها از اواخر سدهٔ پانزدهم رو به کاهش گذاشت. نوازندگان دوره‌گرد به سنت‌های بعدی سرگرم‌کنندگان دوره‌گرد دامن زدند که تا اوایل سدهٔ بیستم نسبتاً قوی باقی ماند و به نوعی در شکل امروزی بازار یا نوازندگان خیابانی تداوم یافته است.
در ابتدا، نوازندگان دوره‌گرد صرفاً سرگرمی‌هایی در دربار بودند و برای ارباب و درباریان، شانسون دو ژست یا معادل محلی آن را اجرا می‌کردند. واژهٔ «مینستِرل» از فرانسوی باستان ménestrel (همچنین menesterel, menestral) گرفته شده است که خود از ایتالیایی ministrello (بعدها menestrello)، از لاتین میانه ministralis به معنای «ملازم» مشتق شده است؛ این واژه شکل صفتی از لاتین minister به معنای «خدمتکار» و از minus به معنای «کوچک‌تر» است.
منابع
- ↑ Southworth, John (1989). The English Medieval Minstrel. Woodbridge, Suffolk: The Boydell Press. pp. 3–4. ISBN 0-85115-536-7.
- ↑ Encyclopædia Britannica, مدخل "minstrel".
- ↑ A history of English literature: in a series of biographical sketches, By William Francis Collier
- اجراکنندگان هنر قرون وسطی
- پیشههای سرگرمی
- پیشههای قرون وسطی
- پیشههای موسیقی
- خوانندگی
- دلقکهای دربار
- ژانگولربازی