محمدباقر نوبخت

محمدباقر نوبخت
معاون رئیس‌جمهور رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور
دوره مسئولیت ۱۲ مرداد ۱۳۹۵ – ۲۰ مرداد ۱۴۰۰
رئیس‌جمهور	حسن روحانی
پس از	ایجاد جایگاه
پیش از	سید مسعود میرکاظمی
معاون رئیس‌جمهور رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور
دوره مسئولیت ۲۰ مرداد ۱۳۹۲[۱] – ۱۱ مرداد ۱۳۹۵
رئیس‌جمهور	حسن روحانی
پس از	بهروز مرادی
پیش از	خودش (به عنوان رئیس سازمان برنامه و بودجه) جمشید انصاری (به عنوان رئیس سازمان اداری و استخدامی)
سخنگوی دولت ایران
دوره مسئولیت ۶ شهریور ۱۳۹۲ – ۹ مرداد ۱۳۹۷
رئیس‌جمهور	حسن روحانی
پس از	غلامحسین الهام
پیش از	علی ربیعی
نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی دوره‌های ۳، ۴، ۵ و ۶
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۶۷ – ۶ خرداد ۱۳۸۳
حوزه انتخاباتی	رشت و خمام
اطلاعات شخصی
زاده	محمدباقر نوبخت حقیقی ۲ فروردین ۱۳۲۹ ‏(۷۵ سال) رشت، ایران
حزب سیاسی	حزب اعتدال و توسعه
دیگر عضویت‌های سیاسی	نهادگرایی
فرزندان	۳[۲]
خویشاوندان	علی نوبخت حقیقی (برادر)
تحصیلات	دکترای اقتصاد دکترای مدیریت
محل تحصیل	دانشگاه پیزلی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
پیشه	سیاستمدار
هیئت دولت	دولت یازدهم دولت دوازدهم
امضا

محمدباقر نوبخت حقیقی (زادهٔ ۲ فروردین ۱۳۲۹) سیاستمدار اعتدالگرا، اقتصاددان نهادگرا، مدرس دانشگاه و مدیر ارشد اجرایی در ایران است.^[۳][۴] او در دولت‌های یازدهم و دوازدهم در فاصله سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷ سمت سخنگوی دولت و از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی و بین سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰ به‌عنوان معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان برنامه و بودجه فعالیت می‌کرد. او همچنین دبیرکل حزب اعتدال و توسعه است.^[۵]

او دانش‌آموختهٔ دکترای اقتصاد از دانشگاه پیزلی و همچنین دکترای مدیریت از دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران است. وی فعالیت شغلی خود را از اواخر دهه ۱۳۵۰ در آموزش و پرورش رشت آغاز کرد. نوبخت در چهار ادوار مجلس شورای اسلامی، در دوره‌های سوم، چهارم، پنجم و ششم، به عنوان نماینده رشت و خمام فعالیت می‌کرد. وی پیشتر از دولت یازدهم، به‌عنوان معاون پژوهش‌های اقتصادیِ مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام فعالیت می‌کرد.

محمد باقر نوبخت در تاریخ ۲ فروردین ۱۳۲۹ در شهر رشت زاده شد. وی خواهرزاده حجت‌الاسلام حسن حجتی از روحانیون سرشناس گیلان و نوه آیت‌الله ابوالقاسم حجتی است و دو برادرش نیز در سمت‌های دولتی و قضایی مشغول به فعالیت می‌باشند. او در دهه سوم زندگی‌اش، مدیر دبیرستان دکتر بهشتی (شاپور سابق) رشت، پس از آن مدیرکل آموزش و پرورش کرمانشاه، سپس چهار دوره نماینده رشت در مجلس شورای اسلامی بوده است.

نوبخت تا پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) و به قدرت رسیدن حسن روحانی، به عنوان معاون پژوهش‌های اقتصادی، مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام، همچنین دبیرکل حزب اعتدال و توسعه فعالیت می‌نمود. او در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) از حامیان حسن روحانی بود و به عنوان سخنگوی ستاد انتخاباتی وی فعالیت می‌کرد.^[۶] علی نوبخت حقیقی، نماینده تهران در مجلس دهم و دبیر انجمن‌های علمی تخصصی ایران، برادر محمدباقر نوبخت است.^[۷]

محمد باقر نوبخت در دوازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه رشت و خمام نامزد شد علی‌رغم حمایت‌های ویژه سیاسیون ملی از جمله علی لاریجانی از وی نتوانست رای لازم برای نمایندگی مردم را کسب کند. محمدباقر نوبخت حقیقی با کسب ۲۸۳۱۶ رأی پنجم شد.^[۱۱][۱۲]

• دکترای مدیریت از دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات (تهران)
• دکتری اقتصاد از دانشگاه پیزلی
• دوره بعد از دکتری در توسعه اقتصادی از مرکز مطالعات کاربردی کاسین (ژنو، سوئیس)

• دانشگاه شهید بهشتی تهران (۱۳۸۶ تا ۱۳۹۰)
• دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات (تهران) (۱۳۸۶ تا ۱۳۹۰)
• دانشگاه گیلان (۱۳۷۷ تا ۱۳۸۲)
• دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت (۱۳۷۴ تا ۱۳۷۷)
• مرکز آموزش مدیریت دولتی (۱۳۷۲ تا ۱۳۸۲)
• دانشگاه شهید بهشتی تهران (۱۳۶۹ تا ۱۳۷۲)

• اقتصاد کار (۱۳۹۰)
• راهنمای کامل فرایندها، الگوها و تکنیک‌های کلیدی مدیریت پروژه پیشرفته (۱۳۸۹)
• اقتصاد جدید (۱۳۸۹)
• دریاچه خزر در قرن بیست و یکم (۱۳۸۸)
• پژوهش‌های راهبردی در توسعه اقتصادی ایران (۱۳۸۸)
• روش‌های ارتقاء بهره‌وری منابع انسانی در چشم‌انداز بیست ساله (۱۳۸۷)
• دولت الکترونیک و امکان‌سنجی استقرار آن در ایران (۱۳۸۷)
• بررسی نحوه استفاده از دستاوردهای دانشگاه آزاد اسلامی در صنایع تولیدی (۱۳۸۷)
• فرایند جهانی‌شدن؛ تغییرات و الزامات لازم در حوزه اقتصاد جمهوری اسلامی ایران (۱۳۸۷)
• بررسی نقش دانشگاه آزاد اسلامی در توسعه اقتصادی-اجتماعی کشور (۱۳۸۷)
• توسعه صنعت گردشگری در ایران؛ موانع و راهکارها (۱۳۸۷)
• منطقه آزاد انرژی در ایران (۱۳۸۷)
• اقتصاد کار (راهبردهای تعادل بازار کار و اشتغال فارغ‌التحصیلان) (۱۳۸۷)
• بررسی ابعاد مختلف تجهیز منابع سرمایه‌ای در جهت توسعه اقتصادی کشور (۱۳۸۷)
• ارزیابی اقتصادی تأسیس رشته-شهرهای جدید دانشگاه آزاد اسلامی و پیشنهاد مدل ایجاد آن (۱۳۸۷)
• پژوهش‌های راهبردی در توسعه اقتصادی ایران (۱۳۸۵)

مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی ایران

• مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام