نونو مورایس

نونو مورایس
نونومورایس در حال هدایت باشگاه استقلال در سال ۲۰۲۵
اطلاعات شخصی
نام کامل نونو میگوئل باربوسا مورایس
زادروز ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۸۴ ‏(۴۲ سال)
زادگاه پنافیل، پرتغال
قد ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست هافبک دفاعی / مدافع میانی
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی استقلال (دستیار)
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۴–۲۰۰۲ پنافیل
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی† (گل)†
۲۰۰۲–۲۰۰۴ پنافیل ۴۹ (۲)
۲۰۰۴–۲۰۰۷ چلسی ۴ (۰)
۲۰۰۵–۲۰۰۶ ← ماریتیمو (قرضی) ۱۷ (۰)
۲۰۰۷–۲۰۱۹ آپوئل ۳۴۷ (۴۴)
مجموع ۴۱۷ (۴۶)
تیم ملی
۲۰۰۴ زیر ۲۰ سال پرتغال ۳ (۰)
۲۰۰۴–۲۰۰۶ زیر ۲۱ سال پرتغال ۱۴ (۰)
۲۰۰۶ پرتغال بی ۱ (۰)
دوران مربیگری
۲۰۲۰–۲۰۲۱ آپوئل (دستیار)
۲۰۲۱–۲۰۲۳ آپوئل (آکادمی)
۲۰۲۳–۲۰۲۴ آپوئل (دستیار)
۲۰۲۴ الرجا (دستیار)
۲۰۲۵– استقلال (دستیار)
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

نونو میگوئل باربوسا مورایس (اسپانیایی: Nuno Miguel Barbosa Morais‎؛ زادهٔ ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۸۴) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر به عنوان دستیار ریکاردو سا پینتو در باشگاه استقلال تهران کار میکند.[۱][۲]

پست اصلی وی هافبک دفاعی بود و گاها به عنوان مدافع میانی نیز به کار گرفته میشد. او در سال ۲۰۰۴ توسط باشگاه چلسی به خدمت گرفته شد، اما تنها دو سال در این تیم ماند و بیشتر دوران حرفه‌ای‌اش را در آپوئل گذراند. او در این باشگاه ۱۶ عنوان قهرمانی مهم، از جمله ۹ قهرمانی در لیگ دسته اول فوتبال قبرس را به دست آورد.[۳]

دوران باشگاهی

چلسی

مورایس که در پنافیل از ناحیه پورتو به دنیا آمده بود، دوران حرفه‌ای خود را از باشگاه زادگاهش، باشگاه فوتبال پنافیل آغاز کرد. اما در اوت ۲۰۰۴، پس از گذراندن یک دوره آزمایشی موفق، با قراردادی سه‌ساله و با مبلغی اعلام‌نشده به باشگاه چلسی پیوست.[۴] او اولین بازی‌اش را برای این تیم در جام حذفی انگلستان مقابل اسکانتورپ یونایتد در ژانویه ۲۰۰۵ انجام داد و تمام ۹۰ دقیقه را در زمین حضور داشت.[۵] اولین حضورش در لیگ برتر انگلیس نیز در تاریخ ۱۰ مه همان سال رقم خورد، جایی که به‌عنوان بازیکن تعویضی در دقایق پایانی، در پیروزی ۳–۱ چلسی برابر منچستریونایتد در اولدترافورد به میدان رفت.[۶]

نونو مورایس با پیراهن باشگاه فوتبال چلسی

ماریتیمو

از آن‌جایی که مورایس در فصل نخست خود فرصت زیادی برای بازی در ترکیب اصلی پیدا نکرد، در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ به همراه هم‌وطنش فیلیپه اولیویرا به صورت قرضی به باشگاه ورزشی ماریتیمو پیوست.[۷] در تابستان همان سال، او همراه با اولیویرا دو بار برای تیم زیر ۲۱ سال پرتغال در رقابت‌های جام ملت‌های اروپا زیر ۲۱ سال ۲۰۰۶ که به میزبانی پرتغال برگزار می‌شد، به میدان رفت.[۸]

بازگشت به چلسی

پس از بازگشت به چلسی، مورایس تنها دو بار در رقابت‌های لیگ به میدان رفت و در مجموع کمتر از ۲۰ دقیقه بازی کرد؛ این دو بازی در دیدارهای خانگی برابر منچستریونایتد[۹] و اورتون[۱۰] بود که هر دو با تساوی به پایان رسیدند. او همچنین سه بار در مسابقات جام حذفی و جام اتحادیه فوتبال انگلستان به میدان رفت.[۱۱][۱۲][۱۳]

آپوئل

در تاریخ ۱۱ مه ۲۰۰۷، او با انتقالی رایگان و قراردادی دوساله با آپوئل نیکوزیا امضا کرد.[۱۴] در نیکوزیا، مورایس به هافبک دفاعی تبدیل شد و قراردادش را تا ژوئن ۲۰۱۲ تمدید کرد. از زمان اولین بازی‌اش، او به مهره‌ای کلیدی در خط میانی تبدیل شد و همراه با تیم، در کنار دیگر افتخارات، ۹ قهرمانی لیگ، ۳ قهرمانی جام حذفی و ۴ سوپرجام را به دست آورد. او همچنین در تمام شش بازی مرحله گروهی اولین حضور باشگاه در لیگ قهرمانان اروپا نیز به میدان رفت.

در لیگ قهرمانان اروپا ۱۲–۲۰۱۱، مورایس بازیکن ثابت و بی‌رقیب تیم بود؛ تیم برای نخستین‌بار به مرحله یک‌چهارم نهایی رسید و او در هر ۱۰ بازی از جمله برد در مرحله یک‌هشتم برابر المپیک لیون حضور داشت و ضربه‌اش را در ضربات پنالتی تبدیل به گل کرد.[۱۵][۱۶] در تاریخ ۴ مه ۲۰۱۲، او قراردادش را برای سه سال دیگر تمدید کرد.[۱۷]

مورایس در آپوئل

در فصل ۱۴–۲۰۱۳، مورایس در تمام بازی‌های مرحله گروهی لیگ اروپا برای آپوئل به میدان رفت و گل پیروزی ۲–۱ برابر باشگاه فوتبال بوردو را در ورزشگاه جی‌اس‌پی به ثمر رساند.[۱۸] فصل بعد نیز در رقابت‌های لیگ قهرمانان، جزو بازیکنان اصلی تیم باقی ماند.[۱۹]

در ۷ مه ۲۰۱۶، پس از بازی برابر آپولون لیماسول، مورایس به رکورد ۲۵۱ بازی برای آپوئل دست یافت و به بازیکن خارجی با بیشترین تعداد بازی در تاریخ لیگ دسته اول فوتبال قبرس تبدیل شد.[۲۰] در ۱۶ اوت همان سال، پس از بازی برابر کپنهاگن در مرحله پلی‌آف لیگ قهرمانان، او به رکورد ۸۱ بازی اروپایی برای آپوئل رسید که یک رکورد جدید در تاریخ باشگاه محسوب می‌شد.[۲۱]

مورایس در ژوئیه ۲۰۱۹ و در سن ۳۵ سالگی از فوتبال خداحافظی کرد. او دوران حرفه‌ای خود را به‌عنوان بازیکنی به پایان رساند که بیشترین بازی را در تاریخ باشگاه آپوئل با ۵۲۴ مسابقه انجام داده است.

دوران مربیگری

آپوئل

پس از خداحافظی از فوتبال در همان باشگاه آپوئل به عنوان مربی تیم جوانان و دستیار مربی باقی ماند و در ژوئن ۲۰۲۳ به کادر فنی هم‌وطنش ریکاردو سا پینتو پیوست.[۲۲]

منابع

  1. ↑ «مورایس روی نیمکت استقلال؛ شاگرد مورینیو مربی آبی ها شد». خبرورزشی. ۲۰۲۵-۰۷-۰۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۷-۰۷.
  2. ↑ «مرد پرتغالی با «1+4» دستیار در استقلال؛ مورایس، سرمربی موقت آبی‌ها؟». فوتبال 360. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۷-۰۷.
  3. ↑ Balreira, Filipe (7 May 2019). "Nuno Morais: Capitão que conquistou o Chipre" [Nuno Morais: Captain who conquered Cyprus]. Record (به پرتغالی). Retrieved 1 August 2019.
  4. ↑ "Chelsea snap up Morais". BBC Sport. 29 August 2004. Retrieved 26 November 2010.
  5. ↑ "Chelsea 3–1 Scunthorpe". BBC Sport. 8 January 2005. Retrieved 16 January 2019.
  6. ↑ "Man Utd 1–3 Chelsea". BBC Sport. 10 May 2005. Retrieved 16 January 2014.
  7. ↑ "Chelsea cede Nuno Morais" [Chelsea loan Nuno Morais]. Jornal de Notícias (به پرتغالی). 26 July 2005. Retrieved 16 January 2019.
  8. ↑ "Portugal perde por 1–0 com França na estreia" [Portugal lose 1–0 to France in debut] (به پرتغالی). TSF. 23 May 2006. Archived from the original on 23 March 2018. Retrieved 23 March 2018.
  9. ↑ McNulty, Phil (9 May 2007). "Chelsea 0–0 Man Utd". BBC Sport. Retrieved 16 January 2019.
  10. ↑ Stevenson, Jonathan (13 May 2007). "Chelsea 1–1 Everton". BBC Sport. Retrieved 16 January 2019.
  11. ↑ Cheese, Caroline (6 January 2007). "Chelsea 6–1 Macclesfield". BBC Sport. Retrieved 16 January 2014.
  12. ↑ Phillips, Owen (23 January 2007). "Chelsea 4–0 Wycombe (Agg: 5–1)". BBC Sport. Retrieved 16 January 2014.
  13. ↑ Chowdhury, Saj (28 January 2007). "Chelsea 3–0 Nottingham Forest". BBC Sport. Retrieved 16 January 2014.
  14. ↑ "Chelsea's Morais moves to Cyprus". BBC Sport. 12 May 2007. Retrieved 12 May 2007.
  15. ↑ Haslam, Andrew (7 March 2012). "Lyon stunned as APOEL fairy tale continues". UEFA. Retrieved 12 July 2022.
  16. ↑ Machado, Catarina (8 March 2012). "APOEL nos quartos da Champions: sim, é verdade" [APOEL in the Champions' last-eight: yes, it's true] (به پرتغالی). Mais Futebol. Retrieved 14 October 2021.
  17. ↑ Ανανέωσε ο Μοράϊς [Morais boost] (به یونانی). APOEL FC. 6 May 2012. Retrieved 6 May 2012.
  18. ↑ "Alexandrou rocket helps APOEL achieve lift-off". UEFA. 7 November 2013. Retrieved 7 November 2013.
  19. ↑ "APOEL FC". UEFA. Retrieved 12 December 2014.
  20. ↑ "APOEL star Nuno Morais breaks league appearances record". Sigma Live. 8 May 2016. Retrieved 8 May 2016.
  21. ↑ Mavrou, Andrea (17 August 2016). Ο "άθλος" του Νούνο Μοράις [The "feat" of Nuno Morais] (به یونانی). Goal. Archived from the original on 18 August 2016. Retrieved 17 August 2016.
  22. ↑ "Nuno Morais coloca ponto final na carreira" [Nuno Morais puts the full stop to his career]. A Bola (به پرتغالی). 3 July 2019. Retrieved 13 July 2019.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نونو مورایس موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.