نیروهای هوایی اقیانوس آرام
| نیروهای هوایی اقیانوس آرام | |
|---|---|
![]() نشان نیروهای هوایی اقیانوس آرام | |
| فعال | ۳ اوت ۱۹۴۴ – تاکنون |
| کشور | |
| رسته | |
| گونه | فرماندهی عمده |
| نقش | فراهم آوری نیروهای هوایی آمادهٔ رزم و عمل کردن به عنوان مؤلفه هوایی برای فرماندهی اقیانوس آرام ایالات متحده[۱] |
| بخشی از | |
| پادگان/ستاد | پایگاه شکاری هاربر-هیکام، هاوایی |
| نام(های) مستعار | PACAF |
| نبردها |
|
| فرماندهان | |
| فرمانده کل | ژنرال کوین بروس اشنایدر |
| فرماندهان برجسته | کوین بروس اشنایدر پاول سلوا کن ویلسباخ مریل مکپیک |
نیروهای هوایی اقیانوس آرام یا پکف (انگلیسی: Pacific Air Forces) (PACAF) از فرماندهیهای عمدهٔ نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا و نیز فرماندهی مؤلفه هوایی فرماندهی اقیانوس آرام ایالات متحده (USPACOM). مقر پکف در پایگاه شکاری هاربر-هیکام، هاوایی است و یکی از دو فرماندهی عمدهٔ نیروی هوایی آمریکاست که به خارج از آمریکای قارهای اختصاص یافته، دیگری نیروهای هوایی ایالات متحده در اروپا-نیروهای هوایی آفریقا است. در ۶۵ سال گذشته پکف در جریان جنگهای کره و ویتنام و عملیات طوفان صحرا، دیده بان جنوب، دیده بان شمال، آزادی بلندمدت و آزادی عراق درگیر رزم بوده است.
مأموریت نیروهای هوایی اقیانوس آرام فراهم آوری قدرت هوافضای آماده برای ارتقای منافع آمریکا در منطقه آسیا-اقیانوس آرام در طول زمان صلح، در حین بحران و در جنگ است.
منابع
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافتشده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۷.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Pacific Air Forces». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۷.
