نیروی زمینی مرکزی ایالات متحده آمریکا
| ارتش سوم ایالات متحده | |
|---|---|
 نشان ارتش سوم | |
| فعال | ۱۹۱۸–۱۹ ۱۹۳۲–۷۴ ۱۹۸۲–تاکنون |
| کشور |  ایالات متحده آمریکا |
| رسته |  ارتش ایالات متحده آمریکا |
| گونه | ارتش فرماندهی بخش خدمات |
| پادگان/ستاد | پایگاه نیروی هوایی شاو شهرستان سومتر، کارولینای جنوبی، کارولینای جنوبی، |
| نام(های) مستعار | «خود پاتن» (به یاد جورج پتن) |
| شعار(ها) | «سومین اما همواره اولین» |
| نبردها | جنگ جهانی اول اشغال آلمان (۱۹۱۹) جنگ جهانی دوم اشغال آلمان (۱۹۴۵) جنگ خلیج فارس عملیات آزادی بلندمدت جنگ عراق |
| وبگاه | |
| فرماندهان | |
| فرمانده کل | LTG مایکل ایکس. گرت[۱] |
| فرماندهان برجسته | والتر کروگر کورتنی هاجز جورج پتن لوسین تروسکات توماس جی. اچ. تراپنل تامی فرنکس دیوید دی مک کرنال وینست کی. بروکس |
| نشان | |
| نشان واحد متمایز |  |
| CFLCC لوگوی |  |
نیروی زمینی مرکزی ایالات متحده یا ارتش سوم ایالات متحده، بخشی از ارتش ایالات متحده است؛ که در سال ۱۹۱۸ در اواخر جنگ جهانی اول با اشغال آلمان کار خود را آغاز کرد. این ارتش میدانی غیر از جنگ‌های جهانی اول و دوم، در جنگ خلیج فارس و جنگ عراق نیز فعالیت داشته است؛ و هنوز هم نیروهای آن در جریان عملیات آزادی بلندمدت در افغانستان پایگاه دارند. جورج پتن مشهورترین فرمانده این نیرو محسوب می‌شود.
منابع
- ↑ "Commanding General". US Army Central. Archived from the original on 9 June 2015. Retrieved 18 June 2015.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «United States Army Central». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۶.
پیوند به بیرون
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نیروی زمینی مرکزی ایالات متحده آمریکا موجود است.