ایر فورس وان

هواپیمای ایر فورس وان بر فراز کوه راشمور در فوریه ۲۰۰۱ (میلادی)

ایر فورس وان یا یکم نیروی هوایی یا هواپیمای شماره یک نیروی هوایی آمریکا (به انگلیسی: Air Force One) عبارتی است که از سوی کنترل‌کنندگان ترافیک هوایی به هر هواپیمای نیروی هوایی ایالات متحده گفته می‌شود که حامل رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا باشد. این اصطلاح بیشتر به هواپیمای اصلی ریاست‌جمهوری، بوئینگ وی‌سی-۲۵ اطلاق می‌گردد.[۱][۲]

ایده اختصاص هواگرد نظامی ویژه برای حمل‌ونقل رئیس‌جمهور در جریان جنگ جهانی دوم شکل گرفت؛ زمانی که مشاوران وزارت جنگ نسبت به خطر استفاده از خطوط هوایی تجاری برای سفرهای ریاست‌جمهوری ابراز نگرانی کردند. در سال ۱۹۴۴، یک فروند داگلاس سی-۵۴ اسکای‌مستر برای نخستین بار به‌طور ویژه برای رئیس‌جمهور بازسازی شد.[۳] این هواپیما که «گاو مقدس» (Sacred Cow) نام گرفت و توسط نیروی هوایی ارتش ایالات متحده اداره می‌شد، در فوریه ۱۹۴۵ رئیس‌جمهور فرانکلین دلانو روزولت را به نشست یالتا برد و سپس دو سال دیگر در اختیار رئیس‌جمهور هری ترومن قرار داشت.[۴]

اصطلاح «ایر فورس وان» در سال ۱۹۵۴ ایجاد شد؛ پس از آنکه یک فروند لاکهید کونستلیشن حامل رئیس‌جمهور دوایت آیزنهاور وارد همان فضای هوایی شد که یک پرواز تجاری با شماره پرواز مشابه در آن حضور داشت.[۵] از زمان معرفی هواپیمای SAM 26000 در سال ۱۹۶۲، هواپیمای اصلی ریاست‌جمهوری با نقش و نگار ویژه‌ای که توسط ریموند لووی طراحی شده بود پرواز می‌کند.[۶][۷]

گاه رئیس‌جمهور آمریکا رهبران دیگر کشورها را نیز به سفر با ایر فورس وان دعوت کرده است. در سال ۱۹۷۳، رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون رهبر شوروی، لئونید برژنف، را به پرواز از واشینگتن دی.سی. به کالیفرنیا دعوت کرد.[۸] در سال ۱۹۸۳ نیز رئیس‌جمهور رونالد ریگان و ملکه الیزابت دوم در سفری به ساحل غربی آمریکا با این هواپیما همراه شدند.[۹]

تاریخچه

نخستین هواپیمای جت رسمی در سال ۱۹۵۹ (میلادی) در هنگام ریاست‌جمهوری دوایت آیزنهاور پرواز کرد.[۱۰]

توانایی‌ها

این هواپیماها توانایی سوخت‌گیری هوایی و همچنین دارای تجهیزات ارتباطی مجهز و سامانه‌هایی برای کنترل جنگ در مواقع حساس از داخل هواپیما را دارند تا در صورت لزوم بدل به مرکز فرماندهی متحرک شود.[۱۱]

از دیگر تجهیزات این هواپیماها سامانه دفاع ضد موشکی آن‌ها است. همچنین تغییرات ویژه‌ای برای مقابله احتمالی با حمله تروریستی (مانند ضد شوک الکترومغناطیسی) به شخص رئیس‌جمهور آمریکا دارند.[۱۱]

هواپیماهای کنونی

هم‌اکنون دو هواپیمای ویژه، بیشتر توسط رئیس‌جمهور استفاده می‌شوند که از گونه بوئینگ وی‌سی-۲۵ ویژه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا هستند. این دو هواپیما از گونه بوئینگ ‎747-200B هستند.

هواپیماهای کنونی، نخستین بار در سال ۱۹۹۰ (میلادی) در زمان جرج اچ دابلیو بوش استفاده شدند.[۱۰]

هواپیما ۳۷۰ متر مربع فضا در سه طبقه را در اختیار رئیس‌جمهور آمریکا و همراهانش قرار می‌دهد. سوئیت رئیس‌جمهور آمریکا شامل یک دفتر بزرگ، دستشویی، و اتاق همایش است. سوئیت پزشکی هواپیما می‌تواند به عنوان اتاق عمل استفاده شود -همیشه یک پزشک در پرواز هست- و دو آشپزخانه آن می‌تواند صد نفر را غذا بدهد. معمولا در پروازهای طولانی، چند هواپیمای باری، با وسائل رئیس‌جمهور آمریکا در جلوی ایرفورس وان پرواز می‌کنند.[۱۱]

جابجایی جسد رونالد ریگان در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۴ (میلادی) در پوینت موگو، کالیفرنیا

رنگ‌آمیزی

نخستین هواپیمای ایر فورس وان به رنگ سرخ و طلایی بود. جان اف. کندی به انتخاب جکی کندی رنگ آن را به سفید و آبی تغییر داد که از آن زمان به همین رنگ باقی مانده است.[۱۰]

در سال ۲۰۱۸ (میلادی) دونالد ترامپ در مصاحبه با شبکه خبری سی‌بی‌اس گفت که دستور تغییر رنگ‌آمیزی هواپیمای ایر فورس وان را به سرخ، سفید و آبی داده است تا هواپیما "آمریکایی‌تر" باشد. احتمالا این هواپیماها تا سال ۲۰۲۱ (میلادی) آماده نخواهد شد. از انتقادهای وارد شده به این دستور، پر هزینه بودن ساخت هواپیماهای تازه است.[۱۰]

ایر فورس تو

بوئینگ C-32 هواپیمای مسئول جابه جایی معاون رئیس جمهور ایلات متحده هست.

هواپیمای حامل معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا را "دوم نیروی هوایی" یا "ایر فورس تو" می‌گویند.[۱۲][۱۳]

در سینما

هالیوود نیز فیلمی با همین نام را (با بازی هریسون فورد) به نمایش در آورده است.

نگارخانه

جستارهای وابسته

پیوند به بیرون

پانویس

  1. ↑ "Air Force One". The White House. Archived from the original on 6 July 2022. Retrieved 6 April 2019.
  2. ↑ "Fact check: Any plane carrying the US president is called 'Air Force One'". reuters.com. 12 February 2021.
  3. ↑ "Douglas VC-54C "Sacred Cow"". National Museum of the U.S. Air Force.
  4. ↑ "C-54M Skymaster – Air Mobility Command Museum" (به انگلیسی). Retrieved 10 July 2024.
  5. ↑ Price, Mark J. (23 November 2014). "Local history: Cuyahoga Falls aviator Billy Draper named 'Air Force One' as Eisenhower's pilot". Akron Beacon Journal.
  6. ↑ "Boeing 747 to receive presidential paint job". Spokesman-Review. Spokane, Washington. Associated Press. 28 June 1990. p. B6.
  7. ↑ Prisco, Jacopo (3 July 2019). "Out of the blue: A look back at Air Force One's classic design". CNN. Retrieved 28 June 2021.
  8. ↑ "Richard Nixon en route to California with Leonid Brezhnev". CVCE. 22 June 1973. Retrieved 14 March 2012.
  9. ↑ (Dorr 2002، ص. 114)
  10. 1 2 3 4 «ترامپ طراحی ایرفورس وان را تغییر می‌دهد». بی‌بی‌سی فارسی. ۲۷ تیر ۱۳۹۷.
  11. 1 2 3 «چرا رهبر کره شمالی برای دیدار ترامپ با قطار سفر کرد؟». بی‌بی‌سی فارسی. ۷ اسفند ۱۳۹۷.
  12. ↑ "Factsheets: C-32". Air Force Link. Archived from the original on 3 August 2008. Retrieved 30 January 2009.
  13. ↑ "Order 7110.65R (Air Traffic Control) §2-4-20 ¶7". Federal Aviation Administration. 14 مارس 2007. Archived from the original on 12 October 2009. Retrieved 27 August 2007.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ایر فورس وان موجود است.

کتاب‌ها

  • Albertazzie, Ralph and Jerald F. Terhorst. Flying White House: The Story of Air Force One. New York: Book Sales, 1979. ISBN 0-698-10930-9.
  • Dorr, Robert F. Air Force One. St. Paul, Minnesota: Motorbooks International, 2002. ISBN 0-7603-1055-6.
  • Hardesty, Von. Air Force One: The Aircraft that Shaped the Modern Presidency. Chanhassen, Minnesota: Northword Press, 2003. ISBN 1-55971-894-3.
  • Walsh, Kenneth T. Air Force One: A History of the Presidents and Their Planes. New York: Hyperion: 2003. ISBN 1-4013-0004-9.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.