نیکلای کارداشف

نیکلای کارداشف
زادهٔ۲۵ آوریل ۱۹۳۲
درگذشت۳ اوت ۲۰۱۹ (۸۷ سال)
ملیت روسیه
محل تحصیلدانشگاه دولتی مسکو
شناخته‌شده
برای
مقیاس کارداشف
جوایزجوایز دولتی شوروی در ۱۹۸۰ و ۱۹۸۸
پیشینه علمی
شاخه(ها)اخترفیزیک، جستجوی هوش فرازمینی
محل کارریاست انستیتو فیزیک لِبِدِو
زیرمجموعه فرهنگستان علوم روسیه

نیکلای سمیانوویچ کارداشِف (به روسی: Николай Семёнович Кардашев) (زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۳۲ - درگذشت ۳ اوت ۲۰۱۹) دانشمند اخترفیزیکدان روسی، مدیر مرکز پژوهش‌های کیهانی روسیه و برنده دو دوره جوایز دولتی شوروی بود.[۱][۲]

علاوه بر پژوهش‌های اخترفیزیکی، وی یکی از پژوهشگران به‌نام در زمینهٔ جستجوی تمدن‌های هوشمند فرازمینی محسوب می‌شد، و نظریه «مقیاس کارداشف» برای طبقه‌بندی تمدن‌های هوشمند از جمله کارهای شناخته‌شدهٔ او بود.[۳]

تحصیلات

نیکلای کارداشف در کودکی و پس از بازدید از آسمان‌نمای مسکو به علوم و ستاره‌شناسی علاقه‌مند شد. در سال ۱۹۵۰ و درحالی‌که پدر و مادرش به اردوگاه‌های کار اجباری استالین تبعید شده بودند، وارد دانشکده مکانیک و ریاضیات دانشگاه دولتی مسکو شد.[۴]

در سال ۱۹۵۵ از دانشگاه دولتی مسکو فارغ‌التحصیل شد و برای ادامهٔ تحصیل به انستیتو اخترشناسی استرنبرگ پیوست. وی مدرک دکترای خود را در سال ۱۹۶۶ زیر نظر و راهنمایی پروفسور یوسف اشکلوفسکی دریافت کرد.[۵]

کارداشف در ۱۲ دسامبر ۱۹۷۶ به عنوان عضو ناظر در بخش فیزیک عمومی و ستاره‌شناسی در فرهنگستان علوم شوروی انتخاب شد، و از ۲۱ مارس ۱۹۹۴ (نوروز ۱۳۷۳) عضو کامل فرهنگستان علوم روسیه است.[۲]

مقیاس طبقه‌بندی تمدن‌ها

نیکلای کارداشف در سال ۱۹۶۳ پژوهش بر روی اختروَش CTA-102 را آغاز کرد. این پژوهش سرآغازی بر فعالیت‌های شوروی در جستجوی زندگی هوشمند فرازمینی محسوب می‌گردد. در سال ۱۹۶۴ و در طول این پژوهش‌ها بود که کارداشف نظریهٔ مشهور «مقیاس طبقه‌بندی تمدن‌های هوشمند فرازمینی» خود را ارائه داد. این مقیاس تمدن‌های هوشمند را به سه گونه تقسیم می‌کند:[۳][۶]

  • تمدن گونهٔ ۱: تمدنی است که تمامی گونه‌های انرژی موجود در سیارهٔ خود را تحت کنترل درآورده و از آن استفاده می‌کند.
  • تمدن گونهٔ ۲: تمدنی است که به تمام انرژی تولید شده توسط ستارهٔ خود (مانند خورشید) تسلط یافته و از آن بهره می‌گیرد.
  • تمدن گونهٔ ۳: تمدنی است که تمامی انرژی کیهانی قابل دسترس را مهار کرده و از آن استفاده می‌کند.

بر اساس این طبقه‌بندی، تمدن کنونی زمینی «تمدن گونهٔ صفر» محسوب می‌شود، زیرا ما بیشتر انرژی مورد استفادهٔ خود را از سوزاندن بقایای گیاهان و حیوانات مرده مانند نفت، گاز و زغال‌سنگ تهیه می‌کنیم. دانشمندان با بررسی رشد مصرف انرژی در سیارهٔ زمین و با توجه با توسعهٔ فناوری و بهره‌وری از انرژی‌های بازیافتی، زمان تقریبی مورد نیاز برای تبدیل تمدن زمینی به تمدن گونه ۱ و ۲ و ۳ را محاسبه کرده‌اند.[۳]

جستارهای وابسته

منابع

  1. "مدیریت انستیتو فیزیک لِبِدِو" (به انگلیسی). انستیتو فیزیک لِبِدِو، فرهنگستان علوم روسیه. Retrieved 30 دی 1388. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  2. 1 2 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Кардашев, Николай Семёнович». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۳۰ دی ۱۳۸۸.
  3. 1 2 3 دکتر میچیو کاکو. "فیزیک تمدن‌های فرازمینی" (به انگلیسی). وبگاه دکتر میچیو کاکو. Retrieved 30 دی 1388. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  4. "۶۰ ثانیه با نویسندگان: نیکلای کارداشف" (به انگلیسی). ژورنال علمی او-اف-ان. Retrieved 30 دی 1388. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  5. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Nikolai Kardashev». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳۰ دی ۱۳۸۸.
  6. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kardashev Scale». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳۰ دی ۱۳۸۸.