هاروی پری

هاروی پری (انگلیسی: Harvey Parry؛ ‏ ۲۳ آوریل ۱۹۰۰ – ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۵) بازیگر و بدل‌کار آمریکایی سینما بود که در دوران فیلم‌های صامت و همچنین دههٔ ۱۹۷۰ میلادی در ژانر فاجعه فعال بود. وی قهرمان بوکس و شیرجه انجمن دانشگاه‌های آمریکایی بود و مدتی در ۱۹۱۹ برای مک سنت کار کرد و سپس بدل‌کار هارولد لوید شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به بارتا، گاو خشمگین، نفت خام اوکلاهما و ایمنی آخر از همه! اشاره نمود.

هاروی پَری در ۲۳ آوریل ۱۹۰۰ در سان فرانسیسکو، کالیفرنیا متولد شد. او قهرمان بوکس و شیرجه در اتحادیه دانشگاه‌های آمریکایی بود و مدتی نیز به عنوان بندباز در سیرک فعالیت می‌کرد. نخستین شغلش در سینما به عنوان مسئول تدارکات در استودیوها بود، اما پس از مدتی دریافت که مهارت‌هایش او را برای انجام بدل‌کاری – که به‌تدریج به یکی از عناصر پُر تقاضای سینمای اولیه تبدیل می‌شد – کاملاً مناسب کرده است.

او نخستین بار در سال ۱۹۱۹ با مک سنت همکاری کرد، و سپس در یکی از نخستین فیلم‌های «هیجانی» هارولد لوید، هرگز سست نشو (۱۹۲۱)، به جای او بدل‌کاری کرد. پری صحنه‌های معکوس پیش از برخورد با یک لوکوموتیو را برای صحنه پرش از ماشین مسابقه به قطار در فیلم مراقب باش (۱۹۲۷) اجرا کرد.

او بار دیگر در فیلمی که شاید مشهورترین اثر هارولد لوید ایمنی آخر از همه! (۱۹۲۳)، با او همکاری کرد؛ فیلمی که اوج آن صحنه‌ای بود که در آن شخصیت اصلی از دیوار یک آسمان‌خراش بالا می‌رود. به‌طور خاص، پَری برای برداشت‌های دور از ساختمان مورد استفاده قرار گرفت؛ صحنه‌هایی که اجرایش برای ستاره‌ای در حد و اندازه لوید بسیار خطرناک بودند. پَری تا پس از مرگ لوید در سال ۱۹۷۱ هرگز از مشارکتش در این فیلم سخنی نگفت.

در یک حرفه بلندمدت بیش از شصت ساله، پَری بدل‌کار ستارگانی چون هامفری بوگارت، پیتر لوره، جرج رفت و حتی مری پیکفورد بود؛ چرا که قد ۱۶۷ سانتی‌متری او، وی را برای جایگزینی و بدلکاری برای زنان کاملاً مناسب می‌کرد.^[۱]

پَری همچنین در نقش‌های زیادی به‌عنوان بازیگر ظاهر شد، هرچند بیشتر در نقش‌های فرعی؛ با این حال، او نقش نیمه‌ثابتی در مجموعه جنایی بارتا (۱۹۷۰) داشت. همچنین در فیلم گاو خشمگین (۱۹۸۰) به کارگردانی مارتین اسکورسیزی، در نقش داور ظاهر شد. آخرین فیلمش به‌عنوان بدل‌کار، فیلم کمدی دردسر حسابی (۱۹۸۶) به کارگردانی بلیک ادواردز بود. این فیلم اندکی پس از مرگ پَری در سپتامبر ۱۹۸۵ منتشر شد. اسناد شخصی او، از جمله مکاتباتش با انجمن بدل‌کاران، در آرشیو آکادمی علوم و هنرهای سینما نگهداری می‌شود.^[۲]

هاروی پَری یکی از مصاحبه‌شوندگان مجموعه تلویزیونی تحسین‌شدهٔ بریتانیایی هالیوود محصول تیمز تلویژن بود. او در این مجموعه به تفصیل درباره چگونگی اجرای بسیاری از بدل‌کاری‌ها سخن گفت؛ بدل‌کاری‌هایی که اغلب با کمترین تدابیر ایمنی و دستمزدی ناچیز انجام می‌شدند. او این قسمت از برنامه درباره بدل‌کاران را با این خاطره به پایان رساند:

آن دوران، روزگار دیگری بود. کاش واقعاً می‌توانستم توضیح بدهم... کاش واقعاً می‌توانستم چیزی را که اینجا در دل دارم، به شما منتقل کنم؛ بزرگی آن روزهای قدیم را. آن‌ها فیلم‌های خوبی هم می‌ساختند... با یک ناهار بسته‌بندی‌شده، یک اسکناس دو دلاری و یک حلقه فیلم. همه‌اش همین بود. اما عالی بود.^[۳]