هرتزی هالوی

هرتزی هالوی
هالوی در ۲۰۲۳
نام بومی
הרצי הלוי
زاده۱۷ دسامبر ۱۹۶۷ ‏(۵۸ سال)
اورشلیم
وفاداریاسرائیل
شاخه نظامینیروهای دفاعی اسرائیل
سال‌های خدمت۱۹۸۵–۲۰۲۵
درجهسپهبد
یگانتیپ ۳۵ چترباز
فرماندهی
جنگ‌ها و عملیات‌ها
آلما ماتر
فرزندان۴

هرتزل «هرتزی» هالوی (عبری: הרצי "הרצי" הלוי‎؛ زادهٔ ۱۷ دسامبر ۱۹۶۷)، سپهبد بازنشسه نیروهای دفاعی اسرائیل است، که در فاصله ژانویه ۲۰۲۳ تا مارس ۲۰۲۵ به‌عنوان بیست و سومین رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل فعالیت می‌کرد.[۱]

هالوی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۵ در تیپ ۳۵ چترباز نیروی زمینی اسرائیل آغاز کرد، از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ فرماندهی سایرت متکل را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ فرمانده تیپ ۴۳۱ مناشه بود، از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ به‌عنوان معاون عملیات آمان فعالیت می‌کرد و از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ فرماندهی لشکر ۹۱ گالیل را برعهده داشت.[۲]

وی از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ فرمانده کالج فرماندهی و ستاد اسرائیل و در فاصله سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ رئیس سازمان اطلاعات ارتش اسرائیل (آمان) بود، از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ فرماندهی جنوبی اسرائیل را برعهده داشت و از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ به‌عنوان جانشین رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل فعالیت می‌کرد.

او نخستین صهیونیست مذهبی است که به عنوان رئیس اطلاعات نظامی و در ارشدترین جایگاه نظامی اسرائیل خدمت کرده است.[۳]

زندگی اولیه و تحصیلات

هرتصل هالوی در اورشلیم متولد شد. پدرش، شلومو، پسر حییم شالوم هالوی (گوردین)، عضو ایرگون و «گردان دفاع از زبان» و تزیلا، دختر خاخام دو-بر هاکوهن کوک و خواهرزاده خاخام ابراهیم اسحاق هاکوهن کوک، خاخام ارشد اسرائیل بود. او به نام عمویش که چند ماه قبل از تولدش در نبرد اورشلیم در جنگ شش روزه کشته شد، نامگذاری شد. خانواده مادری هالوی به مدت ۱۴ نسل در اورشلیم زندگی می‌کردند، در حالی که والدین پدرش از روسیه مهاجرت کرده بودند.[۴]

هالوی در دبیرستان مذهبی هیمل‌فارب تحصیل کرد و عضو پیشاهنگان مذهبی تزوفیم بود.

حرفه نظامی

هالوی در سال ۱۹۸۵ به نیروهای دفاعی اسرائیل فراخوانده شد. او به عنوان چترباز داوطلب در تیپ ۳۵ چترباز سپس به عنوان سرباز و سرجوخه خدمت کرد. در سال ۱۹۸۷، پس از اتمام مدرسه افسری، افسر پیاده‌نظام شد و به عنوان سرجوخه به تیپ چتربازان بازگشت. هالوی در طول جنگ جنوب لبنان، رهبری گروهان ضد تانک تیپ را در عملیات ضد چریکی بر عهده داشت. در سال ۱۹۹۳، او به سایرت متکل، واحد نیروهای ویژه ارتش اسرائیل، وارد شد و در آنجا به عنوان فرمانده گروهان خدمت کرد. هالوی بعداً در طول انتفاضه دوم فرماندهی این واحد را برعهده داشت.[۵]

سرهنگ

در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۵، او به عنوان فرمانده تیپ ۴۳۱ مناشه و در ۲۲ اوت ۲۰۰۷، به عنوان فرمانده تیپ چتربازان منصوب شد[۶] و آن را در طول جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) و عملیات‌های متعدد دیگر رهبری کرد.[۷]

سرتیپ

در سپتامبر ۲۰۰۹، هالوی به درجه سرتیپ (تات-آلوف) ارتقا یافت و به عنوان فرمانده لشکر عملیاتی در اداره اطلاعات نظامی آمان منصوب شد و تا ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱ در این سمت خدمت کرد. در ۶ نوامبر ۲۰۱۱، او به عنوان فرمانده لشکر ۹۱ گالیل منصوب شد. در دسامبر ۲۰۱۲، این لشکر تحت رهبری او «نشان رئیس ستاد برای واحدهای برجسته» را دریافت کرد. او نقش خود را در آنجا در نوامبر ۲۰۱۳ به پایان رساند و در سال ۲۰۱۴ فرمانده کالج فرماندهی و ستاد ارتش اسرائیل شد.[۸]

سرلشکر

در سپتامبر ۲۰۱۴، او به درجه سرلشکر (آلوف) ارتقا یافت و به عنوان رئیس اداره اطلاعات نظامی ارتش اسرائیل منصوب شد[۹] و تا مارس ۲۰۱۸ در این سمت خدمت کرد. در این سمت، او همکاری ارتش اسرائیل با موساد و شین بت را افزایش داد، از جمله امضای تفاهم‌نامه‌ای بین ارتش اسرائیل و شین بت که به اختلاف دیرینه بین این سازمان‌ها بر سر اشتراک‌گذاری اطلاعات و تخصیص منابع پایان داد.[۱۰] در ۶ ژوئن ۲۰۱۸، هالوی فرمانده ستاد فرماندهی جنوبی اسرائیل شد و بر فعالیت‌های ارتش اسرائیل در اطراف نوار غزه نظارت داشت.[۱۱] هالوی در درگیری‌های نوامبر ۲۰۱۹ غزه و اسرائیل، هنگامی که ارتش اسرائیل علیه جهاد اسلامی فلسطین جنگید، پس از قتل هدفمند بهاء ابوالعطا، فرمانده ارشد جهاد اسلامی، در غزه، فرماندهی نیروهای فرماندهی جنوبی ارتش اسرائیل را برعهده داشت.[۱۲]

سپهبد

در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۱، او به عنوان جانشین رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل منصوب شد. هالوی در ۴ سپتامبر ۲۰۲۲ توسط وزیر دفاع، بنی گانتز، به عنوان رئیس جدید ستاد منصوب شد.[۱۳][۱۴] دولت سی و ششم اسرائیل در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۲ انتصاب او را به عنوان رئیس بعدی ستاد تأیید کرد. او در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۳ به عنوان بیست و سومین رئیس ستاد جایگزین رئیس سابق از آویو کوخاوی شد.[۱۵] وی در طول جنگ فعلی غزه فرماندهی ارتش اسرائیل را بر عهده داشت.[۱۶]

در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۴، روزنامه تایمز اسرائیل گزارش داد که هالوی در حال «آماده‌سازی» برای کناره‌گیری از سمت رئیس ستاد در دسامبر ۲۰۲۴ است.[۱۷] در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۵، او به وزیر دفاع، اسرائیل کاتز، گفت که قصد دارد در ۶ مارس از سمت رئیس ستاد استعفا دهد و مسئولیت شکست‌های ارتش اسرائیل در جریان حمله ۷ اکتبر حماس به اسرائیل را بر عهده گرفت.[۱۸] هالوی رسماً در ۵ مارس استعفا داد و ایال زمیر جایگزین او شد.[۱۹]

زندگی شخصی

هالوی در کفر هااورانیم، یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری، ساکن است. او با شارون ازدواج کرده و چهار فرزند دارد. وی در خانواده‌ای مذهبی بزرگ شده و هنوز هم در روز سبت به کنیسه می‌رود.[۲۰] او دارای مدرک لیسانس فلسفه و مدیریت بازرگانی از دانشگاه عبری اورشلیم و مدرک کارشناسی ارشد مدیریت منابع بین‌المللی از دانشگاه دفاع ملی آمریکا در واشینگتن دی سی، ایالات متحده است. برادرش، امیر هالوی، مدیر کل سابق وزارت گردشگری اسرائیل است.

منابع

  1. ↑ Fabian, Emanuel. "Herzi Halevi becomes IDF's 23rd chief of staff in handover ceremony" (به انگلیسی). Times of Israel. Retrieved 17 January 2023.
  2. ↑ Bachner, Michael (7 June 2018). "IDF taps military intel head as new chief of volatile Southern Command" (به انگلیسی). Times of Israel. Retrieved 17 January 2023.
  3. ↑ Goldberg, J.J. "A Kippah on the Head of Israel's Intelligence Chief" (به انگلیسی). Retrieved 17 January 2023.
  4. ↑ Tidhar, David (1957). אנציקלופדיה לחלוצי הישוב ובוניו, כרך ח (به عبری). p. 3160.
  5. ↑ Rudoren, Jodi (15 November 2013). "To a Philosopher-General in Israel, Peace Is the Time to Prepare for War". نیویورک تایمز. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved 4 June 2019.
  6. ↑ Finkel, Gal Perl (2017-03-07). "A new strategy against ISIS". جروزالم پست (به انگلیسی). Archived from the original on 9 April 2019. Retrieved 2023-10-15.
  7. ↑ "הניו יורק טיימס מסמן את הרמטכ"ל הבא של ישראל". هاآرتص (به عبری). Archived from the original on 27 July 2022. Retrieved 2023-01-17.
  8. ↑ Finkel, Gal Perl (2018-06-18). "IDF promotes officers who think outside the box, but still follow the line". جروزالم پست (به انگلیسی). Archived from the original on 30 May 2022. Retrieved 2023-10-15.
  9. ↑ Limor, Yoav. "אתגר המפקד: כל מה שרציתם לדעת על הרצי הלוי, הרמטכ"ל ה־23". Israel HaYom. Retrieved 18 December 2023.
  10. ↑ "אתר צה"ל - צבא ההגנה לישראל". نیروهای دفاعی اسرائیل. 2016-03-04. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved 2023-01-17.
  11. ↑ Finkel, Gal Perl (2019-12-26). "IDF chief's promo for Israel's next major war". وای‌نت (به انگلیسی). Archived from the original on 18 May 2023. Retrieved 2023-10-15.
  12. ↑ Lev-Ram, Tal (4 September 2022). "נצר למשפחת קוק ו"מצביא מבצעים" בסיירת מטכ"ל: הרמטכ"ל הבא הרצי הלוי | פרופיל". معاریو. Archived from the original on 17 January 2023. Retrieved 2023-01-17.
  13. ↑ "Maj. Gen. Herzi Halevi takes over as IDF's deputy chief of staff". تایمز اسرائیل (به انگلیسی). 11 July 2021. Archived from the original on 19 July 2021. Retrieved 19 July 2021.
  14. ↑ Shoval, Lilach (12 July 2021). "'We will continue to build up the IDF's power,' Defense Minister Gantz says". اسرائیل هیوم. Archived from the original on 23 July 2021. Retrieved 23 July 2021.
  15. ↑ Fabian, Emanuel (4 September 2022). "Herzi Halevi, Kohavi's deputy, named as next IDF chief of staff". تایمز اسرائیل. Archived from the original on 4 September 2022. Retrieved 4 September 2022.
  16. ↑ Perl Finkel, Gal (30 April 2024). "The IDF's unique advantage. The commanders are the secret to its strength: Lessons learned from 1982 to 2023". The Dado Center for Interdisciplinary Military Studies. Retrieved 1 October 2024.
  17. ↑ "IDF Chief Halevi said making preparations to step down in late-December". تایمز اسرائیل. 12 September 2024. Retrieved 1 October 2024.
  18. ↑ Fabian, Emanuel (21 January 2025). "IDF chief Halevi announces he will resign on March 6, cites 'my responsibility for the failure of the IDF on October 7'". The Times of Israel (به انگلیسی). Retrieved 21 January 2025.
  19. ↑ Fabian, Emanuel (5 March 2025). "Eyal Zamir formally replaces Herzi Halevi as IDF chief in handover ceremony at Kirya". The Times of Israel.
  20. ↑ "הניו יורק טיימס מסמן את הרמטכ"ל הבא של ישראל". הארץ (به عبری). Archived from the original on 27 July 2022. Retrieved 27 July 2022.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.