هسته بالشتکی

هستهٔ بالشتکی
نمای پشتی‌جانبی از مغز میانی و پس‌مغز (بالشتک در نزدیکی بالای تصویر دیده می‌شود)
هسته‌های تالاموس:
MNG = گروه هسته‌های میانی
AN = هسته‌های قدامی تالاموس
MD = هستهٔ پشتی‌میانی
VNG = گروه هسته‌های شکمی
VA = هستهٔ شکمی قدامی
VL = هستهٔ شکمی جانبی
VPL = هستهٔ پشتی‌جانبی شکمی
VPM = هستهٔ پشتی‌میانی شکمی
LNG = گروه هسته‌های جانبی
PUL = بالشتک
MTh = تالاموس
LG = لوب زانویی جانبی
MG = هستهٔ زانویی میانی
جزئیات
بخشی ازتالاموس
شناسه‌ها
لاتینnuclei pulvinares (جمع هسته‌ها)؛ pulvinar thalami (مجموع هسته‌ها به‌صورت مفرد)
MeSHD020649
نورونیمز328
شناسه
نورولکس		birnlex_824
TA98A14.1.08.104
A14.1.08.610
TA25665, 5698
FMA62178

هستهٔ بالشتکی[۱] (انگلیسی: Pulvinar nuclei) یا بالشتک بخشی از مغز است که در پشت تالاموس قرار دارد و یکی از بزرگ‌ترین بخش‌های آن به‌شمار می‌رود، به‌ویژه در انسان. این ناحیه مانند یک مرکز ارتباطی عمل می‌کند و اطلاعات را بین بخش‌های مختلف مغز، به‌ویژه نواحی بینایی و توجه، جابه‌جا و هماهنگ می‌کند.

بالشتک در پردازش بینایی نقش دارد، به‌ویژه در هدایت توجه به چیزهایی که در میدان دید ما ظاهر می‌شوند، و در حرکت چشم‌ها، به‌خصوص در حرکات سریع و جهشی مانند نگاه ناگهانی به یک سو، دخالت دارد. همچنین در هماهنگ‌سازی اطلاعات حسی از چند منبع مختلف، مانند دیدن و شنیدن هم‌زمان، مشارکت می‌کند و در تنظیم توجه، تمرکز و فیلتر کردن اطلاعات غیرضروری نقش دارد. به‌طور کلی، بالشتک مانند یک پالایهٔ و هماهنگ‌کنندهٔ مرکزی عمل می‌کند که به مغز کمک می‌کند بداند به چه چیزهایی نگاه کند، چگونه آن‌ها را دنبال کند و کدام اطلاعات را مهم‌تر بداند.

هسته‌های ناحیهٔ بالشتک، هسته‌هایی از جسم سلولی نورون‌ها هستند که در تالاموس (بخشی از مغز مهره‌داران) قرار دارند.[۲] این مجموعه با عنوان بالشتک تالاموس (pulvinar thalami) شناخته می‌شود که معمولاً به‌صورت ساده فقط «بالشتک» نامیده می‌شود.

بالشتک در جوندگان و گوشت‌خواران معمولاً به‌عنوان بخشی از «هسته‌های جانبی تالاموس» دسته‌بندی می‌شود، در حالی‌که در نخستی‌ها، یک مجموعهٔ مستقل تلقی می‌گردد.

بالشتک نقش یک هستهٔ ارتباطی را ایفا می‌کند که به‌همراه هستهٔ پشتی‌میانی با لوب‌های آهیانه‌ای، پس‌سری و گیجگاهی ارتباط دارد، هرچند کارکرد دقیق آن هنوز تا حد زیادی ناشناخته است. هیچ نشانگان مشخص یا نارسایی حسی قابل‌توجهی را نمی‌توان مستقیماً با این هسته‌ها مرتبط دانست.[۳]

ساختار

بر اساس قرارداد، بالشتک به چهار هسته تقسیم می‌شود:

شناسهٔ الفبایی تی‌اِینام تی‌ایترجمهٔ فارسی
A14.1.08.611nucleus pulvinaris anteriorهسته بالشتکی پیشین
A14.1.08.612nucleus pulvinaris inferiorهسته بالشتکی زیرین
A14.1.08.613nucleus pulvinaris lateralisهسته بالشتکی جانبی
A14.1.08.614nucleus pulvinaris medialisهسته بالشتکی میانی

جزئیات ارتباطات آن‌ها به شرح زیر است:

اهمیت بالینی

هیچ نشانگان مشخص یا نارسایی حسی آشکاری را نمی‌توان مستقیماً به بالشتک نسبت داد.[۳] آسیب به بالشتک می‌تواند منجر به غفلت یک‌سویه و اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی در بزرگسالان شود.[۹] افزون بر این، آسیب‌های وارده در دوران اولیهٔ زندگی می‌توانند بر رفتارهای بینایی‌حرکتی مانند «دست دراز کردن» و «چنگ زدن» اثر بگذارند.[۱۰] همچنین، نشان داده شده که بالشتک نقش مهمی در حفظ بینایی در پسری ایفا کرده که در هنگام تولد، قشر بینایی اصلی خود را در هر دو نیم‌کره از دست داده بود،[۱۱] و نیز در دیگر انواع «بینایی کور» در میمون‌ها[۱۲][۱۳] و انسان‌ها مؤثر بوده است.[۱۴] سکته‌هایی که ناحیهٔ بالشتک را درگیر می‌کنند، در ایجاد درد مزمن نیز مؤثر شناخته شده‌اند.[۱۵] در یک گزارش موردی از نورگریزی (فتوفوبی) ناشی از نور آبی، هسته‌های بالشتکی مرتبط با مسیر بینایی شامل سیاه‌اپسین در سلول‌های گانگلیونی ذاتاً حساس به نور شبکیه به‌صورت دوطرفه فعال شده بودند.[۱۶]

سایر جانوران

اهمیت بالشتک در گونه‌های مختلف جانوری متفاوت است: این ساختار در خرموش تقریباً وجود ندارد، و به‌دلیل اندازهٔ بسیار کوچک آن در گربه‌ها، به‌همراه هستهٔ پشتی جانبی تالاموس در قالب مجموعه‌ای به‌نام «کمپلکس پشتی جانبی–بالشتکی» دسته‌بندی می‌شود. در انسان، بالشتک حدود ۴۰٪ از حجم تالاموس را تشکیل می‌دهد و بزرگ‌ترین هستهٔ آن به‌شمار می‌رود.[۱۷]

پژوهش‌های قابل‌توجهی بر روی مارموست انجام شده است تا نقش ناحیهٔ گیرندهٔ شبکیه‌ای (retinorecipient) در بخش میانی بالشتک زیرین را بررسی کند. این ناحیه به ناحیهٔ قشری بینایی MT پیام می‌فرستد و در رشد زودهنگام ناحیهٔ MT و جریان پشتی بینایی، و همچنین پس از آسیب‌های دوران کودکی به قشر بینایی اولیه (V1)، نقش دارد.[۱۸][۱۹][۲۰]

منابع

  1. ↑ Barsadic.com. “معادل انگلیسی هسته بالشتک (در مغز),” 2025. http://barsadic.com/W?fid=245407.
  2. ↑ Baud, RH; et al., [(https://ifaa.unifr.ch/Public/EntryPage/TA98%20Tree/Alpha/All%20KWIC%20W%20LA.htm) "Latin index of TA98, Terminologia Anatomica version 1998"], Federative International Programme on Anatomical Terminologies (FIPAT), International Federation of Associations of Anatomists (IFAA), hosted by the University of Fribourg (Switzerland) {{citation}}: Check |url= value (help)
  3. 1 2 Vanderah, Todd W.; Gould, Douglas J.; Nolte, John (2016). Nolte's The human brain: an introduction to its functional anatomy (7th ed.). Philadelphia, PA: Elsevier. pp. 408–409. ISBN 978-1-4557-2859-6.
  4. ↑ Cappe, Céline; Morel, Anne; Barone, Pascal; Rouiller, Eric M. (September 2009). "The Thalamocortical Projection Systems in Primate: An Anatomical Support for Multisensory and Sensorimotor Interplay". Cerebral Cortex. 19 (9): 2025–2037. doi:10.1093/cercor/bhn228. PMC 2722423. PMID 19150924.
  5. ↑ Berman, R. A.; Wurtz, R. H. (12 January 2011). "Signals Conveyed in the Pulvinar Pathway from Superior Colliculus to Cortical Area MT". Journal of Neuroscience. 31 (2): 373–384. doi:10.1523/JNEUROSCI.4738-10.2011. PMC 6623455. PMID 21228149.
  6. ↑ Robinson, David Lee; Petersen, Steven E. (July 1985). "Responses of pulvinar neurons to real and self-induced stimulus movement". Brain Research. 338 (2): 392–394. doi:10.1016/0006-8993(85)90176-3. PMID 4027606. S2CID 7547426.
  7. ↑ Petersen, Steven E.; Robinson, David Lee; Morris, J.David (January 1987). [(https://zenodo.org/record/1258244) "Contributions of the pulvinar to visual spatial attention"]. Neuropsychologia. 25 (1): 97–105. doi:10.1016/0028-3932(87)90046-7. PMID 3574654. S2CID 23143322. {{cite journal}}: Check |url= value (help)
  8. ↑ Chalupa, L. (1991). Visual function of the pulvinar. The Neural Basis of Visual Function. CRC Press, Boca Raton, Florida, pp. 140-159.
  9. ↑ Arend, I.; Rafal, R.; Ward, R. (10 January 2008). "Spatial and temporal deficits are regionally dissociable in patients with pulvinar lesions". Brain. 131 (8): 2140–2152. doi:10.1093/brain/awn135. PMID 18669494.
  10. ↑ Mundinano, Inaki (2018). "Transient visual pathway critical for normal development of primate grasping behavior". Proceedings of the National Academy of Sciences. 115 (6): 1364–1369. doi:10.1073/pnas.1717016115. PMC 5819431. PMID 29298912.
  11. ↑ Mundinano, IC; Chen, J; de Souza, M; Sarossy, MG; Joanisse, MF; Goodale, MA; Bourne, JA (2017). "More than blindsight: Case report of a child with extraordinary visual capacity following perinatal bilateral occipital lobe injury". Neuropsychologia. 128: 178–186. doi:10.1016/j.neuropsychologia.2017.11.017. PMID 29146465. S2CID 207242249.
  12. ↑ Kinoshita, Masaharu; Kato, Rikako; Isa, Kaoru; Kobayashi, Kenta; Kobayashi, Kazuto; Onoe, Hirotaka; Isa, Tadashi (December 2019). "Dissecting the circuit for blindsight to reveal the critical role of pulvinar and superior colliculus". Nature Communications. 10 (1): 135. Bibcode:2019NatCo..10..135K. doi:10.1038/s41467-018-08058-0. PMC 6329824. PMID 30635570.
  13. ↑ Takakuwa, Norihiro; Isa, Kaoru; Onoe, Hirotaka; Takahashi, Jun; Isa, Tadashi (24 February 2021). "Contribution of the Pulvinar and Lateral Geniculate Nucleus to the Control of Visually Guided Saccades in Blindsight Monkeys". The Journal of Neuroscience. 41 (8): 1755–1768. doi:10.1523/JNEUROSCI.2293-20.2020. PMC 8115889. PMID 33443074.
  14. ↑ Kletenik, Isaiah; Ferguson, Michael A.; Bateman, James R.; Cohen, Alexander L.; Lin, Christopher; Tetreault, Aaron; Pelak, Victoria S.; Anderson, Clark Alan; Prasad, Sashank; Darby, Richard Ryan; Fox, Michael D. (February 2022). "Network Localization of Unconscious Visual Perception in Blindsight". Annals of Neurology. 91 (2): 217–224. doi:10.1002/ana.26292. PMC 10013845. PMID 34961965. S2CID 245553461.
  15. ↑ Vartiainen, Nuutti; Perchet, Caroline; Magnin, Michel; Creac’h, Christelle; Convers, Philippe; Nighoghossian, Norbert; Mauguière, François; Peyron, Roland; Garcia-Larrea, Luis (March 2016). "Thalamic pain: anatomical and physiological indices of prediction". Brain. 139 (3): 708–722. doi:10.1093/brain/awv389. PMID 26912644.
  16. ↑ Panorgias, Athanasios; Lee, Danielle; Silva, Katie E.; Borsook, David; Moulton, Eric A. (2019). "Blue light activates pulvinar nuclei in longstanding idiopathic photophobia: A case report". NeuroImage: Clinical. 24: 102096. doi:10.1016/j.nicl.2019.102096. PMC 6879998. PMID 31795037.
  17. ↑ LaBerge, D. (1999). Attention pp. 44-98. In Cognitive science (Handbook of Perception and Cognition, Second Edition), Bly BM, Rumelhart DE. (edits). Academic Press شابک ‎۹۷۸−۰−۱۲−۶۰۱۷۳۰−۴ p. 73
  18. ↑ Warner, Claire E.; Kwan, William C.; Bourne, James A. (28 November 2012). "The Early Maturation of Visual Cortical Area MT is Dependent on Input from the Retinorecipient Medial Portion of the Inferior Pulvinar". Journal of Neuroscience. 32 (48): 17073–17085. doi:10.1523/JNEUROSCI.3269-12.2012. PMC 6621860. PMID 23197701.
  19. ↑ Warner, Claire; Goldshmit, Yona; Bourne, James (2010). "Retinal afferents synapse with relay cells targeting the middle temporal area in the pulvinar and lateral geniculate nuclei". Frontiers in Neuroanatomy. 4: 8. doi:10.3389/neuro.05.008.2010. PMC 2826187. PMID 20179789.
  20. ↑ Warner, Claire E.; Kwan, William C.; Wright, David; Johnston, Leigh A.; Egan, Gary F.; Bourne, James A. (16 February 2015). "Preservation of Vision by the Pulvinar following Early-Life Primary Visual Cortex Lesions". Current Biology. 25 (4): 424–434. doi:10.1016/j.cub.2014.12.028. PMID 25601551.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.