هفت کشور در حال ظهور
هفت کشور در حال ظهور (E7) شامل برزیل، هند، اندونزی، مکزیک، ترکیه، روسیه و چین است که به دلیل ویژگی درحال ظهور بودن در یک گروه‌بندی قرار گرفته‌اند.[۱] در سال ۲۰۰۶، دو تن از اقتصاددانان شرکت پرایس واتر هاوس کوپرز به نام‌های جان هاکس ورث و گوردن کوک سون اصطلاح کشورهای در حال ظهور را ساختند.[۲]
رشد کشورهای ای۷ در مقایسه با اندازه آن در مقایسه با گروه هفت کشور که بسیاری از بزرگترین اقتصادهای جهان را در قرن بیستم تشکیل داده‌است، مشخص شده‌است. در سال ۲۰۱۱، پیشبینی می‌شد که ای۷ نسبت به کشورهای گروه هفت تا سال ۲۰۲۰، اقتصادهای بزرگتری داشته باشند.[۳] در سال ۲۰۱۴، هفت کشور در حال ظهور بر اساس نرخ برابری قدرت خرید از هفت کشور صنعتی پیشی گرفتند.[۴] در سال ۲۰۱۶، پیشبینی دیگری برآورد کرد که اقتصادهای ای۷ در سال ۲۰۳۰، بزرگتر از جی۷ خواهد بود.[۵] شرکت پرایس واتر هاوس کوپرز پیشبینی کرده‌است که ای۷ تا سال ۲۰۵۰ می‌تواند در نرخ برابری قدرت خرید ۷۵٪ بزرگتر از جی۷ باشد.[۶]
جداول
مقایسه نرخ برابری قدرت خرید کشورهای ای۷ با جی۷
در سال ۱۹۹۵، هفت کشور در حال ظهور فقط نیمی از اندازه گروه هفت کشور صنعتی را بر اساس تولید ناخالص داخلی و نرخ برابری قدرت خرید را تشکیل می‌دادند اما این روند با مرور زمان دچار تغییراتی شده‌است.[۷]
مقایسه تولید ناخالص داخلی کشورهای ای۷ با جی۷
در سال ۲۰۱۰ میزان تولید ناخالص ملی هفت کشور صنعتی فقط ۳۳٪ بیشتر از هفت کشور درحال ظهور بود این در حالی است که سال ۲۰۰۹ این رقم ۴۴٪ بوده‌است. در سال ۲۰۱۱ میزان اختلاف به رقم ۳۰٪ کاهش یافت.[۸]
با توجه به برنامه‌های از پیش تعیین شده برای هفت کشور در حال ظهور میزان رشد سالانه آن‌ها برای مدت ۳۴ سال می‌بایست ۳٫۵٪ باشد و این در حالیست که میزان رشد سالانه هفت کشور صنعتی ۱٫۶٪ است. در نتیجه تا سال ۲۰۵۰، کشورهای ای۷ نیمی از تولید ناخالص داخلی دنیا را به خود اختصاص خواهند داد و این در حالیست که ممکن است، سهم کشورهای جی۷ به ۲۰٪ کاهش یابد.[۹]
منابع
- ↑ "BBC schools radio broadcasts". Electronic Systems News. 1981 (7): 12. 1981. doi:10.1049/esn.1981.0010. ISSN 0265-0096.
- ↑ "Hawksworth, John". Benezit Dictionary of Artists. Oxford University Press. 2011-10-31.
- ↑ Timothy, Spangler (2018-02-15). "9 US and EU Regulatory Responses to The Global Financial Crisis". The Law of Private Investment Funds. doi:10.1093/law/9780198807247.003.0009.
- ↑ Promotional strategies and new service opportunities in emerging economies. Hershey, PA. OCLC 970818590. شابک ۱۵۲۲۵۲۲۰۷۷.
- ↑ Julie,، Hodges,. Managing and leading people through organizational change: the theory and practice of sustaining change through people. London, United Kingdom. OCLC 935055655. شابک ۹۷۸۰۷۴۹۴۷۴۲۰۱.
- ↑ Li.، Xing, (۲۰۱۶). The BRICS and Beyond: the International Political Economy of the Emergence of a New World Order. London: Taylor and Francis. OCLC 1022787740. شابک ۹۷۸۱۳۱۷۰۴۰۰۰۲.
- ↑ Research، Stansberry Churchouse (۲۰۱۷-۰۹-۱۴). «This Is Where You Need To Invest Over The Next 30 Years» (به انگلیسی). Seeking Alpha. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۲۴.
- ↑ Marmolejo، Martin (۲۰۱۲-۰۲-۲۶). «The New World Order: G7 and E7 Nations» (به انگلیسی). بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ مارس ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۲۴.
- ↑ «World in 2050: The need for stable governance - Global - Public Sector Matters». pwc.blogs.com. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ مارس ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۲۴.