هلن گرگوری مک‌گیل

Photo of an elderly woman with short hair and eye glasses.
هلن گرگوری مک‌گیل (۱۹۳۲)

هلن گرگوری مک‌گیل (گرگوری؛ پس از ازدواج اول، فلشر؛ ۷ ژانویه ۱۸۶۴ – ۲۷ فوریه ۱۹۴۷) قاضی، روزنامه‌نگار و مدافع حقوق زنان اهل کانادا بود. او یکی از نخستین قضات زن در کانادا و برای سال‌ها تنها قاضی زن این کشور بود.

زندگی‌نامه

هلن اِما گرگوری در همیلتون، انتاریو،[۱] دختر اِما و سایلس ابنزر گرگوری به دنیا آمد. پدربزرگ مادری او کانادای علیا وکیل دادگستری و قاضی، مایلز اُ'رایلی، بود که با موفقیت از گروه متهم به شرکت در شورش کانادای علیا در سال ۱۸۳۷ دفاع کرد. او نخستین زنی بود که مدرک کارشناسی موسیقی را از کالج ترینیتی دریافت کرد،[۱] و همچنین در سال ۱۸۸۹ مدرک کارشناسی ارشد را از این مؤسسه (که اکنون بخشی از دانشگاه تورنتو است) گرفت. او تنها زن در کلاس خود و نخستین فارغ‌التحصیل زن بود، و نخستین زن در امپراتوری بریتانیا که مدرک موسیقی دریافت کرد.[۲] سپس وارد کار روزنامه شد و به عنوان روزنامه‌نگار برای کازموپالیتن کار کرد.

هلن گرگوری فلشر

مک‌گیل نخستین بار در سال ۱۸۹۰ ازدواج کرد؛ همسر اول او، اف.سی. «لی» فلشر، در سال ۱۹۰۱ بر اثر عواقب حمله قبلی با چاقو توسط یکی از بیماران در کلینیک مایو درگذشت و دو پسر جوان به نام‌های اریک (۱۸۹۱) و فردی (۱۸۹۴) از خود به جا گذاشت. او در سال ۱۹۰۲ با وکیل، جیمز هنری «جیم» مک‌گیل، که دوستی از دوران کالج بود، ازدواج کرد. از مک‌گیل صاحب دو دختر به نام‌های «هلن جوان» (دکتر هلن مکگیل هیوز (۱۹۰۳)، و السی مک‌گیل (۱۹۰۵)، مهندس پیشگام هوانوردی و طراح هواپیما، شد.

او در ۲۷ فوریه ۱۹۴۷،[۳] در شیکاگو، ایلینوی، در سن ۸۳ سالگی درگذشت.[۴]

زندگی به عنوان روزنامه‌نگار

به عنوان بخشی از شغلش به عنوان خبرنگار خارجی برای مجله کازموپالیتن، مک‌گیل نخستین مأموریت خود را مصاحبه با اعضای برجسته پارلمان ژاپن در سال ۱۸۹۰ داشت.[۵] او همچنین چندین مقاله برای تورنتو گلوب نوشت و برای مجلات و روزنامه‌های دیگری مانند ونکوور دیلی ورلد و پیپلز مگزین نیز قلم زد.[۴]

زندگی به عنوان قاضی

به عنوان بخشی از نقش سیاسی و اجتماعی خود، مک‌گیل درگیر واقعیت‌های حقوقی و سیاسی بریتیش کلمبیا بود. او به عنوان رئیس کمیته قوانین باشگاه زنان دانشگاهی، نگران وضعیت قوانین داخلی در این استان بود. این وضعیت او را بر آن داشت تا خود به‌تنهایی در این زمینه مطالعه کند و سپس کتاب دختران، همسران و مادران در بریتیش کلمبیا را به‌عنوان کتاب راهنمایی شامل قوانین مرتبط با این موضوع، به‌صورت خودچاپ منتشر کرد.[۴]

مک‌گیل در سال ۱۹۱۷ نخستین قاضی زن بریتیش کلمبیا و سومین قاضی زن در کانادا شد. او از ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۹ و سپس از ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۵ به‌عنوان قاضی دادگاه اطفال خدمت کرد. پس از ۲۳ سال خدمت، در سن ۸۱ سالگی بازنشسته شد.[۱]

به‌عنوان بخشی از میراث خود، او به مطالعه در زمینه بزهکاری نوجوانان کمک کرد. او همچنین برای بهبود نظام رفاه اجتماعی تلاش کرد.[۵]

زندگی به‌عنوان یک فمینیست

مک‌گیل یک فمینیست درون‌سیستمی بود که فمینیسم رادیکال را رد می‌کرد و معتقد بود که نقش مادری باید به زنان امکان ورود به حوزه عمومی را بدهد.[۵] در طول زندگی خود، او از حقوق زنان، مانند حق رأی، دفاع کرد و همچنین برای تغییرات فراگیر برای زنان و کودکان از منظر اصلاحات قانونی مبارزه کرد.[۱]

همواره در زمینه حقوق زنان فعال بود، او به عضویت هیئت حداقل دستمزد بریتیش کلمبیا درآمد، به‌طور دوره‌ای ریاست جلسات را بر عهده داشت و بحث‌ها را به حداقل دستمزدهای بخشی ارجاع می‌داد. او یکی از بنیان‌گذاران باشگاه زنان تجاری و حرفه‌ای ونکوور در سال ۱۹۲۳ بود. در سال ۱۹۳۰، او در ایجاد فدراسیون کانادایی باشگاه‌های زنان تجاری و حرفه‌ای نقش مؤثری داشت. در حالی که همسرش روابط نزدیکی با لیبرال‌های لوریه داشت، هلن مک‌گیل یک محافظه‌کار متعهد بود.[۶]

منابع

  1. 1 2 3 4 Black, Naomi (4 March 2015). "Helen Gregory MacGill". The Canadian Encyclopedia (online ed.). Historica Canada.
  2. ↑ Bourgeois-Doyle, Richard I. Her Daughter the Engineer: The Life of Elsie Gregory MacGill. Ottawa: NRC Research Press, 2008. شابک ‎۹۷۸−۰−۶۶۰−۱۹۸۱۳−۲.
  3. ↑ "Helen G. MacGill, Canadian Jurist", Obituary published in the New York Times, Feb. 28 1947, p. 23. Accessed through ProQuest Historical Newspapers.
  4. 1 2 3 "Helen Gregory MacGill - CWRC/CSEC". cwrc.ca. Retrieved 2022-12-14.
  5. 1 2 3 Forster, Merna (2004). 100 Canadian Heroines: Famous and Forgotten Faces (1 ed.). Dundurn. pp. 146–148. ISBN 978-1-55002-952-9.
  6. ↑ Richard I. Bourgeois-Doyle p. 38

برای مطالعهٔ بیشتر

  • مک‌گیل، ای.ام.جی. مادر من، قاضی: زندگینامه قاضی هلن گرگوری مک‌گیل. (۱۹۵۵). تورنتو: انتشارات رایرسون؛ تجدید چاپ در ۱۹۸۱ توسط تورنتو: کتاب‌های پی‌ام‌ای، شابک.