همجنسگرایی در مصر باستان
همجنسگرایی در مصر باستان (انگلیسی: Homosexuality in ancient Egypt)، موضوع مورد مناقشه‌ای در مصرشناسی است. مورخان و مصرشناسان به‌طور یکسان در مورد اینکه جامعه مصریان باستان چه نوع دیدگاه‌هایی را در مورد همجنسگرایی پرورش داده است، بحث می‌کنند. تنها تعداد انگشت‌شماری از سرنخ‌های مستقیم باقی مانده است، و بسیاری از نشانه‌های احتمالی مبهم و در معرض حدس و گمان هستند.
تصاویر همجنسگرایی احتمالی
شناخته‌شده‌ترین مورد همجنسگرایی احتمالی در مصر باستان، مربوط به دو مقام عالی‌رتبه نیانخ-خنوم و خنوم-هوتپ است. هر دو مرد در دوران دودمان پنجم مصر (۲۴۹۴ و ۲۳۴۵ پیش از میلاد) تحت فرعون نیوسرع اینی زندگی و خدمت می‌کردند.[۱] نیانخ-خنوم و خنوم-هوتپ هر کدام خانواده‌های خود را با فرزندان و همسرانشان داشتند، اما ظاهراً وقتی درگذشتند، خانواده‌هایشان تصمیم گرفتند آنها را با هم در یک مقبره مصطبه دفن کنند. در این مصطبه، چندین نقاشی هر دو مرد را در آغوش یکدیگر و لمس بینی به بینی نشان می‌دهد. این تصاویر جای زیادی برای گمانه‌زنی باقی می‌گذارند، زیرا در مصر باستان بوسه اسکیمویی معمولاً نمایانگر بوسه بود.[۱]
مصرشناسان و مورخان در مورد چگونگی تفسیر نقاشی‌های نیانک-خنوم و خنوم-هوتپ اختلاف نظر دارند. برخی از محققان معتقدند که این نقاشی‌ها نمونه‌ای از همجنسگرایی بین دو مرد متأهل را نشان می‌دهند و ثابت می‌کنند که مصریان باستان روابط همجنس‌گرایان را پذیرفته بودند.[۲] سایر محققان مخالف هستند و این صحنه‌ها را به عنوان مدرکی مبنی بر اینکه نیانخخنوم و خنوم‌هوتپ دوقلو یا حتی احتمالاً دوقلوی به هم چسبیده بوده‌اند، تفسیر می‌کنند. فارغ از اینکه چه تفسیری درست باشد، نقاشی‌ها حداقل نشان می‌دهند که نیانک-خنوم و خنوم-هوتپ باید در زندگی و همچنین در مرگ بسیار به یکدیگر نزدیک بوده‌اند.[۱]
دیدگاه‌های مصر باستان
هنوز مشخص نیست که مصریان باستان دقیقاً چه دیدگاهی را در مورد همجنسگرایی ترویج می‌کردند. هرگونه سند یا ادبیاتی که شامل داستان‌هایی در مورد اعمال جنسی باشد، هرگز ماهیت اعمال جنسی را ذکر نمی‌کند، بلکه در عوض از تعبیرات گلچین و با حسن تعبیر استفاده می‌کند. در حالی که داستان‌های مربوط به ست و رفتار جنسی او ممکن است افکار و دیدگاه‌های نسبتاً منفی را آشکار کند، کتیبه مقبره نیانخ-خنوم و خنوم-هوتپ ممکن است نشان دهد که همجنسگرایی نیز به همین ترتیب پذیرفته شده بوده است. اسناد مصر باستان هرگز به وضوح نمی‌گویند که روابط همجنس‌گرایانه به عنوان امری مذموم یا نفرت‌انگیز تلقی می‌شد. هیچ سند مصر باستان اشاره‌ای به این ندارد که اعمال همجنس‌گرایانه از نظر قانونی جرم محسوب می‌شدند، اگرچه یک اشاره به همجنسگرایی در «کتاب مردگان» نشان می‌دهد که این عمل به عنوان یک جرم اخلاقی محکوم شده است. فصل CXXV شامل اعتراف منفی است که در آن متوفی خود را در برابر ۴۲ خدا حاضر می‌کند و به هر یک از آنها می‌گوید که به خاطر ارتکاب جرم مقرر گناهکار نیست. بیست و هفتمین اعتراف، از ترجمه پاپیروس نبسنی، چنین است: «من مرتکب اعمال ناپاکی نشده‌ام، و با مردان همبستر نشده‌ام.»[۳] ارزیابی مستقیم همچنان مشکل‌ساز است.[۱]
ادبیات تلمودی
در ادبیات تلمودی، مصریان باستان به خاطر سبک زندگی جنسی آزادشان شناخته می‌شوند و اغلب به عنوان نمونه بارز هرزگی جنسی مورد استفاده قرار می‌گیرند. راشی، که در قرن یازدهم میلادی می‌زیسته، یک رسم مصری را توصیف می‌کند که زنان می‌توانستند چندین شوهر داشته باشند. ابن میمون از لزبین بودن به عنوان «اعمال مصر» یاد می‌کند.[۴] در حالی که چندگانگی و همجنسگرایی بر اساس گفتمان دینی یهودیان از ویژگی‌های مصریان باستان است، روابط همجنس‌گرایانهٔ مرد و مرد معمولاً به سدوم و عموره و عمالیق نسبت داده می‌شود.[۵] A direct evaluation remains problematic.[۱]
جستارهای وابسته
منابع
- 1 2 3 4 5 Richard Parkinson: Homosexual Desire and Middle Kingdom Literature. In: The Journal of Egyptian Archaeology (JEA), vol. 81, 1995, pp. 57–76.
- ↑ Dena Connors-Millard: نیانخخنوم و خنوم‌هوتپ - شواهدی از روابط همجنس‌گرایانه که از اوایل ۲۴۰۰ سال قبل از میلاد وجود دارد؟ (انگلیسی).
- ↑ بادج، سر ای.ای. والیس، «کتاب مردگان: ترجمه انگلیسی فصل‌ها، سرودها و غیره از نسخه تبا، با مقدمه، یادداشت‌ها و غیره. جلد دوم - فصل‌های پانزدهم - CXXXV.» کگان پاول، ترنچ، تروبنر و شرکا، ۱۸۹۹، فصل CXXV.
- ↑ "Homosexuality and Halakhah (Jewish Law)". My Jewish Learning. Retrieved 2 March 2017.
- ↑ Budge, Sir E. A. Wallis, The Book of the Dead: An English Translation of the Chapters, Hymns, etc. of the Theban Recension, with Introduction, Notes, etc. Vol II—Chapters XV. —CXXXV. Kegan Paul, Trench, Trübner & Co. , 1899, Chap. CXXV.