هنری ماریون دورند

هنری ماریون دورَند
اطلاعات شخصی
زاده۶ نوامبر ۱۸۱۲
کولاندون
درگذشته۱ ژانویهٔ ۱۸۷۱ (۵۸ سال)
تانک، پاکستان
خدمات نظامی
وفاداری کمپانی هند شرقی بریتانیا
 بریتانیا
خدمت/شاخهارتش بنگال
سال‌های خدمت۱۸۲۸–۱۸۷۱
درجهسرلشکر
جنگ‌ها/عملیات‌جنگ اول افغان و انگلیس
شورش‌های ۱۸۵۷ در هند

هنری ماریون دورَند (انگلیسی: Henry Marion Durand; ۶ نوامبر ۱۸۱۲۱ ژانویهٔ ۱۸۷۱) نظامی و سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود.

دورند در سال ۱۸۲۹ به سمت هند حرکت کرد. در کشتی با همسفرش الکساندر داف دوست شد، اما کشتی در جزیره داسن غرق شد و دوستان از هم جدا شدند.

با ورودش به هند در ماه مه ۱۸۳۰، او ابتدا به عنوان ستوان دوم در مهندسان بنگال خدمت کرد. تا سال ۱۸۳۸ او عمدتاً در استان‌های شمال غربی خدمت کرد و از سال ۱۸۳۴ سرپرست کانال فیروزشاه بود.

در سال ۱۸۳۸، ستوان دورند از سمت مدنی پردرآمد خود استعفا داد تا در بخش مهندسی نیروی اعزامی به افغانستان خدمت کند. او در طول جنگ اول انگلیس و افغانستان با افتخار خدمت کرد، اما در اعتراض به واگذاری کل بالاحصار به افغان‌ها، از سمت خود استعفا داد و به هند بازگشت.

دورند پس از بازگشت، به انگلستان فرستاده شد و در آنجا با لرد النبورو آشنا شد. به او سمت دستیاری در اردوگاه النبورو پیشنهاد شد و با ورود النبورو به هند، سمت پردرآمد منشی خصوصی او به او داده شد.

در ژوئن ۱۸۴۳، دوراند به درجه کاپیتانی ارتقا یافت و در همان سال با مری، دختر سرلشکر سر جان مک‌کاسکیل، ازدواج کرد. در دسامبر ۱۸۴۳، او در طول لشکرکشی گوالیور به النبورو کمک کرد و در پایان آن، نشان ستاره برنزی مهاراجپوره به او اعطا شد. هنگامی که النبورو در سال ۱۸۴۴ توسط شرکت هند شرقی برکنار شد، دوراند سمت منشی خصوصی خود را از دست داد و بعداً به عنوان کمیسر تناسریم منصوب شد تا اینکه در سال ۱۸۴۶ از این سمت برکنار شد. دوراند سپس برای اعتراض به برکناری خود به مدیران شرکت هند شرقی به لندن رفت و با دستوری مبنی بر بازگرداندن او به سمتی معادل به هند بازگشت. با این حال، این دستور توسط ارل دالهوزی نادیده گرفته شد و دوراند به خدمت سربازی بازگشت.

در طول جنگ دوم آنگلو-سیک‌ها، دوراند شاهد نبرد چیلیانوالا و نبرد گجرات بود. او به لشکر سوم تحت فرماندهی سرتیپ کالین کمپبل پیوست که بعدها اشاره کرد دوراند به او «کمک‌های ارزشمندی» کرده و «گرم‌ترین قدردانی‌ها» از او شایسته است.

به خاطر خدمت جنگی‌اش، به درجه سرگردی ارتقا یافت و به عنوان نماینده سیاسی، یک نقش مدنی، در گوالیور منصوب شد. از گوالیور به بوپال منتقل شد و در سال ۱۸۵۳ ساکن ناگپور شد. در طول این سال‌ها، او به‌طور منظم در نشریه کلکته ریویو در مورد تاریخ و جامعه هند مطلب می‌نوشت. در سال ۱۸۵۳، دوراند به انگلستان رفت و پس از سه سال مرخصی، در سال ۱۸۵۶ به عنوان سرهنگ دوم به هند بازگشت.

منابع