هوندا سیتی ۱۱۰
 | |
| سازنده | هوندا |
|---|---|
| تولید | ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۳ |
| مونتاژ | ژاپن |
| رده | دوال اسپرت |
| موتور | ۱۰۵ سیسی، تکسیلندر، هواخنک، چهارزمانه |
| قطر سوراخ/استروک | ۵۲ در ۵۰ میلیمتر (۲٫۰ در ۲٫۰ اینچ) |
| نسبت تراکم | 8.5:1 |
| سامانه سوختن | قطعکن کوئل |
| جعبهدنده | نیمه اتوماتیک، کلاچ گریز از مرکز، چهار سرعته |
| ترمز | کاسهای |
| فاصله محور جلو و عقب | ۱۲۲٫۰ سانتیمتر (۴۸٫۰ اینچ) |
| ابعاد | ط ۱۹۰٫۵ سانتیمتر (۷۵٫۰ اینچ) ع ۷۵٫۵ سانتیمتر (۲۹٫۷ اینچ) ا ۱۰۶٫۰ سانتیمتر (۴۱٫۷ اینچ) |
| بلندی صندلی | ۷۴۰ میلیمتر (۲۹ اینچ) |
| گنجایش سوخت | ۵٫۵ لیتر (۱٫۲ گالون بریتانیایی؛ ۱٫۵ گالون آمریکایی) |
| شعاع چرخش | ۱٫۸ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ) |
| وابسته | هوندا سیتی ۹۰ |
هوندا سیتی ۱۱۰ (به انگلیسی: Honda CT110) یک موتورسیکلت کلاس دوال اسپرت کوچک اسپرت است که از سال ۱۹۸۰ توسط هوندا در ژاپن ساخته شده و در نقاط مختلف جهان به فروش میرسد. این موتورسیکلت در سراسر جهان فروش خوبی داشته است.[۱]
این موتورسیکلت با انجین ۱۰۵ سیسی (۶٫۴ اینچ مکعب) چهار زمانه، هواخنک، تکسیلندر با قدرت ۷٫۶ اسب بخار در ۷۵۰۰ دور بر دقیقه است که در شاستی لولهای تقریباً افقی قرار دارد. این موتور دارای یک گیربکس چهار سرعته نیمه اتوماتیک و یک کلاچ گریز از مرکز است. این گیربکس با یک جعبه دنده کاهنده با نسبت ۲:۱ که به عنوان گیربکس فرعی دوگانه شناخته میشود، همراه است و با استفاده از یک اهرم کوچک در زیر جعبه دنده به کار میافتد و به موتورسیکلت اجازه میدهد از شیبهای تند بالا برود.
در استرالیا و نیوزیلند، هوندا سیتی ۱۱۰ به دلیل استفاده طولانی مدت توسط پست استرالیا و پست نیوزیلند به عنوان تحویل کالا، «موتور پستی» شناخته میشود. آخرین سیتی ۱۱۰ در سال ۲۰۱۳ به پست استرالیا تحویل داده شدند و بعداً با NBC110 جایگزین شد.[۲]
تعداد زیادی از مدلها موتورسیکلت نیز به تانزانیا در شرق آفریقا آورده شدند، جایی که بسیاری از آنها هنوز هم در حال استفاده هستند. در میان کاربران اصلی، سازمان امدادرسانی دانمارکی نیز حضور داشت. در اواخر دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، این موتورسیکلتها موتورسیکلت استاندارد داوطلبان امداد بودند.