هیاسینت

هیاسینْت
زیرکن سرخ از گیلیگیت پاکستان
اطلاعات کلی
رده‌بندیسیلیکات
فرمول شیمیایی
(بخش تکراری)
ویژگی‌ها
رنگنارنجی تیره
رَخناقص - مطابق با سطح
شکستگیصدفی
سختی موس۴-۷٫۵
جلاالماسی
رنگ خاکهسیاه
شفافیتشفاف - نیمه شفاف
وزن مخصوص۴٫۷
ویژگی‌های ظاهریبلوری - آگرگات دانه‌ای - دندریتی - شعاعی - دانه‌ای - آبرفتی کمیاب است و بیشتر در آبرفت‌های سری لانکا، استرالیاو برزیل
کنارزاییسختی - چگالی - واکنش هایشیمیایی - اشعه Xگزنوتیم - توریت - گارنت- بیوتیت- آمفیبول- کوارتز- گارنتآبرفتی - متامیکتایتیایزومتریک
توضیح بیشتربه سختی در HF - H۲SO۴ و HCl حل می‌شود. ZrO۲:۶۷٫۰۱٪ SiO۲:۳۲٫۹۹٪ و ادخال هایU-Th- H2O (مالاکون - سیرتولیت) Y-Nv (نائژیت) HF (آلویت) و عناصر ردیاب(اویمالیت)
دلیل‌نام‌گذاریاز واژه لاتین هیاسنیتوس اخذ شده‌است.
خاستگاهماگمایی - دگرگونی - پگماتیتی - رسوبی -

هیاسینْت (به انگلیسی: Hyacinth) با فرمول شیمیایی فرمول شیمیایی ZrSiO4، گونه‌ای زرد، نارنجی یا سرخ‌رنگ از کانی زیرکن و از گروه سیلیکات‌هاست. نام آن از واژهٔ لاتین «هیاسینتوس» به معنای سنبل گرفته شده است.

هیاسینت به‌سختی در اسید هیدروفلوئوریک، اسید سولفوریک و اسید هیدروکلریک حل می‌شود. ترکیب شیمیایی نظری آن شامل ۶۷٫۰۱ درصد دی‌اکسید زیرکونیوم و ۳۲٫۹۹ درصد دی‌اکسید سیلیسیم است. در ساختار آن ممکن است مقادیری اورانیوم، توریم و آب، به‌ویژه در گونه‌های مالاکون و سیرتولیت، ایتریم و نیوبیم در نائژیت، فلوئور در آلویت و نیز عناصر کم‌مقدار در اویمالیت وجود داشته باشد.

این کانی نخستین بار در آلمان شناسایی شد. بلورهای آن از نظر شکل بلوری معمولاً منشوری یا دوهرمی‌اند و رنگشان بیشتر نارنجی تیره، زرد مایل به سرخ یا سرخ قهوه‌ای است. هیاسینت از نظر شفافیت، شفاف تا نیمه‌شفاف است. شکستگی آن صدفی، جلای آن الماسی و رخ آن ناقص و در امتداد برخی سطوح بلوری است.

هیاسینت در دستگاه بلوری چهارگوش متبلور می‌شود و خاصیت مغناطیسی ندارد. منشأ پیدایش آن می‌تواند ماگمایی، دگرگونی، پگماتیتی یا رسوبی باشد.

کانی‌های همراه آن شامل زنوتیم، توریت، گارنت، بیوتیت، آمفیبول و کوارتز است. شناسایی آن بر پایهٔ ویژگی‌هایی مانند سختی، چگالی، واکنش‌های شیمیایی و بررسی پراش پرتو ایکس انجام می‌شود. برخی نمونه‌ها بر اثر حضور عناصر پرتوزا و آسیب‌دیدگی شبکهٔ بلوری به حالت متامیکت درمی‌آیند.

از نظر ژیزمان، هیاسینت به‌شکل بلورهای منفرد، توده‌های دانه‌ای، شعاعی و گاه دندریتی دیده می‌شود و ممکن است در نهشته‌های آبرفتی نیز تمرکز یابد. این گونه نسبتاً کمیاب است و نمونه‌های آن بیشتر در آبرفت‌های سری‌لانکا، استرالیا و برزیل یافت می‌شود.

پیشینه

در سفر خروج ۲۸:۱۹، یکی از سنگ‌های گران‌بهایی که بر حوشن (سینه‌بندی که کاهن اعظم اسرائیل بر تن می‌کرد) نشانده شده بود، در زبان عبری لِشِم نامیده شده است؛ واژه‌ای که اغلب در انگلیسی «جاسینت» ترجمه شده است.[۱] به نظر می‌رسد شناسایی امروزی لِشِم با جاسینت را مارتین لوتر رواج داده باشد.[۲]

در مکاشفه یوحنا ۲۱:۲۰، یکی از سنگ‌های پیِ اورشلیم جدید، هیاسینت (یونانی: hyakinthos) خوانده شده است.[۳] با این حال، تطبیق جامع استرانگ و فرهنگ یونانی تِیر آن را سنگی به رنگ گیاه سنبل، یعنی آبی تیره، توصیف کرده‌اند.[۴] ازاین‌رو، ممکن است سنگ مورد نظر یاقوت کبود بوده باشد.[۵] در مکاشفه یوحنا ۹:۱۷، این واژه به‌صورت صفت (hyakinthinous، «سنبل‌گون») آمده است؛[۶] گمان می‌رود این کاربرد نیز توصیف‌کنندهٔ رنگی آبی یا ارغوانی باشد و ارتباطی با سنگی که امروزه جاسینت نامیده می‌شود نداشته باشد.[۷]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Exodus 28:19 – Parallel Translations. Bible Hub. Retrieved 4 September 2021.
  2. ↑ Walton, Steven A. (2001). "Theophrastus on Lyngurium: Medieval and Early Modern Lore from the Classical Lapidary Tradition". Annals of Science. 58 (4). p. 371. doi:10.1080/000337900110041371. PMID 11724065.
  3. ↑ "Revelation 20:21 – Greek Text Analysis". Bible Hub. Retrieved 4 September 2021.
  4. ↑ "5192. huakinthos". Bible Hub. Retrieved 4 September 2021.
  5. ↑ Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Hyacinth (mineral)" . Encyclopædia Britannica (in English) (11th ed.). Cambridge University Press.
  6. ↑ Revelation 9:17 – Greek Text Analysis". Bible Hub. Retrieved 4 September 2021.
  7. ↑ Smith, William (1872). Dictionary of the Bible, Vol. II. MacDonald Publishing Company. p. 1192.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.