هیروشیمای خشمگین، ناگاساکی دعاگو

هیروشیمای خشمگین، ناگاساکی دعاکننده یا هیروشیما شهر خشم و ناگاساکی شهر دعا (به ژاپنی: 怒りの広島 祈りの長崎/ いかりのひろしま いのりのながさき, lit. "Hiroshima of Anger, Nagasaki of Prayer)، عبارتی است که بیانگر نگرش شهروندان ژاپنی هیروشیما و ناگاساکی نسبت به بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی و جنبش ضد هسته‌ای است.

درک «هیروشیمای خشمگین» دشوار نیست. این عبارت به معنای واقعی کلمه حس خشم را منتقل می‌کند: «بمب اتمی هرگز بخشیده نخواهد شد.» در مقابل، ناگاساکی تصویری نسبتاً بی‌سروصدا دارد. ناگاساکی، به عنوان یک شهر بمباران شده اتمی دیگر، باید مأموریتی برای انتقال وحشت سلاح‌های هسته‌ای و حمایت از لغو سلاح‌های هسته‌ای و صلح داشته باشد. با این حال، در مقایسه با هیروشیما، ناگاساکی تصویر آرام‌تری دارد. این آرامش و تصویر آن به عنوان یک شهر مسیحی برای ناگاساکی دعاگو مناسب است، اما دو کلمه کلیدی خاص وجود دارد که به نظر می‌رسد این عبارت را تداعی می‌کنند: «نظریه قربانی سوختنی اوراکامی» و «از دست دادن کلیسای جامع سابق اوراکامی». «نظریه قربانی سوختنی اوراکامی» توسط تاکاشی ناگای، یک پزشک کاتولیک از منطقه اوراکامی ناگاساکی، مرکز انفجار بمب اتمی، مطرح شد. «قربانی سوختنی» آیینی است که در آن یک حیوان قربانی بر روی محراب سوزانده می‌شود تا به خدا تقدیم شود. ناگای استدلال می‌کرد که بمباران اتمی «مشیت الهی» بوده و قربانیان بمباران در اوراکامی «قربانی سوختنی بره معصوم» بوده‌اند. ناگای آن را به عنوان آزمایشی که خدا برای مردم اوراکامی به منظور دستیابی به صلح انجام داده است، تفسیر کرد. این نظریه مورد انتقاد قرار گرفته است زیرا می‌توان از آن برای توجیه بمباران اتمی استفاده کرد. نکته کلیدی دیگر، وجود کلیسای جامع سابق اوراکامی (اوراکامی تنشودو) است. اوراکامی، مرکز انفجار، یک سکونتگاه مسیحی بود و کلیسای مرکزی آن کلیسای جامع اوراکامی بود. بمب اتمی توسط ایالات متحده، یک ملت مسیحی، بر روی یک شهر مسیحی انداخته شد. این کلیسای جامع که پس از بمباران به صورت ویرانه باقی ماند، قرار بود به یک گنبد بمب اتمی دیگر تبدیل شود. با قضاوت از عکس‌های آن زمان، کلیسای جامع که به طرز وحشیانه‌ای تخریب شده بود، می‌توانست به بنایی قابل مقایسه با گنبد بمب اتمی تبدیل شود. و با توجه به اینکه عامل این فاجعه یک کشور مسیحی، ایالات متحده، بود، باید تأثیری حتی بیشتر از گنبد بمب اتمی می‌داشت. با این حال، کلیسای جامع تخریب شد و کلیسای جدیدی در همان مکان ساخته شد.^[۱]

در مقایسه با آسیب نسبتاً جزئی در مرکز شهر ناگاساکی، حوضه رودخانه اوراکامی، مرکز بمباران اتمی، آسیب بیشتری متحمل شد. منطقه نزدیک مرکز انفجار بمب اتمی در بخش شمالی شهر ناگاساکی به دلیل جمعیت زیاد کاتولیک آن شناخته شده است.^[۲] این واقعیت که بسیاری از مسیحیان مؤمن اهل ناگاساکی قربانی بمب اتمی شدند و در سکوت برای روح قربانیان دعا کردند، صرفاً دلیل ظاهری «ناگاساکی دعاکننده» است. در پشت این موضوع، یک مشکل پیچیده و منحصر به فرد برای ناگاساکی نهفته است. این واقعیت که مرکز انفجار بمب اتمی در منطقه اوراکامی بود، جایی که ۸۰٪ مسیحیان ژاپن در آن زندگی می‌کردند.

از طرف دیگر این عبارت رفتار همه شهروندان هیروشیما و ناگاساکی را توصیف نمی‌کند. به عنوان مثال، سنجی یاماگوچی که قربانی بمب اتمی در ناگاساکی بود و به عنوان رئیس شورای قربانیان بمب اتمی ناگاساکی به همراه دو عضو دیگر خانواده قربانیان بمب اتمی خدمت می‌کرد، حلقه گلی که توسط ناخدای نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در کنار مجسمه یادبود در ۱۶ سپتامبر گذاشته شده بود، را زیر پا گذاشتند. ۹۸۹، اعلام کرد: «این یک ادای احترام نیست!»^[۳]

این احتمال که این دو عبارت مبتنی بر نوعی پروپاگاندا باشد، توسط نتایج یک نظرسنجی که در سال ۲۰۱۰ توسط نوریوکی کاوانو (که در آن زمان دانشیار مؤسسه علوم صلح دانشگاه هیروشیما بود) انجام شد، نیز مطرح می‌شود.^[۴][۵]

سالگرد بمباران اتمی در طول تعطیلات تابستانی قرار دارد.

هیروشیما

هیئت آموزش و پرورش شهر هیروشیما در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ اطلاعیه‌هایی صادر کرد و درخواست کرد که ۶ اوت روز مدرسه باشد، که توسط بسیاری از مدارس ابتدایی و متوسطه شهر اجرا شده است.

ناگاساکی

سال‌هاست که ۹ اوت روز مدرسه برای همه مدارس ابتدایی، متوسطه و دبیرستان‌های دولتی در سراسر استان ناگاساکی بوده است. با این حال، اگر ۹ اوت شنبه یا یکشنبه بیفتد، روز مدرسه اغلب به روز قبل یا بعد از آن منتقل می‌شود.

علاوه بر هیروشیما و ناگاساکی، بسیاری از شهرها، شهرستان‌ها و روستاهای سراسر ژاپن نیز ۶ یا ۹ اوت را به عنوان روز مدرسه برای مدارس ابتدایی و متوسطه دولتی تعیین می‌کنند.