هیروهاشی نو تسوبونه
هیروهاشی نو تسوبونه (به ژاپنی: 広橋局 ひろはしのつぼね)، یک ندیمه در اوایل دوره ادو بود. او دختر هیروهاشی کانه‌کاتسو و مورد علاقه امپراتور گو-یوزئی بود، اما به دلیل رابطه‌اش با کاسان نو این تاداناگا (حادثه اینوکوما) به جزیره نیجیما در شبه‌جزیره ایزو تبعید شد.
هیروهاشی نو تسوبونه در حادثه اینوکوما در سال ۱۶۰۹ به همراه ناکانو تسوبونه، میناسه تسوبونه و کاراهاشی نو تسوبونه به جزیره نیجیما در ایزو تبعید شد. پس از آن، در سپتامبر ۱۶۲۳ مورد عفو امپراتوری قرار گرفت و به کیوتو بازگشت.
علاوه بر این، نامهای که توسط ژواو رودریگز به تاریخ ۱۰ ژانویه ۱۶۲۰ نوشته شده است، حاوی عبارتی است که ظاهراً نشان می‌دهد هیروهاشی نو تسوبونه و زنانی که با او به ایزو تبعید شده بودند، و ندیمه‌هایی که آنها نیز به ایزو تبعید شده بودند، با جولیا اوتا (زن مسیحی کره ای اصل)، که او نیز به ایزو تبعید شده بود، در ارتباط بوده‌اند. طبق این نامه، به هیروهاشی نو تسوبونه نام غسل تعمید ماگدالنا و به کاراهاشی نو تسوبونه نام غسل تعمید «ماریا» داده شد.
«هشت یا نه سال از زمانی که جولیا، زنی متولد گوریو، به دلیل اعلام ایمانش به مسیحیت به نیجیما تبعید شد، می‌گذشت. پیش از آن، چندین زن بت‌پرست از کاخ امپراتوری به دلایل دیگری به آنجا تبعید شده بودند. جولیا به‌طور ویژه با دو نفر از این زنان صمیمی شد، با آنها در مورد مسیحیت صحبت کرد و یکی (هیروهاشی نو تسوبونه) را به عنوان ماگدالنا و دیگری (کاراهاشی نو تسوبونه) را به عنوان ماریا غسل تعمید داد. سپس این دو شروع به رفتار و دعا مانند مسیحیان کردند. پس از آن، جولیا به کوزوشیما و ماگدالنا و ماریا به هاچیجوجیما فرستاده شدند. بعداً، حاکم هاچیجوجیما (احتمالاً قاضی اوکویاما یاکورو) به سراغ ماگدالنا رفت، اما او همچنان درخواست او را رد می‌کرد. حاکم خشمگین دستور داد که خدمتکارانش ابتدا بینی و گوش‌های ماگدالنا و سپس سرش را بریدند.» (نامهای ا رودریگز به تاریخ ۱۰ ژانویه ۱۶۲۰)
از پل یادبود معدن در جزیره هاچیجوجیما، در امتداد جاده جنگلی میهارا، دو مکان به نام «کاراهاشی»، چندین مکان مرتبط و یک منطقه مسطح وجود دارد که به نظر می‌رسد بقایای یک اقامتگاه باشد. همچنین مکان‌هایی با نامهای «کاراهاشی» و «کاراهاشیزاوا» در دره نزدیک کوره جسدسوزی وجود دارد و نظریه‌ای وجود دارد که می‌گوید اینجا محل دفن کاراهاشی نو تسوبونه است.[۱] با این حال، اسناد تاریخی نیز وجود دارد که بیان می‌کند کاراهاشی نو تسوبونه پس از بازگشت به کیوتو به اوئه خدمت کرده است.[۲][۳]