وادی قبانی

وادی قبانی
وادی قبانی
نقشه دهه ۱۸۷۰
نقشه دهه ۱۹۴۰
نقشه معاصر
نقشه دهه ۱۹۴۰ با پوشش معاصر
مجموعه نقشه‌های تاریخی از ناحیه پیرامون وادی قبانی (دکمه‌ها را بزنید)
وادی قبانی در قیمومت بریتانیا بر فلسطین واقع شده
وادی قبانی
وادی قبانی
مختصات: ۳۲°۲۱′۴۴″ شمالی ۳۴°۵۵′۱۸″ شرقی / ۳۲٫۳۶۲۲۲°شمالی ۳۴٫۹۲۱۶۷°شرقی / 32.36222; 34.92167
شبکه فلسطین۱۴۲/۱۹۶
نهاد ژئوپلیتیکقیمومت بریتانیا بر فلسطین
قضاقضای طولکرم
تاریخ تخلیه جمعیتنامشخص
مساحت
 • کل۹٬۸۱۲ دونوم (۹٫۸۱۲ کیلومتر مربع یا ۳٫۷۸۸ مایل مربع)
جمعیت
 (۱۹۴۵)
 • کل۳۲۰
سکونتگاه کنونیهاعوگن

وادی قبانی (وادی قبانی) که با نام خربت الشیخ حسین (خربة الشیخ حسین) نیز شناخته می‌شد، روستایی عرب‌نشین فلسطینی در قضای طولکرم بود. این روستا در ۱۲ کیلومتری شمال باختری طولکرم و در ۱٫۵ کیلومتری خاور جاده اصلی ساحلی قرار داشت و ارتفاع آن از سطح دریا ۲۵ متر بود. نام «قبانی» از خاندان لبنانی قبانی گرفته شده که بخش بزرگی از زمین‌های این ناحیه را در اختیار داشتند.

وادی قبانی احتمالاً در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ در فلسطین تحت قیمومت و در چارچوب عملیات پاکسازی ساحلی در ۱ مارس ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد. روستا بر روی خرابه‌های باستانی خربت الشیخ حسین بنا شده بود که دست‌ساخته‌هایی از دوران روم باستان در آن یافت شده بود.

پیشینه

دوران باستان

روستای وادی قبانی بر فراز محوطه باستانی خربت الشیخ حسین ساخته شده بود که در آن آثاری از دوران امپراتوری روم به دست آمده بود.[۱]

دوره قیمومت بریتانیا

ساکنان روستا خانواده‌های عرب فلسطینی بودند که ریشه در وادی الحوارث، قاقون و مهادوه داشتند و معیشت آنان بر پایه کشاورزی و کشت غلات استوار بود.[۲]

بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۲۱۰ تن مسلمان بود[۳] و مساحت کل زمین‌های آن ۹٬۸۱۲ دونوم بود.[۴]

مالکیت زمین

مالکیت زمین روستا پیش از اشغال بر حسب دونوم به شرح زیر بود:[۳][۴]

مالکدونوم
عرب۴۲۷
یهودی۹٬۲۷۶
عمومی۱۰۹
جمع۹٬۸۱۲

دولت قیمومت بریتانیا بخش بسیار بزرگی از زمین‌های وادی قبانی (حدود ۹٬۲۷۶ دونوم) را به مهاجران یهودی واگذار کرد.[۴]

کاربری زمین

از این زمین‌ها عرب‌ها ۴۰۸ دونوم را برای کشت غلات به کار می‌بردند[۵] و ۱٬۳۰۱ دونوم نیز غیرقابل کشت طبقه‌بندی شده بود.[۶]

انواع کاربری زمین بر حسب دونوم در سال ۱۹۴۵:[۵][۶]

کاربری زمینعربیهودیعمومی
مرکبات و موز-۴۶-
آبی و باغی---
غلات۴۰۸۸٬۰۵۷-
شهری---
قابل کشت۴۰۸۸٬۱۰۳-
غیرقابل کشت۱۹۱٬۱۷۳۱۰۹

تخلیه و اشغال

در ۱ مارس ۱۹۴۸ نیروهای مسلح صهیونیستی در چارچوب عملیات پاکسازی ساحلی به روستا حمله کردند و ساکنان آن را آواره ساختند.[۷] فرماندهی هاگانا به یگان‌های خود دستور داده بود ساکنان روستاهای عرب‌نشین واقع در محور تل‌آویو–حدیرا را اخراج یا تخلیه کنند؛ وادی قبانی در میانه این محور قرار داشت.[۸] این فرمان روستاهای همسایه مانند وادی الحوارث و عرب النفیعات را نیز دربرمی‌گرفت.[۹]

جمعیت آوارگان

جمعیت روستا در سال ۱۹۴۵ حدود ۳۲۰ تن و در سال ۱۹۴۸ نزدیک به ۳۷۱ تن برآورد شده‌است.[۳] در سال ۱۹۹۸ شمار آوارگانی که ریشه‌شان به این روستا بازمی‌گشت حدود ۲٬۸۲۸ تن تخمین زده شد که در اردوگاه‌های بلاطه، طولکرم، نورشمس و اردوگاه‌های اردن پراکنده بودند.[۱۰]

روستا در زمان حاضر

از آثار روستا تنها گورستان آن بر جای مانده که دو درخت خارمسیح (سدر) آن را در میان گرفته‌اند. این گورستان به زمین بازی کودکان وابسته به یک کیبوتص تبدیل شده‌است.[۱۱] بر روی زمین‌های وادی قبانی و روستاهای پیرامون آن چندین شهرک یهودی گسترش یافته‌است از جمله: مشمار هشارون، کفار حاییم، کیبوتص هاعوگن، بیت هلوی و کفار مونش.[۱۲]

منابع

  1. ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. ص. ۵۶۵. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ «وادی قبّانی». الموسوعة التفاعلیة للقضیة الفلسطینیة. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. 1 2 3 Department of Statistics, 1945, p. 22
  4. 1 2 3 Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, p. 77
  5. 1 2 Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, p. 128
  6. 1 2 Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, p. 178
  7. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. xviii. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. ص. ۵۶۶. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ «وادی قبّانی». الموسوعة التفاعلیة للقضیة الفلسطینیة. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ «وادی قبّانی». الموسوعة التفاعلیة للقضیة الفلسطینیة. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. ص. ۵۶۶. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. ↑ «وادی قبّانی». الموسوعة التفاعلیة للقضیة الفلسطینیة. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

کتاب‌شناسی

  • Village Statistics, April, ۱۹۴۵. Government of Palestine. ۱۹۴۵. {{cite book}}: پارامتر |firstنام= بدون |lastنام= در نام وارد شده‌است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵: A Classification of Land and Area ownership in Palestine. Palestine Liberation Organization Research Center.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

الگو:روستاهای عربی فلسطینی تخلیه‌شده در جنگ ۱۹۴۸

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.