واپسین روزهای پمپئی (فیلم ۱۹۵۰)

واپسین روزهای پمپئی
کارگردان
تهیه‌کنندهسالوو دآنجلو
فیلمنامه‌نویس
بر پایهواپسیین روزهای پمپئی اثر ادوارد بولور لیتن
بازیگران
موسیقی
فیلم‌بردارروژه اوبر
تدوینگرجیزا رادیکی لوی
تاریخ‌های انتشار
  • ۱۹۵۰ (1950)
مدت زمان
۹۸ دقیقه
کشور
  • ایتالیا
  • فرانسه
زبان
  • فرانسوی
  • ایتالیایی

واپسیین روزهای پمپئی (به فرانسوی: Les Derniers Jours de Pompéi) (به ایتالیایی: Gli ultimi giorni di Pompei) یک فیلم درام تاریخی سیاه‌وسفید محصول سال ۱۹۵۰ فرانسه و ایتالیا به کارگردانی مارسل لربیه و با همکاری پائولو موفا است. این فیلم اقتباسی از رمان واپسیین روزهای پمپئی اثر ادوارد بولور لیتن است.

داستان

در سال ۷۹ میلادی در شهر پمپئی، لیسیاس، جوان ثروتمند یونانی، هلن زیبای شاگرد آرباکس (کاهن بزرگ و خبیث ایزیس) را می‌رباید. آرباکس برای انتقام، لیسیاس را مسموم به معجونی جادویی می‌کند تا عاشق جولی شود، اما معجون لیسیاس را مجنون می‌سازد. نیدیا، بردهٔ جوانی که توسط لیسیاس نجات یافته بود، نقشه را می‌شنود و آرباکس را متهم به تلاش برای قتل اربابش می‌کند. آرباکس دخترک را می‌کشد و لیسیاس را متهم به قتل او می‌کند. لیسیاس که محکوم به درنده‌شدن توسط شیرها در آرنا شده است، تنها زمانی از مجازات فرار می‌کند که فوران آتشفشان وزوو باعث ایجاد وحشت در شهر می‌شود و او هلن را به منطقه‌ای امن هدایت می‌کند.

بازیگران

ساخت

فیلم‌برداری اصلی در تابستان ۱۹۴۸ در استودیوهای چینه‌چیتا در رم انجام شد. صحنه‌های تماشاخانه در تماشاخانه ورونا فیلم‌برداری گردید.[۱] با این حال، روند تولید نزدیک به یک سال متوقف شد و در نهایت در سال ۱۹۴۹ در استودیوهای GTC در ژوانویل/سن-موریس به پایان رسید.[۲] این فیلم در سال ۱۹۵۰ در فرانسه و ایتالیا اکران شد.

فیلم داستان رمان لیتن را بسیار ساده‌تر کرده و برخی تغییرات در نام شخصیت‌های اصلی ایجاد کرد: گلاوکوس به لیسیاس و ایونه به هلن تبدیل شد؛ همچنین نیدیا به جای آنکه عامل شکست آرباکس باشد، قربانی او گردید. لوچو فولچی نیز به‌عنوان کارگردان واحد دوم در این پروژه حضور داشت.[۳]

یادداشت‌ها و منابع

  1. ↑ Marcel L'Herbier: l'art du cinéma; sous la direction de Laurent Véray. (Paris: Association française de recherche sur l'histoire du cinéma, 2007.) p.386.
  2. ↑ Jaque-Catelain, Jaque-Catelain présente Marcel L'Herbier. (Paris: Vautrain, 1950.) p.144
  3. ↑ Stephen Thrower. Beyond Terror, the Films of Lucio Fulci. (Guildford: FAB Press, 1999.) p. 282.

پیوند به بیرون