وحدت فرماندهی
وحدت فرماندهی (انگلیسی: Unity of command) در سازمان نظامی، اصلی است که بر اساس آن اعضای تابع یک ساختار باید همگی در برابر یک فرمانده واحد مسئول باشند.
نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا، وحدت فرماندهی را یکی از دوازده اصل عملیات مشترک می‌داند.[۱]
وحدت فرماندهی به این معنی است که همه نیروها تحت نظر یک فرمانده واحد با اختیارات لازم برای هدایت همه نیروهای به کار گرفته شده در جهت دستیابی به یک هدف مشترک عمل می‌کنند. در طول عملیات چندملیتی و هماهنگی بین سازمانی، وحدت فرماندهی ممکن است امکان‌پذیر نباشد، اما الزام و تلاش برای وحدت فرماندهی بسیار مهم می‌شود.
وقتی اصل وحدت فرماندهی نقض می‌شود، مشکلات به سرعت ایجاد می‌شوند. نمونه‌ای از آن در سال ۲۰۰۶ در افغانستان رخ داد، زمانی که فرماندهی نیروهای مشترک - افغانستان کنترل نبرد زمینی را به نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت واگذار کرد. این امر باعث شد که عملیات بین چندین فرمانده متحد مسئول فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا، سازمان پیمان آتلانتیک شمالی و فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا تقسیم شود که باعث مشکلات عملیاتی قابل توجهی شد.[۲]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Chairman, Joint Chiefs of Staff (11 August 2011). "Joint Operations (Joint Publication 3-0)" (PDF). Washington, DC. p. A-2. Archived from the original (PDF) on October 8, 2011. Retrieved 23 September 2015.
- ↑ Hope, Ian (November 2008). "Unity of Command in Afghanistan: A Forsaken Principle of War". Carlisle Barracks, PA: Strategic Studies Institute. Retrieved 23 September 2015.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Unity of command». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۵.