ورزشگاه دا لوز (۱۹۵۴)

ورزشگاه دا لوز (۱۹۵۴)
کلیسای جامع
جهنم نور
یک مدل از استادیو دا لوز
نقشهٔ تعاملی ورزشگاه دا لوز (۱۹۵۴)
نام کاملEstádio do Sport Lisboa e Benfica
مکانلیسبون، پرتغال
مالکباشگاه فوتبال بنفیکا
(۲۱ ژانویه ۱۹۶۹)
گردانندهباشگاه فوتبال بنفیکا
گنجایش۴۰٬۰۰۰ (۱۹۵۴–۱۹۶۰)
۷۰٬۰۰۰ (۱۹۶۰–۱۹۸۵)
۱۲۰٬۰۰۰ (۱۹۸۵–۱۹۹۴)
۷۸٬۰۰۰ (۱۹۹۴–۲۰۰۲)
رکورد تماشاگران۱۳۵٬۰۰۰
بنفیکا ۳–۱ پورتو
(۴ ژانویه ۱۹۸۷)
اندازهٔ زمین۱۰۵ × ۷۴ متر
سطحچمن
تابلوی امتیازهابله
احداث
آغاز ساخت۱۴ ژوئن ۱۹۵۳
مدت ساخت۱۹۵۹–۱۹۵۳
گشایش۱ دسامبر ۱۹۵۴
بازسازی۱۹۵۸، ۱۹۶۰، ۱۹۸۵، ۱۹۹۱، ۱۹۹۸[۱][۲]
گسترش۱۹۷۰ (۱۸۰٬۰۰۰ m2)
۱۹۸۱ (۲۱۰٬۰۰۰ m2)
۱۹۹۸ (۲۶۰٬۰۰۰ m2)
بسته‌شدن۲۲ مارس ۲۰۰۳
تخریب۲۰۰۳
هزینهٔ ساخت۱۲٬۰۳۷٬۶۸۳اسکودوی پرتغال (۱۹۵۶)
معمارژوائو سیموئش
اجاره‌کنندگان
باشگاه فوتبال بنفیکا (۲۰۰۳–۱۹۵۴)
باشگاه فوتبال بنفیکا بی (۲۰۰۳–۲۰۰۰)
وبگاه
slbenfica.pt

ورزشگاه دا لوز (انگلیسی: Estádio da Luz) یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر لیسبون، پرتغال بود. این ورزشگاه در ۱ دسامبر ۱۹۵۴ افتتاح شده و در سال ۲۰۰۳ منحل‌شد.

این ورزشگاه بیشتر برای مسابقات فوتبال مورد استفاده قرار می‌گرفت و میزبان مسابقات خانگی باشگاه فوتبال بنفیکا و تیم ملی پرتغال بود. این ورزشگاه در تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۵۴ افتتاح شد و می‌توانست حداکثر ۱۲۰٬۰۰۰ نفر را در خود جای دهد که این ورزشگاه را به بزرگترین ورزشگاه اروپا و سومین ورزشگاه بزرگ جهان از نظر ظرفیت تبدیل می‌کرد. برخی از بیشترین حضور تماشاگران در این ورزشگاه شامل بازی مقابل پورتو با ۱۳۵٬۰۰۰ نفر، نیمه‌نهایی جام باشگاه‌های اروپا ۹۰–۱۹۸۹ برابر المپیک مارسی و فینال جام جهانی قهرمانی جوانان ۱۹۹۱ بین پرتغال و برزیل با ۱۲۷٬۰۰۰ نفر در هر بازی است. همچنین این ورزشگاه میزبان فینال جام در جام اروپا ۱۹۹۲، بازی برگشت فینال جام یوفا ۱۹۸۳ و جام بین قاره‌ای ۱۹۶۲ بود.

تخریب آن در سال ۲۰۰۲ آغاز شد تا استادیو دا لوز جدید در نزدیکی همان منطقه ساخته شود.

منابع

  1. "Estádio do Sport Lisboa e Benfica (1954)" (به پرتغالی). S.L. Benfica. Archived from the original on 30 August 2017. Retrieved 7 February 2015.
  2. "Estádio da Luz (A Catedral) – until 2003". StadiumDB.com. Retrieved 7 February 2015.

پیوند به بیرون