وریسمو (نقاشی)
وِریسمو (به معنای «رئالیسم»، از کلمه ایتالیایی vero به معنای «واقعی») یک سبک نقاشی ایتالیایی قرن نوزدهم یا گروهی از سبکها بود که با جنبشهای معاصر با همین نام در ادبیات و اپرای ایتالیایی مرتبط بود. این سبک ممکن است منعکسکننده یک یا هر دو موضوع «رئالیستی»، بیزرق و برق، یا سبکی از قلمموکاری معمولاً نسبتاً آزاد باشد که مقدم بر نقاشیهای بعدی است. اگرچه این اصطلاح در دهه ۱۸۶۰ برای توصیف نقاشی سرچشمه گرفت، اما بیشتر برای توصیف ادبیات و اپرا استفاده شد، جایی که بیشتر به معنای رئالیسم اجتماعی بود که زندگی مردم فقیر را به شیوهای غیر رمانتیک، به ویژه (در ادبیات) در سیسیل عقبمانده، نشان میداد.[۱]
در نقاشی، جنبش وریسموی ایتالیایی بخشی از یک روند گستردهتر اروپایی رئالیسم (که اغلب در برخی کشورها «ناتورالیسم» نامیده میشود) بود و به طور مشخص توسط گروه نقاشان «ماکیایولی» که در دهه ۱۸۵۰ در توسکانی ظهور کرده و فعالیت میکردند، به کار گرفته میشد. اینها با کنار گذاشتن رسوم قدیمیشده نقاشی آکادمی، و نقاشی در فضای آزاد به جهت ثبت و ضبط نور و سایه و رنگهای طبیعی، از پیشگامان امپرسیونیستهای فرانسوی به شمر میروند، هرچند ماکیایولی از فعالیت خود مقصود دیگری داشتند.
مورخان هنر معاصر اغلب سعی میکنند عناصر مختلف را با انتخاب موضوع پیش پا افتاده و واقعگرایانه اجتماعی «رئالیسم» و تکنیک آرام و حتی آزاد «ناتورالیسم» از هم متمایز کنند.[۲]
اصطلاح «وریسم» (verism) گاهی اوقات در زبان انگلیسی استفاده میشود،[۳] اما این اصطلاح بیشتر به رئالیسم «زائد و بیاهمیت» برخی از مجسمههای پرتره روم باستان یا به پرداخت بسیار دقیق در نقاشی سده بیستم که به فتورئالیسم نزدیک میشود، اشاره دارد.
مطالب مرتبط
پانویس
- ↑ Thom, Paul, Opera as Art:Philosophical Sketches, p. 121, 2024, Lexington Press, شابک ۹۷۸۱۶۶۶۹۱۴۲۴۵
- ↑ "Realism" and "Naturalism", Tate glossary
- ↑ "Verism", Tate glossary