وزارت بازرگانی (چین)

وزارت بازرگانی جمهوری خلق چین
中华人民共和国商务部
Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó Shāngwùbù
نشانواره وزارت بازرگانی

ساختمان مرکزی
دید کلی سازمان
بنیان‌گذاریمارس ۲۰۰۳ (۲۰۰۳}})
سازمان پیشین
  • وزارت تجارت خارجی و همکاری اقتصادی
گونهٔ سازمانوزارتخانه تابعه شورای دولتی (سطح کابینه)
حوزهٔ قدرتدولت چین
ستادپکن
وزیر مسئول
  • وانگ ونتائو، وزیر
معاونان وزیر
  • وانگ شوون
  • لینگ جی، معاون مذاکره‌کننده تجارت بین‌الملل
  • شنگ چیوپینگ
  • گوئو تینگ‌تینگ
  • لی فی
سازمان‌های اجرایی
  • تو گنگ‌شین، رئیس تیم بازرسی و نظارت انضباطی
  • وانگ ون، مذاکره‌کننده تجارت بین‌الملل
گروه بالادستشورای دولتی
وبگاه
وزارت بازرگانی
نویسه‌های چینی ساده‌شده中华人民共和国商务部
نویسه‌های چینی سنتی中華人民共和國商務部

وزارت بازرگانی چین (MOFCOM) یک بخش اجرایی شورای دولتی جمهوری چین است که مسئولیت تدوین سیاست‌های تجارت خارجی، مقررات صادرات و واردات، سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی، حمایت از مصرف‌کننده، رقابت در بازار (تنظیم رقابت) و مذاکره در مورد توافق‌نامه‌های تجاری دو جانبه و چند جانبه است. این وزارتخانه در رتبه بیستم شورای دولتی قرار دارد. وزیر فعلی وانگ ونتائو است.

تاریخچه

در نوامبر ۱۹۴۹، یک ماه پس از تأسیس جمهوری خلق چین، حزب کمونیست چین «وزارت تجارت» (贸易部) را تشکیل داد، در حالی که وزارت امور اقتصادی (MOEA) به فعالیت خود در تایوان و چندین جزیره دیگر ادامه می‌داد.

در اوت ۱۹۵۲، نام این وزارتخانه به «وزارت تجارت خارجی» (对外贸易部) تغییر یافت. «یه جیژوانگ» نخستین وزیر بود که در سال ۱۹۶۷ در حین تصدی مقام درگذشت.

در مارس ۱۹۸۲، وزارت تجارت خارجی با «وزارت ارتباطات اقتصادی خارجی» (对外经济联络部)، «کمیسیون دولتی تنظیم مقررات واردات و صادرات» (国家进出口管理委员会) و «کمیسیون دولتی تنظیم مقررات سرمایه‌گذاری خارجی» (国家外国投资管理委员会) ادغام شد و به «وزارت روابط اقتصادی و تجارت خارجی» (对外经济贸易部) تبدیل گردید.

در مارس ۱۹۹۳، نام وزارت روابط اقتصادی و تجارت خارجی به «وزارت تجارت خارجی و همکاری اقتصادی» (对外贸易经济合作部) تغییر یافت.[۱]

در بهار ۲۰۰۳، وزارت تجارت خارجی و همکاری اقتصادی سابق تحت سازماندهی مجدد قرار گرفت و به «وزارت بازرگانی» تغییر نام داد. در طول سال ۲۰۰۳، این وزارتخانه فروم ماکائو را در منطقه ویژه اداری ماکائو به عنوان سازوکاری چندجانبه برای همکاری بین چین و کشورهای پرتغالی‌زبان تأسیس کرد.[۲]: 62 

در سال ۲۰۰۶، وزارت بازرگانی بر برنامه «پیشروی ده هزار کسب‌وکبار به غرب» نظارت کرد که در راستای تأکید اولیه دولت هو-ون بر توازن توسعه منطقه‌ای بود.[۳]: 217 

این وزارتخانه همچنین «کمیسیون دولتی اقتصاد و تجارت» و «کمیسیون دولتی برنامه‌ریزی توسعه» سابق را در خود ادغام کرده است.

وزارت تجارت
(۱۹۴۹)
وزارت تجارت خارجیوزارت ارتباطات اقتصادی خارجیکمیسیون دولتی تنظیم مقررات واردات و صادراتکمیسیون دولتی تنظیم مقررات سرمایه‌گذاری خارجی
وزارت تجارت خارجی و همکاری اقتصادی
(۱۹۹۳)		کمیسیون دولتی اقتصاد و تجارتکمیسیون دولتی برنامه‌ریزی توسعه
(۱۹۹۸)
وزارت بازرگانی
(۲۰۰۳)

از سال ۲۰۱۵، این وزارتخانه با مشارکت مؤسسات خارج از کشور، «پایگاه‌های نوآوری و کارآفرینی فراساحلی استعدادهای خارج از کشور» را با هدف انتقال فناوری پیاده‌سازی کرده است.[۴]

در سال ۲۰۱۸، این وزارتخانه اختیارات و مسئولیت‌های مربوط به ضد انحصار، مالکیت فکری، کالاهای تقلبی، کمک‌های خارجی و برخی محصولات مالی را به سایر بخش‌ها واگذار کرد.[۵]

هماهنگی کمک‌های خارجی به مسئولیت «آژانس همکاری توسعه بین‌المللی چین» (CIDCA) که تازه تأسیس شده بود، تبدیل شد.[۶]: 18  وزارت بازرگانی تمایل داشت بر استفاده از کمک‌ها برای حمایت از اهداف تجارت خارجی تأکید کند، در حالی که CIDCA به‌طور فزاینده‌ای بر استفاده از کمک‌ها برای حمایت از اهداف سیاست خارجی تأکید داشته است.[۶]: 18  وزارت بازرگانی همچنان از طریق اجرای پروژه‌های برون‌مرزی و انتخاب شرکت‌ها برای انجام آن‌ها، در کمک‌های خارجی نقش دارد.[۶]: 147 

کارکردها

وزارت بازرگانی مسئول اداره تجارت خارجی و مذاکره‌کننده اصلی تجارت خارجی چین است.[۷]: 210  این وزارتخانه همچنین به مقررات سرمایه‌گذاری خارجی رسیدگی می‌کند.[۸]: 106  این نهاد با همکاری کمیسیون توسعه و اصلاحات ملی چین (NDRC) لیست‌های منفی برای سرمایه‌گذاری‌های خارجی در سطح ملی و برای مناطق ویژه اقتصادی را تدوین می‌کند.[۵] وزارت بازرگانی کسب‌وکارهای پیمانکاری بین‌المللی شرکت‌های چینی را تأیید می‌کند؛ پیمانکاران چینی که در خارج از کشور کار می‌کنند باید نامه‌هایی از دفتر اقتصادی و تجاری وزارت بازرگانی در سفارت چین در کشور میزبان دریافت کنند.[۶]: 81 

وزارت بازرگانی علاوه بر این مسئول توسعه برنامه‌های راهبردی ملی در زمینه‌های مالی و مالیاتی است، بودجه تأمین مالی مرکزی را تدوین می‌کند، بر مخارج مالی مرکزی نظارت دارد و بودجه و حساب‌های سرمایه دولتی و صندوق ملی بیمه اجتماعی را حسابرسی می‌کند.[۸]: 40 

وزارت بازرگانی مهم‌ترین مذاکره‌کننده چین در حکمرانی جهانی مالکیت فکری است.[۷]: ۲۱۰–۲۱۱ 

این وزارتخانه همچنین مسئولیت‌هایی در زمینه روابط اقتصادی با هنگ‌کنگ، ماکائو و تایوان دارد.[۵] در همین راستا، معاون وزیر آن مین و «آنتونی لئونگ»، وزیر دارایی هنگ‌کنگ سابق، «توافق‌نامه مشارکت اقتصادی نزدیک» (CEPA) را منعقد کردند. توافق‌نامه‌های جدید به‌طور مداوم بین آن مین و وزیر دارایی فعلی، جان تسانگ، تحت نظارت CEPA مذاکره می‌شود. توافق‌نامه‌های مشابهی نیز بین وزارت بازرگانی و دبیرخانه اقتصاد و دارایی ماکائو منعقد شد.

در دهه اول پس از وضع قانون ضد انحصار چین (۲۰۰۸–۲۰۱۸)، وزارت بازرگانی مسئول تنظیم ادغام‌ها تحت این قانون بود.[۸]: ۸۹, ۱۱۰  سایر تحقیقات ضد انحصار توسط اداره دولتی صنعت و تجارت و NDRC انجام می‌شد.[۸]: 110  در آن دوره، وزارت بازرگانی دو ادغام را ممنوع کرد و در ۳۶ معامله راهکارهایی را تحمیل نمود که همه آن‌ها شامل شرکت‌های چندملیتی خارجی بودند.[۸]: 110  «اداره دولتی تنظیم بازار» در سال ۲۰۱۸ ایجاد شد و به تنظیم‌کننده اصلی ضد انحصار چین تبدیل گردید.[۸]: 29 

وزارت بازرگانی در تدوین قوانین و مقررات در حوزه‌های سیاست‌گذاری مربوط به خود مشارکت می‌کند.[۸]: 40 

رهبری

یک معاون وزیر وزارت بازرگانی در سطح وزیر، به عنوان نماینده تجارت بین‌الملل خدمت می‌کند و نماینده چین در توافق‌نامه‌های تجاری دوجانبه و چندجانبه است.[۵]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ "Chinese Ministry of Foreign Trade and Economic Cooperation". www.fmprc.gov.cn. Retrieved 2021-11-30.
  2. ↑ Shinn, David H.; Eisenman, Joshua (2023). China's Relations with Africa: a New Era of Strategic Engagement. New York: انتشارات دانشگاه کلمبیا. ISBN 978-0-231-21001-0.
  3. ↑ Ang, Yuen Yuen (2016). How China Escaped the Poverty Trap. Cornell University Press. ISBN 978-1-5017-0020-0. JSTOR 10.7591/j.ctt1zgwm1j.
  4. ↑ Yu, Cheryl (December 20, 2024). "Innovation Without Borders: The PRC's Use of Offshore Bases". Jamestown Foundation (به انگلیسی). Retrieved 2024-12-24.
  5. 1 2 3 4 "Decoding Chinese Politics". Asia Society. Retrieved 2 October 2023.
  6. 1 2 3 4 Chen, Muyang (2024). The Latecomer's Rise: Policy Banks and the Globalization of China's Development Finance. Ithaca and London: Cornell University Press. ISBN 978-1-5017-7585-7.
  7. 1 2 Cheng, Wenting (2023). China in Global Governance of Intellectual Property: Implications for Global Distributive Justice. Palgrave Socio-Legal Studies series. Palgrave Macmillan. ISBN 978-3-031-24369-1.
  8. 1 2 3 4 5 6 7 Zhang, Angela Huyue (2024). High Wire: How China Regulates Big Tech and Governs Its Economy. انتشارات دانشگاه آکسفورد. ISBN 978-0-19-768225-8.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ وزارت بازرگانی (چین) موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.