ون دیمنز لند
| سرزمین ون دیمن | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| مستعمره تاج | |||||||||
| ۱۸۲۵–۱۸۵۶ | |||||||||
 پرچم | |||||||||
.jpg) نقشۀ ۱۸۲۸ | |||||||||
| مرکز | هوبارت | ||||||||
| نام اهلیت | Van Diemonian (معمولاً Vandemonian نوشته میشود) | ||||||||
| جمعیت | |||||||||
• ۱۸۵۱ | ۷۰٬۱۳۰ | ||||||||
| تاریخچه | |||||||||
| دولت | |||||||||
| نوع | مستعمره خودگردان | ||||||||
| پادشاه | |||||||||
• ۱۸۲۵–۱۸۳۰ | جرج چهارم | ||||||||
• ۱۸۳۰–۱۸۳۷ | ویلیام چهارم | ||||||||
• ۱۸۳۷–۱۸۵۶ | ملکه ویکتوریا | ||||||||
| نایبفرماندار | |||||||||
• ۱۸۲۵–۱۸۳۶ | جورج آرتور، بارونت اول «نخستین» | ||||||||
• ۱۸۵۵–۱۸۵۶ | سر هنری یانگ «آخرین» | ||||||||
| تاریخچه | |||||||||
• استقلال از مستعمرۀ نیو ساوت ولز | ۳ دسامبر ۱۸۲۵ | ||||||||
• تغییر نام به تاسمانی و خودگردانی | ۱۸۵۶ | ||||||||
| |||||||||
| امروزه بخشی از | استرالیا | ||||||||
.svg.png){kind=small}
ون دیمنز لند (انگلیسی: Van Diemen's Land) (سرزمین فان دیمن) نام تاریخی بخشی از قاره استرالیا است که امروزه «ایالت تاسمانی» را تشکیل میدهد. این سرزمین در ابتدای سده نوزدهم میلادی یکی از مهمترین مستعمرههای بریتانیا و محل تبعید محکومان بود و نقش مهمی در گسترش نفوذ استعماری بریتانیا در جنوب اقیانوس آرام داشت. نام «ون دیمِنز لند» را کاشف هلندی، ابل تاسمان، در سال ۱۶۴۲ بر این جزیره نهاد. این نام به افتخار آنتونی فان دیمِن، فرماندار کل کمپانی هند شرقی هلند، انتخاب شد. تاسمان نخستین اروپاییای بود که جزیره را دور زد و وجود آن را ثبت کرد، هرچند اروپاییها تا بیش از یک قرن پس از آن اقدام جدی برای سکونت دائمی در این منطقه انجام ندادند.
در اوایل سده نوزدهم، دولت بریتانیا برای کاهش فشار بر زندانهای داخلی و ایجاد یک پایگاه راهبردی در جنوب، تصمیم به ایجاد مستعمرهای در این جزیره گرفت. از سال ۱۸۰۳، با انتقال نخستین گروه زندانیان و نگهبانان، ون دیمِنز لند به یکی از مهمترین مراکز تبعید کیفری بریتانیا در نیمکره جنوبی تبدیل شد. در دهههای بعد، هزاران زندانی انگلیسی، ایرلندی، اسکاتلندی و ولزی به این جزیره فرستاده شدند و در سختترین شرایط، از ساخت جادهها و بندرها تا قطع درختان و کارهای سخت کشاورزی، نیروی کار مستعمره را تشکیل دادند. مستعمره پورت آرتور، در شرق جزیره، به یکی از نمادهای این دوران بدل شد؛ مکانی که به دلیل انزوای طبیعیاش از جمله شدیدترین نظامهای تنبیهی امپراتوری بریتانیا را در خود جای داده بود.
ون دیمِنز لند همچنین صحنه یکی از تلخترین فصلهای برخورد استعماری با بومیان استرالیا بود. مردم بومی تاسمانی، که پیش از ورود اروپاییان هزاران سال در این جزیره زیسته بودند، با موج مهاجرت، بیماری و خشونت استعماری بهشدت آسیب دیدند. «جنگ سیاه»، اصطلاحی که برای توصیف درگیریهای دهه ۱۸۲۰ و ۱۸۳۰ میان استعمارگران و بومیان استفاده میشود، به کاهش گسترده جمعیت بومیان انجامید و بسیاری از آنان به جزیره فلیندرز در تنگه باس منتقل شدند؛ اتفاقاتی که امروز بهعنوان نمونهای از پاکسازی قومی و سیاستهای استعماری بریتانیا تلقی میشود.
از دهه ۱۸۳۰ میلادی، رشد آرام اقتصاد کشاورزی، افزایش جمعیت آزاد، و فشار افکار عمومی در بریتانیا روند تبعید زندانیان را تضعیف کرد. در سال ۱۸۵۳، تبعید رسمی محکومان لغو شد. دو سال بعد، در ۱۸۵۶، برای کاستن از بار منفی نام مستعمره، «ون دیمِنز لَند» رسماً به «تاسمانی» تغییر نام یافت؛ نامی برگرفته از همان کاشف هلندی که سیصد سال پیش نخستین اروپایی پاگذاشته به آنجا بود. این تغییر نام بخشی از روند تثبیت هویت جدید جزیره بود؛ هویتی که از «مستعمره تبعیدگاه» فاصله میگرفت و به سمت تبدیل شدن به یک جامعه مهاجرنشین آزاد پیش میرفت.
در ساختار امروزی، تاسمانی یکی از ایالتهای کشور استرالیاست و مرکز آن شهر هوبارت است؛ شهری که نخستینبار در دوران ون دیمِنز لند بهعنوان سکونتگاه استعمارگران بنیان گذاشته شد. میراث آن دوره همچنان در بسیاری از سازههای سنگی زندانها، ساختمانهای دولتی و شبکه راههای اولیه قابل مشاهده است. همچنین بحث دربارهٔ پیامدهای میراث استعماری، سرکوب بومیان، و نقش جزیره در تاریخ نظام تبعید بریتانیا بخشی مهم از پژوهشهای تاریخی مربوط به این دوره را تشکیل میدهد.
جستارهای وابسته
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Van Diemen's Land». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱ دسامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
