ویستاویژن

نشان‌واره تایپوگرافی ویستاویژن.

ویستاویژن (به انگلیسی: VistaVision)، یک فرمت فیلم‌برداری سینمایی با وضوح بالا است که که در سال ۱۹۵۴ با سرمایه‌گذاری استودیوی پارامونت پیکچرز ایجاد شد، در این سیستم، نوار فیلم ۳۵ میلی‌متری به‌جای حرکت عمودی، به‌صورت افقی از درون دوربین عبور می‌کند. این شیوه باعث می‌شود هر فریم به‌اندازهٔ هشت حفرهٔ فیلم فضای بیشتری را در بر گیرد و در نتیجه تصویری با جزئیات بیشتر و دانه‌بندی ریزتر به‌دست آید.

تکنیک فیلمبرداری

دوربین فیلم‌برداری سینمایی «میتچل» برای فیلم‌برداری در فرمت ویستاویژن با کاست‌های عمودی بزرگ‌شده طراحی شده بود تا افزایش دو برابری مصرف فیلم را جبران کند.

نسبت تصویر در ویستا ویژن حدود ۱٫۵ به ۱ است که نمایی عریض‌تر و کیفیتی بالاتر نسبت به فرمت‌های مرسوم ۳۵ میلی‌متری ایجاد می‌کند.

ویستاویژن فیلم را به صورت افقی (مانند دوربین‌های عکاسی و آی‌مکس) از داخل دوربین عبور می‌دهد، نه به صورت عمودی. این تغییر باعث ایجاد تصویری با وضوح بالاتر و کیفیت بهتری می‌شود.[۱]

پارامونت نخستین فیلم ساخته‌شده با این فرمت به نام کریسمس سفید را در سال ۱۹۵۴ اکران کرد.[۲] این فرمت سپس در ده‌ها فیلم دهه ۱۹۵۰ مورد استفاده قرار گرفت، از جمله در حماسهٔ مشهور ده فرمان ساختهٔ سیسیل بی. دمیل و یا در جویندگان ساختهٔ جان فورد. آلفرد هیچکاک نیز یکی از کارگردانان پرکار دوران ویستاویژن بود و پنج فیلم خود را با این فرمت ساخت، از جمله سرگیجه و شمال از شمال‌غربی.

پانویس

  1. ↑ ‘One Battle After Another’ Is in VistaVision. Should You Care?, The New York Times
  2. ↑ Hart, Martin (1996). "The Development of VistaVision: Paramount Marches to a Different Drummer". Widescreen Museum. Retrieved 2016-05-07.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.