ویشهراد
| ویشهراد | |
|---|---|
| نام بومی Vyšehrad | |
 ویشهراد از نمای شمال غربی | |
| نوع | میراث جهانی و میراث ملی |
| مختصات | ۵۰°۰۳′۵۱″ شمالی ۱۴°۲۵′۱۰″ شرقی / ۵۰٫۰۶۴۱۷°شمالی ۱۴٫۴۱۹۴۴°شرقی |
| ساختهشده | سده دهم میلادی |
| سبک(های) معماری | رمانسک ، گوتیک ، نوگوتیک ، باروک |
  موقعیت ویشهراد در جمهوری چک | |
ویشهراد (چکی: Vyšehrad) (به معنی: قلعۀ بالا)، (آلمانی: Wyschehrad یا Prager Hochburg)؛ یک دژ تاریخی در پراگ، جمهوری چک است که در فاصله کمی بیش از ۳ کیلومتری جنوب شرقی قلعه پراگ و در کرانه شرقی رود ولتاوا واقع شده است.[۱] این دژ احتمالاً در قرن دهم میلادی بنا شده است. در داخل این قلعه، کلیسای پطرس و پولس مقدس و همچنین گورستان ویشهراد قرار دارند که مدفن بسیاری از مشاهیر چک از جمله آنتونین دورژاک، بدریخ اسمتانا، کارل چاپک و آلفونس موخا است. همچنین قدیمیترین سازه پراگ، یعنی تالار گرد و گنبددار مارتین مقدس متعلق به قرن یازدهم، در این مجموعه قرار دارد.
تاریخچه
افسانههای محلی حاکی از آن است که ویشهراد محل نخستین سکونتگاهی بوده که بعدها به پراگ تبدیل شد، هرچند این ادعا تاکنون از نظر تاریخی اثبات نشده است.
طبق اساطیر، دوک کروک در جستجوی اقامتگاهی امنتر از بودچ، ویشهراد را بنیان نهاد. او دستور داد بر فراز صخرهای تند در بالای رودخانه ولتاوا، جنگل را قطع کرده و قلعهای بنا کنند. همچنین بر اساس افسانهها، شاهزاده کرژسومیسل شوالیهای به نام «هوریمیر» را به دلیل آسیب رساندن به معادن نقره در ویشهراد زندانی کرد؛ هوریمیر با اسب خود «شمیک» از روی دیوارها و از فراز «حمام لیبوشه» به داخل رودخانه پرید.
هنگامی که دودمان پرژمیسل در محل فعلی قلعه پراگ مستقر شدند، این دو قلعه برای حدود دو قرن دارای حوزههای نفوذ متضاد بودند. دوران اوج ویشهراد در نیمه دوم قرن یازدهم بود، زمانی که وراتیسلاو دوم اقامتگاه خود را از قلعه پراگ به ویشهراد منتقل کرد و دژ اصلی به مجموعهای شامل کاخ سلطنتی، کلیسا و مقر کپیتول تبدیل شد. این دوره رشد در حدود سال ۱۱۴۰ میلادی، زمانی که شاهزاده سوبسلاف یکم مقر خود را به قلعه پراگ بازگرداند، به پایان رسید.[۲]
زمانی که کارل چهارم، امپراتور مقدس روم، در اوایل قرن چهاردهم ساخت قلعه پراگ را در ابعاد کنونیاش آغاز کرد، ویشهراد که رو به ویرانی بود به عنوان اقامتگاه سلطنتی رها شد. بعدها تمام مجموعه توسط کارل چهارم بازسازی شد و استحکامات جدیدی با دو دروازه و یک کاخ سلطنتی ساخته شد. در آغاز جنگهای هوسی، هوسیها در سال ۱۴۲۰ ویشهراد را تصرف و غارت کردند. نیروهای پادشاه جورج پودبرادی نیز در سال ۱۴۴۸ همین کار را انجام دادند. پس از آن قلعه متروکه و ویران شد. در قرن هفدهم، زمانی که پادشاهی هابسبورگ پس از جنگ سیساله بر سرزمینهای چک تسلط یافت، در سال ۱۶۵۴ این محل را به سبک باروک بازسازی کرد و آن را به یک مرکز آموزشی برای ارتش امپراتوری و بخشی از دیوارهای دفاعی شهر تبدیل نمود.
شکل کنونی ویشهراد به عنوان یک اقامتگاه مستحکم با خاکریزهای آجری عظیم، سنگرها و دروازههای «تابور» و «لئوپولد»، نتیجه بازسازیهای دوران باروک است. «دروازه آجری» (Cihelná brána) سازهای به سبک امپراتوری متعلق به سال ۱۸۴۱ است. بخش اصلی دروازه «اشپیچکا»، بخشهایی از پل رمانسک و برج دیدهبانی ویران شده گوتیک معروف به «حمام لیبوشه» تنها قطعات باقیمانده از قرون وسطی هستند. روتوندای رمانسک سنت مارتین به نیمه دوم قرن یازدهم بازمیگردد.[۲] ویشهراد در سال ۱۸۸۳ به بخشی از شهر پراگ تبدیل شد. امروزه این منطقه یکی از محلههای تاریخی و ثبتی شهر است.
در قرن بیست و یکم، ویشهراد به یک پارک عمومی تبدیل شده است که مکانی محبوب برای تفریح و جشنها، بهویژه جشنهای شب سال نو در میان مردم چک است.[۳]
نمای جلویی بازیلیکای قدیسان پطرس و پولس
گورستان ویشهراد
ستون شیطان
قدیمیترین روتوندای سنت مارتین متعلق به قرن ۱۱.jpg)
حمام لیبوشه
دروازه آجری در ویشهراد
تندیسها
- تندیسهای اثر یوزف واتسلاو میسلبک در جنوب کلیسا (که در اصل متعلق به پل پالاتسکی بودند):
- لیبوشه و پرژمیسل – فرمانروایان اساطیری چک که در قرن هشتم در ویشهراد مستقر شدند.
- تستیراد و شارکا – شخصیتهای «جنگ دوشیزگان»؛ زمانی که زنان پس از مرگ لیبوشه قلعه «دوین» را بر روی تپه مقابل ویشهراد بنا کردند.
- لومیر و پیسن – لومیر خواننده افسانهای مشهوری بود که پس از پایان جنگ دوشیزگان از خواندن آواز پیروزی برای مردان خودداری کرد و در عوض دربارهٔ ویشهراد باشکوه سرود.
- زابوی و اسلاووی – رهبران شورش علیه تهاجم نیروهای آلمانی شارلمانی که گفته میشود در سال ۸۰۵ میلادی در نبردی پیروز شدند.
- تندیس میکولاش کارلاخ
- تندیس سنت واتسلاو اثر یوهان گئورگ بندل
- نیمتنه واتسلاو اشتولک
لیبوشه و پرژمیسل
تستیراد و شارکا
لومیر و پیسن
زابوی و اسلاووی
میکولاش کارلاخ
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Granville Baker, From a Terrace in Prague, pg. 44, Echo Library (2008), شابک ۱−۴۰۶۸−۲۷۷۷−۰
- 1 2 Ehrenberger, Tomaš The Most Beautiful 88 Castles, pg. 114, Kartografie Praha a.s. , شابک ۸۰−۷۰۱۱−۷۴۵−۱
- ↑ Morskyjezek (January 2006). "Silvestr v Praze". NvB: Bored in Brno. Retrieved 24 January 2014.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Vyšehrad». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
