ویلیام او داگلاس
ویلیام او داگلاس | |
|---|---|
.jpg) | |
| قاضی دستیار دیوان عالی ایالات متحده آمریکا | |
| دوره مسئولیت ۱۷ آوریل ۱۹۳۹ – ۱۲ نوامبر ۱۹۷۵[۱] | |
| نامزد کننده | فرانکلین دلانو روزولت |
| پس از | Louis Brandeis |
| پیش از | جان پال استیونز |
| ۳مین رئیس کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا | |
| دوره مسئولیت ۱۷ اوت ۱۹۳۷ – ۱۵ آوریل ۱۹۳۹ | |
| رئیسجمهور | فرانکلین دلانو روزولت |
| پس از | James Landis |
| پیش از | Jerome Frank |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | William Orville Douglas ۱۶ اکتبر ۱۸۹۸ |
| درگذشته | ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۸۰ (۸۱ سال) بتزدا، مریلند |
| ملیت | ایالات متحده آمریکا |
| حزب سیاسی | حزب دموکرات |
| همسر(ان) |
|
| فرزندان | ۲ |
| تحصیلات | Whitman College (بیای) دانشگاه کلمبیا (LLB) |
ویلیام او داگلاس (به انگلیسی: William O. Douglas) (۱۶ اکتبر ۱۸۹۸ – ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۸۰) یک حقوقدان آمریکایی بود که از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۷۵ به عنوان قاضی دستیار دیوان عالی ایالات متحده خدمت کرد. داگلاس به دلیل دیدگاههای عمیقاً ترقیخواهانه و آزادیخواهانهاش شناخته میشود و اغلب از او به عنوان لیبرالترین قاضی در تاریخ دیوان عالی آمریکا یاد میشود. او در سال ۱۹۳۹ به پیشنهاد رئیسجمهور فرانکلین د. روزولت و در ۴۰ سالگی تأیید شد و یکی از جوانترین قضات تاریخ دیوان عالی بود. داگلاس همچنین طولانیترین دوران خدمت در تاریخ این نهاد را دارد: ۳۶ سال و ۲۰۹ روز.
او دوران کودکی سخت و پرجابهجاییای داشت، اما با بورس تحصیلی وارد کالج ویتمن شد. در سال ۱۹۲۵ از مدرسه حقوق کلمبیا فارغالتحصیل شد و سپس به هیئت علمی مدرسه حقوق ییل پیوست. پس از مدتی، به عنوان سومین رئیس «کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا» منصوب شد و در همان سال ۱۹۳۹ به جانشینی قاضی لوئیس براندیس به دیوان عالی راه یافت. داگلاس در سال ۱۹۴۴ در میان گزینههای جدی برای معاونت ریاستجمهوری حزب دموکرات بود و پیش از انتخابات ۱۹۴۸ نیز جنبشی ناموفق برای نامزدیاش شکل گرفت. او تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۷۵ در دیوان عالی باقی ماند و پس از او جان پل استیونز جانشینش شد. داگلاس رکورد بیشترین تعداد نظر حقوقی در میان تمام قضات دیوان عالی را دارد.
از مهمترین آرای او رأی تاریخی Griswold v. Connecticut (۱۹۶۵) است که حق حریم خصوصی در قانون اساسی را پایهگذاری کرد و مبنای پروندههای بعدی چون آیزناشتات در برابر بیرد، رو در برابر وید، لارنس در برابر تگزاس و ابرگفل در برابر هاجز شد. داگلاس همچنین در رأی تاریخی براون در برابر هیئت آموزش که جداسازی نژادی در مدارس عمومی آمریکا را غیرقانونی اعلام کرد، مشارکت داشت.
داگلاس منتقد سرسخت جنگ ویتنام و از پیشگامان دفاع از محیطزیست بود.[۲]
ارتباط با ایران
پس از قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ در ایران، جان اف کندی و رابرت کندی در کاخ سفید جلساتی با حضور مقامات ارشد، از جمله قاضی ویلیام داگلاس، تشکیل دادند. داگلاس در کتاب خاطراتش[۳] درباره این جلسه نوشته است: "زمانی که شاه به آمریکا دعوت شده بود، من با رئیسجمهور صحبت کردم. از ابعاد فساد در ایران گفتم. بالاخره هم کندی به این نتیجه رسید که شاه انسان فاسدی است و قابل اطمینان نیست. قرار بر آن شد که حمایت آمریکا از شاه را متوقف و او را ناچار به استعفا کنیم." به گفتهی داگلاس قرار بود "یک شورای سلطنت سرکار بیاید" و «حتی ترکیب این شورا هم انتخاب شده بود.»[۴]
منابع
- ↑ "Members of the Supreme Court of the United States". دیوان عالی ایالات متحده آمریکا. Archived from the original on 29 April 2010. Retrieved 21 April 2010.
- ↑ "William O. Douglas". Wikipedia (به انگلیسی). 2025-10-07.
- ↑ William O. Douglas, The Court Years: 1939-1975 (New York, 1980), pp. 303-304.
- ↑ میلانى، عباس. نگاهی به شاه. تورنتو: نشر پرشین سیرکل، چاپ دوم (ویرایش اول)، بهار ۱۳۹۴، ص ۳۷۷.
پیوند به بیرون
