ویمالا پونز
ویمالا پونز | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۱۵ مارس ۱۹۸۶ (۳۹ سال) |
| ملیت | فرانسه |
| محل تحصیل | دانشکده ملی هنرهای دراماتیک |
| پیشه | بازیگر |
| سالهای فعالیت | ۲۰۰۶–اکنون |
ویمالا پونز (انگلیسی: Vimala Pons؛ زادهٔ ۱۵ مارس ۱۹۸۶) بازیگر اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
از فیلمها یا برنامههای تلویزیونی که در آن نقش داشته میتوان به او، در سایه زنان و پسران وحشی اشاره کرد.
زندگینامه
ویمالا پونز در ۴ فوریه ۱۹۸۳ در تریواندروم در استان کرالا هند متولد شد و تا ۶ سالگی به فرانسه بازنگشت.
او دختر فرانسین بلومنفلد، یک طراح داخلی متولد ۱۹۴۱ در یک خانواده یهودی (که توسط جاستینین گیلایزو، عضو مقاومت فرانسه و شبکه اتحاد، که در سال ۱۹۴۴ دستگیر و توسط نازیها به قتل رسید، در منطقه وانده پنهان شده بود) و کارمند کردی اگریکول بود.
او تا ۱۵ سالگی در سطح بالایی تنیس و کاراته بازی میکرد. این تجربه منجر به اولین برخورد او با دنیای بازیگری شد، زیرا در ۱۲ سالگی برای اجرای برنامه کودکان "Ça cartoon" برای فصل تعطیلات انتخاب شد، پس از اینکه یکی از همکلاسیهایش را از کلاسهای تنیس تا محل تست بازیگری همراهی کرد.
پس از فارغالتحصیلی از دبیرستان، در رشته تاریخ هنر در مرکز میشله و سپس در رشته مطالعات فیلم در دانشگاه سنت دنیس ثبت نام کرد، با این آرزو که در مدرسه فیلم لا فمیس در رشته فیلمنامهنویسی تحصیل کند.
سپس به برنامه رایگان مدرسه تئاتر کورس فلوران پیوست و در آنجا جایزه اولگا هورستیگ را دریافت کرد. با بازیگرانی که در آنجا ملاقات کرد، اولین فیلم کوتاه خود را با عنوان "۱۷:۱۰" (۵:۱۰ بعد از ظهر) کارگردانی کرد. با این حال، فیلم ناتمام ماند، زیرا ویمالا پونز هرگز تدوین آن را شروع نکرد.
پس از این تجربه، او بهطور قطعی به بازیگری روی آورد و وارد هنرستان ملی هنرهای نمایشی (CNSAD) شد و در کلاس سال ۲۰۰۸ زیر نظر موریل مایِت، دانیل مسگویچ، آندری سِوِرین و دومینیک والادیه آموزش دید.
پس از این آموزش، او یک برنامه یک سال و نیمه را در مرکز ملی هنرهای سیرک در شالون-آن-شامپاین به پایان رساند و در شعبدهبازی و تعادل تخصص گرفت. در آنجا با تسیرهاکا هریول، ماروسیا دیاز وربکه و اروان هاکیون لارچر آشنا شد و با آنها یک پروژه تحقیقاتی در مورد نویسندگی سیرک را آغاز کرد.
در سال ۲۰۰۹، او در *داستان در صحنه، نامههایی به دوشس ماری-کریستین*، به کارگردانی الیزابت بادینتر، در تئاتر ویو-کلمبیر پاریس اجرا کرد.
در سال ۲۰۱۰، او در فیلم کوتاه *ژورایی که یک کفش میپوشد* ساخته بایا کاسمی بازی کرد، نقشی که جوایزی را در چندین جشنواره برای او به ارمغان آورد.
در سال ۲۰۱۱، او نقش اصلی فیلم بلند *مانگرو* ساخته فردریک شوفات و جولی گیلبرت را بازی کرد که نامزد دریافت جایزه پلنگ طلایی در شصت و چهارمین جشنواره بینالمللی فیلم لوکارنو در سال ۲۰۱۱ و بعداً در جشنواره بینالمللی فیلم بوسان در کره جنوبی شد.
در سال ۲۰۱۴، او نقش اصلی زن را در فیلم *La Fille du 14 juillet* ساخته آنتونین پرتجاتکو بازی کرد؛ او دختری است که شخصیت اصلی داستان عاشق او میشود. این فیلم در بخش دو هفته کارگردانان جشنواره کن به نمایش درآمد، نامزد جایزه سزار برای بهترین فیلم اول شد و تحسین گسترده منتقدان را به دست آورد. او چند سال بعد برای فیلم *The Law of the Jungle* که در گویان فرانسه فیلمبرداری شده بود، دوباره با این کارگردان همکاری کرد. همچنین در سال ۲۰۱۴، او نقش اصلی زن را در فیلم *Vincent Has No Scale* ساخته توماس سالوادور بازی کرد.
در سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۲۱، او در دو فیلم بلند از برتراند مندیکو بازی کرد. در سال ۲۰۲۲، او نمایش *The Denver Perimeter* را خلق و در آن اجرا کرد.
در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۵، او به عنوان رئیس هیئت داوران فیلمهای بلند جشنواره بینالمللی فیلمهای فانتزی جراردمر ۲۰۲۵ معرفی شد.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Vimala Pons». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۱ آوریل ۲۰۲۲.
پیوند به بیرون
