پائولو گوتسانتی
پائولو گوتسانتی | |
|---|---|
![]() | |
| نمایندهٔ مجلس سفلی از استان رم | |
| دوره مسئولیت ۲۹ آوریل ۲۰۰۸ – ۱۴ مارس ۲۰۱۳ | |
| سناتور جمهوریخواه ایتالیا از لاتیوم | |
| دوره مسئولیت ۲۸ آوریل ۲۰۰۶ – ۲۸ آوریل ۲۰۰۸ | |
| سناتور جمهوریخواه ایتالیا از لمباردی | |
| دوره مسئولیت ۳۰ مه ۱۹۹۴ – ۲۷ آوریل ۲۰۰۶ | |
| حوزه انتخاباتی | برشا، ایتالیا |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۱ اوت ۱۹۴۰ (۸۵ سال) رم، ایتالیا |
| ملیت | ایتالیایی |
| حزب سیاسی | فورزا ایتالیا (۲۰۱۴-اکنون) |
| دیگر عضویتهای سیاسی | حزب سوسیالیست ایتالیا (تا سال ۱۹۹۴) فورزا ایتالیا (۱۹۹۴ تا ۲۰۰۹) خلق آزادیخواه (۲۰۰۹) حزب لیبرال ایتالیا (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴) |
| فرزندان | ۶، از جمله سابینا، کورادو گوتسانتی و کاترینا[۱] |
| اقامتگاه | رم، لاتیوم، ایتالیا |
| پیشه | روزنامهنگار |
پائولو گوتسانتی (انگلیسی: Paolo Guzzanti؛ زادهٔ ۱ اوت ۱۹۴۰) سیاستمدار، عضو پیشین «حزب سوسیالیست ایتالیا» و روزنامهنگار اهل ایتالیا است.
گوتسانتی به نمایندگی از حزب فورزا ایتالیا به مجلس ایتالیا انتخاب شد. از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶، او رئیس کمیسیون میترخین بود، کمیسیونی پارلمانی که توسط اکثریت ائتلاف راست میانه مأموریت یافته بود تا نقش کاگب در ایتالیا را بررسی کند. از همان ابتدا، این کمیسیون با انتقاد مواجه شد،[۲] زیرا گفته میشد نقش اصلی آن تنها تخریب حزب کمونیست سابق ایتالیا و ائتلاف مخالف چپ میانه بوده است.[۳] بر اساس مصاحبهای با عامل سابق کاگب، یفگنی لیماف، منتشرشده در روزنامه لا رپوبلیکا، سیاستمداران چپگرای ایتالیایی که هدف تخریب بودند شامل رومانو پرودی، ماسیمو دآلما و آلفونسو پکورارو اسکانیو میشدند. این کمیسیون در سال ۲۰۰۶ بدون هیچ نتیجهای تعطیل شد.[۴] بر اساس نظر مخالفان که گزارش اقلیت خود را ارائه کردند، این فرضیه نادرست بود و هدف کمیسیون تخریب رومانو پرودی بود.[۵] اتهامات مربوط به کاگب علیه او توسط پرودی رد شد. الکساندر لیتویننکو، مأمور سابق سرویس امنیت فدرال روسیه (FSB) نیز گفت که معاون رئیس این سرویس، آناتولی تروفیموف، «دقیقاً نگفت پرودی عامل کاگب است، زیرا کاگب از بهکاربردن این واژه خودداری میکند.»[۶]
او روزنامهنگار آوانتی!، لا رپوبلیکا و لا استامپا بود.
سه فرزند او، کورادو گوتسانتی، سابینا گوتسانتی و کاترینا گوتسانتی بازیگر و هنرمند سینما هستند.
منابع
- ↑ Guzzanti, Paolo. "Nasce un caso: il mio. Guzzanti è sempre stato matto? Lo è diventato? [...]" (به ایتالیایی). Archived from the original on 17 August 2009. Retrieved 2 April 2025.
- ↑ "Mitrokhin, un'arma contro Prodi". L'Unità. 1 December 2006. pp. 1, 3.
- ↑ Stille, Alexander (11 December 2006). "The Secret Life of Mario Scaramella". Slate. Archived from the original on 20 September 2018. Retrieved 19 July 2023.
- ↑ Alberto Custodero (2006-11-28). "Mitrokhin, Amato apre un'inchiesta". La Repubblica.
- ↑ "Commissione parlamentare d'inchiesta concernente il 'dossier Mitrokhin' e l'attività di'intelligence italiana – Relazione di minoranza sull'attività istruttoria svolta sull'operazione Impedian" (PDF) (به ایتالیایی). Italian Parliament. 16 December 2004. Retrieved 24 July 2023.
- ↑ "Prodi slams TV over spy claim". Reuters. 2007-01-23. Archived from the original on 2021-11-12. Retrieved 2021-11-12.
