پادشاهی کوماژن

کوماژن

Κομμαγηνή
Commagene
۱۶۳ پ. م – ۷۲ میلادی
نقشه کوماژن در سال ۵۰ میلادی به رنگ صورتی روشن در سمت چپ. کشورهای همسایه آن نیز ارمنستان، سوفن، اسروئن، و امپراتوری‌های روم و اشکانی هستند.
نقشه کوماژن در سال ۵۰ میلادی به رنگ صورتی روشن در سمت چپ. کشورهای همسایه آن نیز ارمنستان، سوفن، اسروئن، و امپراتوری‌های روم و اشکانی هستند.
پایتختسام‌شاد
زبان(های) رایجزبان یونانی (زبان رسمی)[۱]
زبان فارسی (خاندان حاکم)[۲]
زبان آرامی (بومی‌های آن منطقه)
دین(ها)
ترکیبی از باورهای یونانی و ایرانی[۳]
حکومتپادشاهی
پادشاه 
• ۱۶۳ پ. م – ۱۳۰ پ. م
بطلمیوس
• ۳۸ میلادی – ۷۲ میلادی
آنتیوخوس چهارم
دوره تاریخیعصر هلنیستی
• بنیان‌گذاری
۱۶۳ پ. م
• فروپاشی
۷۲ میلادی
پیشین
پسین
سوفن
امپراتوری روم
امروز بخشی ازترکیه
آناتولی در اوایل قرن یکم میلادی و کوماژن به عنوان یک دولت دست‌نشانده رومی

امپراتوری کوماژن یا امپراتوری کوماگن (زبان یونانی: Κομμαγηνή، انگلیسی: Commagene) یک پادشاهی یونانی-ایرانی بود که توسط یک خاندان ایرانی هلنی‌شده از دودمان یرواندی، که بر ساتراپی ارمنستان حکومت می‌کردند، اداره می‌شد.[۴] این پادشاهی در منطقه جنوب آناتولی امروزی در نزدیکی انطاکیه، در مکان شهر باستانی سام‌شاد که پایتخت آن بود و مناطق اطراف آن مستقر بود.[۵][۶][۷] نام شهر سام‌شاد در عصر آهن، کوموه بوده و احتمالاً کوماژن از این نام بدست آمده باشد.[۸]

کوماژن به عنوان یک «کشور حائل» میان کشورهای ارمنستان، اشکانی، سلوکی، و روم شناخته‌است؛[۹] و به همین ترتیب از نظر فرهنگی، دارای هویتی ترکیبی از این چهار کشور بود.[۱۰] پادشاهان کوماژن، نسب خود را به یرواند یکم و از آن طریق خود را از تبار داریوش بزرگ هخامنشی می‌رساندند، زیرا یرواند با روزگون دختر اردشیر دوم هخامنشی ازدواج کرده بود که نوادگان داریوش بزرگ بود.[۱۱][۱۲] قلمرو کوماژن تقریباً با استان‌های ترکیه امروزی آدیامان و شمال عینتاب مطابقت دارد.[۱۳]

در حدود سال ۱۶۴ پیش از میلاد، بعد از مرگ آنتیوخوس چهارم، منطقه کوماژن توسط پادشاه بطلمیوس مستقل گردید.[۱۴]

کوماژن از ۱۷ میلادی تا ۳۸ میلادی توسط تیبریوس یکی از استان‌های امپراتور روم گردید و بالاخره کوماژن از سال ۳۸ میلادی تا ۷۲ میلادی به دستور کلودیوس به پادشاهی مستقل بدل گردید و آنتیوخوس چهارم کوماژن به سلطنت رسید. در نهایت پادشاهی کوماژن در ۷۲ میلادی توسط وسپاسیان ضمیمه امپراتوری روم گردید.[۱۵]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ Shayegan 2016, p. 13.
  2. ↑ Ball 2002, p. 436.
  3. ↑ Shayegan 2016‌ p. 13 ; Ball 2002‌ p. 436 ; Strootman 2020‌ p. 214
  4. ↑ Canepa 2010‌ p. 13 ; Garsoian 2005 ; Erskine‌ Llewellyn-Jones & Wallace 2017‌ p. 75 ; Canepa 2015‌ p. 80 ; Sartre 2005‌ p. 23 ; Widengren 1986‌ pp. 135–136 ; Merz & Tieleman 2012‌ p. 68 ; Ball 2002‌ p. 436 ; Shayegan 2016‌ pp. 8, 13 ; Strootman 2020‌ p. 205 ; Facella 2021 ; Michels 2021‌ p. 485 ; Toumanoff 1963‌ p. 278 ; Gaggero 2016‌ p. 79 ; Allsen 2011‌ p. 37 ; Olbrycht 2021‌ p. 38 ; Drower et al. 2021 ; Ferguson 2021‌ p. 170 ; Boyce & Grenet 1991‌ p. 309 ; Vlassopoulos 2013، ص. 312; Crone 2012، ص. 351; Graf 2019‌ p. III ; Jacobs & Rollinger 2021‌ p. 1660 ; Russell 1986‌ pp. 438–444 ; Spawforth 2016; Sherwin-White و Kuhrt 1993، ص. 193; Campbell 2015‌ p. 27
  5. ↑ Frank McLynn (2010). Marcus Aurelius: A Life. New York: Da Capo Press. p. 377. ISBN 0-7867-4580-0.
  6. ↑ Yarshater, Ehsan (1983). The Cambridge History of Iran, Volume 3: The Seleucid, Parthian and Sasanid Periods, Part 1 of 2 (in Greek). کمبریج، United Kingdom: Cambridge University Press. p. 535 (627). ISBN 978-0-521-20092-9. Retrieved 20 February 2014.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:وضعیت پیوند (رده)
  7. ↑ Wolfgang, Haase (1986). Aufstieg und Niedergang der römischen Welt: Geschichte und Kultur Roms im spiegel der neueren Forschung. Walter de Gruyter. p. 736. ISBN 3-11-007337-4.
  8. ↑ Blömer & Winter (2011), p. 142.
  9. ↑ Lang 1983, p. 510.
  10. ↑ Lang 1983, p. 535.
  11. ↑ Cook, J.M. (1993). The Persian Empire (Repr. ed.). New York: Barns & Noble Books. pp. 170, 173, 193, 212, 213, 216, 217, 221–223, 257, 263. ISBN 978-1-56619-115-9.
  12. ↑ Hovannisian, Richard G. (1997). The Armenian People from Ancient to Modern Times - 2 Vols. St. Martin's Press, New York.
  13. ↑ Blömer & Winter (2011), p. 13.
  14. ↑ Sartre, M. , The Middle East under Rome (2007), p. 23
  15. ↑ Hazel, J. (2002). Who's Who in the Roman World. Psychology Press. p. 13. ISBN 978-0-415-29162-0. Retrieved 20 February 2014.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:وضعیت پیوند (رده)

منابع