پادشاه راک

پادشاه راک
آلبوم استودیویی از
ران-دی.ام.سی
انتشار۲۱ ژانویهٔ ۱۹۸۵[۱][۲]
ضبط۱۹۸۴
استودیوگرین استریت استودیو، نیویورک
ژانررپ راک
مدت۴۳:۴۶
ناشر
تهیه‌کننده
گاه‌نگاری ران-دی.ام.سی
ران-دی.ام.سی
(۱۹۸۴)		 پادشاه راک
(۱۹۸۵)		 برافراشتن جهنم
(۱۹۸۶)
تک‌آهنگ‌های پادشاه راک
  1. «پادشاه راک»
    تاریخ انتشار: ۱۵ ژانویه ۱۹۸۵
  2. «زیادی حرف میزنی»
    تاریخ انتشار: ۱۹۸۵
  3. «جم-مستر جمین (ریمیکس)»
    تاریخ انتشار: ۱۹۸۵
  4. «میتونی اینطوری حال کنی؟»
    تاریخ انتشار: ۶ نوامبر ۱۹۸۵
رتبه‌بندی حرفه‌ای
نمرات منتقدان
منبعامتیاز
AllMusic5/5 ستاره[۳]
Chicago Tribune3/4 ستاره[۴]
Encyclopedia of Popular Music4/5 ستاره[۵]
Pitchfork5.7/10[۶]
Record Collector3/5 ستاره[۷]
Rolling Stone4/5 ستاره[۸]
The Rolling Stone Album Guide2.5/5 ستاره[۹]
Spin Alternative Record Guide6/10[۱۰]
Tom HullA–[۱۱]
The Village VoiceB+[۱۲]


پادشاه راک (به انگلیسی: King of Rock) دومین جنگ استودیویی گروه هیپ‌هاپ آمریکایی ران-دی.ام.سی. است که در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۸۵ توسط پروفایل رکوردز پخش شد. تهیه‌کنندگان آلبوم راسل سیمونز و لری اسمیت بودند. پادشاه راک نخستین جنگ رپی بود که بر روی سی‌دی منتشر شد و سومین جنگ رپی بود که گواهی فروش پلاتینیوم را از انجمن صنعت ضبط آمریکا دریافت کرد.[۱۳] بیت های گروه بیشتر از راک در تولید آن ها استفاده شده بود و چند قطعه با ریف‌های سنگین گیتار همراه بود. ترانهٔ «ریشه، رپ، رگه» که با همکاری یلو من ساخته شد، یکی از نخستین آثار ترکیبی رپ و دنس‌هال به‌شمار می‌رود.

پادشاه راک در نمودار بیلبورد ۲۰۰ به جایگاه ۵۲ و در آلبوم‌های برتر آراندبی/هیپ‌هاپ به جایگاه ۱۲ رسید.در ۳ ژوئن ۱۹۸۵ توانست گواهی فروش طلا و در ۱۸ فوریهٔ ۱۹۸۷ گواهی پلاتینیوم دریافت کرد.[۱۴] این جنگ شامل چهار تک‌آهنگ است که همگی در بیلبورد هات ۱۰۰ حضور یافتند. تک‌آهنگ «پادشاه راک» در ۱۶ مارس ۱۹۸۵ به جایگاه ۸۰ نمودار تک‌آهنگ‌های بریتانیا رسید.[۱۵]

پادشاه راک در فهرست «۵۰ آلبوم منتشرشده در سال ۱۹۸۵ که هنوز هم عالی به نظر می‌رسند» ماهنامه ان‌ام‌ئی، در جایگاه ۴۴ قرار گرفت. نماهنگ «پادشاه راک» به یکی از محبوب‌ترین آثار ام‌تی‌وی تبدیل شد و در آن کالوِرت دی‌فورست، بازیگر برنامه شب‌هنگام با دیوید لِترمن از شبکهٔ ان‌بی‌سی حضور داشت. این جنگ در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۳ توسط آریستا رکوردز دوباره پخش شد و نسخهٔ بازسازی‌شده و گسترش‌یافته آن در سال ۲۰۰۵ عرضه شد که شامل چهار ترانه منتشرنشده پیشین بود.[۱۶]

فهرست آهنگ‌ها

Side one
شمارهنامنویسنده(ها)مدت
۱.«Rock the House»Russell Simmons, Joseph Simmons, Larry Smith۲:۴۲
۲.«King of Rock»J. Simmons, Darryl McDaniels, L. Smith۵:۱۴
۳.«You Talk Too Much»Daniel Hayden, McDaniels, Jason Mizell, J. Simmons, R. Simmons, L. Smith۵:۵۹
۴.«Jam-Master Jammin'»Run-D.M.C.۴:۲۰
۵.«Roots, Rap, Reggae» (feat. Yellowman)Run-D.M.C.۳:۱۲
Side two
شمارهنامنویسنده(ها)مدت
۱.«Can You Rock It Like This»Rick Rubin, James Smith, L. Smith۴:۳۰
۲.«You're Blind»Antonio Lucien Herrera, McDaniels, R. Simmons, L. Smith۵:۳۱
۳.«It's Not Funny»Run-D.M.C.۵:۳۵
۴.«Darryl and Joe (Krush-Groove 3)»McDaniels, J. Simmons, L. Smith۶:۳۹
2005 deluxe edition CD bonus tracks
شمارهنامنویسنده(ها)مدت
۱۰.«Slow and Low (Demo)»J. Simmons, McDaniels۴:۲۷
۱۱.«Together Forever (Krush-Groove 4) (Live)»McDaniels, J. Simmons۳:۳۵
۱۲.«Jam-Master Jammin' (Remix, Long Version)»Run-D.M.C.۶:۴۵
۱۳.«King of Rock (Live, from Live Aid)»J. Simmons, McDaniels, L. Smith۷:۲۶

گواهی‌های فروش

منطقه گواهیواحد گواهی‌شده/فروش
ایالات متحده (آرآی‌ای‌ای)[۱۷] Platinum ۱٬۰۰۰٬۰۰۰^

^ رقم توزیع تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.


پیوست

  1. ↑ اسلاویچک، لوئیز چیپلی (۲۰۰۹). Run-DMC. Infobase Publishing. شابک ۹۷۸۱۴۳۸۱۰۳۵۰۱. دریافت‌شده در ۲۹ مه ۲۰۱۹.
  2. ↑ نیلسن بیزنس مدیا، شرکت (۱۹۸۵). Billboard. Nielsen Business Media, Inc. دریافت‌شده در ۲۹ مه ۲۰۱۹.
  3. ↑ Erlewine, Stephen Thomas. "King of Rock – Run-D.M.C." AllMusic. Retrieved February 8, 2011.
  4. ↑ Kot, Greg (December 2, 1990). "A Rundown On The Recording History Of Run-d.m.c." Chicago Tribune. Retrieved April 26, 2016.
  5. ↑ Larkin, Colin (2011). The Encyclopedia of Popular Music (5th concise ed.). Omnibus Press. p. 2584. ISBN 978-0-85712-595-8.
  6. ↑ Breihan, Tom (September 22, 2005). "Run-D.M.C.: Run-DMC / King of Rock / Raising Hell / Tougher Than Leather". Pitchfork. Retrieved February 8, 2011.
  7. ↑ McCann, Ian (12 September 2017). "Run-DMC; King Of Rock; Raising Hell; Tougher Than Leather - Run-DMC". Record Collector. Archived from the original on 2025-01-24. Retrieved 12 April 2025.
  8. ↑ Considine, J. D. (March 28, 1985). "Run-D.M.C.: King Of Rock". Rolling Stone. New York. Archived from the original on November 23, 2007. Retrieved August 30, 2016.
  9. ↑ Tate, Greg (2004). "Run-D.M.C.". In Brackett, Nathan; Hoard, Christian (eds.). The New Rolling Stone Album Guide (4th ed.). Simon & Schuster. pp. 708–09. ISBN 0-7432-0169-8.
  10. ↑ Weisbard, Eric; Marks, Craig, eds. (1995). "Run-D.M.C.". Spin Alternative Record Guide. New York: Vintage Books. ISBN 0-679-75574-8.
  11. ↑ Hull, Tom (12 April 2025). "Grade List: Run-DMC". Tom Hull – on the Web. Retrieved 12 April 2025.
  12. ↑ Christgau, Robert (April 2, 1985). "Christgau's Consumer Guide". The Village Voice. New York. Retrieved February 8, 2011.
  13. ↑ «SPIN Magazine (December, 1999): The Ego Has Landed – page 152». books.google.com. دسامبر ۱۹۹۹. دریافت‌شده در ۳ مه ۲۰۱۸.
  14. ↑ الگو:یادکرد گواهی
  15. ↑ «Official Albums Chart Top 75 (16 March 1985)». officialcharts.com. دریافت‌شده در ۳ مه ۲۰۱۹.
  16. ↑ «Run-D.M.C. – King Of Rock (2005 expanded deluxe edition)». discogs.com. دریافت‌شده در ۳ مه ۲۰۱۹.
  17. ↑ "American album certifications – Run-D.M.C. – King of Rock". Recording Industry Association of America.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.